Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2015
|

Γιατί δεν ήµαστε όλοι Charlie

Η εν ψυχρώ δολοφονία 12 ανθρώπων σε µια από τις µεγάλες πρωτεύουσες του δυτικού κόσµου είναι πολύ ισχυρό γεγονός. Όχι γιατί ο δυτικός κόσµος δεν είναι συνηθισµένος σε µαζικές δολοφονίες, κάθε άλλο, αλλά για ένα λόγο παραπάνω: το συµβολισµό µιας επίθεσης σε σατιρικό περιοδικό.

Η δολοφονία από φανατικούς ισλαµιστές, όπως οι ίδιοι διακηρύχτηκαν και όπως εγκόλπωσε την  πράξη τους το πιο οργανικό κοµµάτι του παγκόσµιου σκοταδισµού σήµερα, το ISIS, προκάλεσε κύµα διαµαρτυρίας και συµπάθειας. Χωράνε όλοι σε αυτό το κύµα; Όχι, τουλάχιστον εκεί που τελειώνουν οι ανθρωπιστικοί λόγοι.

Το Charlie Hebdo δεν είναι ένα συνηθισµένο περιοδικό. Είναι, θα µπορούσε να πει κανείς, µια έκδοση που µπορεί να απολαµβάνει ελευθερίες όπως η ανεξιθρησκία και η  ελευθερία έκφρασης, ειδικότερα η προστασία της σάτιρας, αγαθά που στην Ελλάδα π.χ. δεν είναι καθόλου µα καθόλου δεδοµένα.

Τουλάχιστον δύο εξώφυλλα του Charlie Hebdo, του τελευταίου εξαµήνου, θα είχαν απαγορευτεί στην Ελλάδα. Ακόµα χειρότερα, τα editorials του Charb για θέµατα όπως η µετανάστευση, ο ρόλος των κυβερνήσεων ή η αντίσταση των Κούρδων στο Κοµπάνι, πιθανώς θα τον καταχωρούσαν σε συγκεκριµένο πολιτικό χώρο.

Δεν φτάνουν όµως µόνο αυτοί οι λόγοι για να µην «ήµαστε όλοι Charlie».  Προχτές, ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαµαράς πρόφτασε µέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα να κάνει εκ διαµέτρου αντίθετες πράξεις. Να πάρει µέρος στη συζητήσιµη διαµαρτυρία των ηγετών κρατών και να δηλώσει «Charliκός», να συµπεράνει ξανά ότι οι φράχτες είναι η λύση για το µεταναστευτικό πρόβληµα (αγνοώντας για ακόµα µια φορά ότι οι δράστες ήταν γηγενείς και δεν πήραν υπηκοότητα ως µετανάστες), αλλά και να κάνει τη δήλωση που αυτόµατα, το βάζει στο στόχαστρο του Charlie Hebdo και των εναποµείναντων σκιτσογράφων του. Είπε στους Φιλιάτες, κατά την προεκλογική του επίσκεψη, ότι «οι εικόνες δεν θα κατέβουν ποτέ», εννοώντας τις θρησκευτικές εικόνες από τους δηµόσιους χώρους και υπηρεσίες.

Προφανώς, η ύπαρξη ή όχι µιας θρησκευτικής εικόνας σε δηµόσιο χώρο δεν καθορίζει αυτόµατα την πίστη όποιου βρεθεί σε αυτόν. Επίσης, η αντίστροφη «comme il faut» µανία, είναι η απαγόρευση κάθε συµβόλου θρησκευτικής πίστης, κάτι που επιχείρησε να κάνει δια νόµου ήδη ευρωπαίος ηγέτης σε ευρωπαϊκή χώρα. Ποιος και πού; Μα φυσικά στη Γαλλία, ο Νικολά Σαρκοζί, ένας πολιτικός που πριν την κατάρρευσή του, ο κ. Σαµαράς θαύµαζε δηµόσια.

Αλλά, από αυτό το σηµείο, µέχρι το σχόλιο ενός πρωθυπουργού περί «εικονοµάχων», ενώ µάλιστα έχει πριν από 24 ώρες διαδηλώσει στη µνήµη του Wolinski που κυριολεκτικά δεν είχε το θεό του, ανεβάζει επικίνδυνα τους δείκτες της ανακολουθίας.

Ο κ. Σαµαράς λοιπόν, ούτε ήταν ούτε θα γίνει ποτέ Charlie. Επίσης, Charlie δεν είναι η αντίληψη περί θρησκευτικής πίστης στην Ελλάδα, γιατί ένας troller του διαδικτύου καταδικάστηκε σε φυλάκιση επειδή έκανε πλάκα µε έναν… προφήτη. Ακόµα, δεν είναι Charlie γιατί κοντινός στα Γιάννενα µητροπολίτης κάνει φυλετικές διακρίσεις ανοιχτά, ακόµα και ανάµεσα στο ποίµνιό του.

Δεν ήµαστε όλοι και όλες Charlie λοιπόν.

 

5 / 5 (1 Ψήφοι)
Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

18.08.15 | Οι κακές διακοπές

Υπάρχουν πάρα πολλές θεωρίες για πάρα πολλές συνήθειες του σύγχρονου ανθρώπου. Πολλές από αυτές...

04.08.15 | Αντί για καλοκαίρι, μόνιμος Σεπτέμβριος

Για τέταρτη συνεχή χρονιά παραμένουμε σε… συνεχή Σεπτέμβριο, χωρίς καλοκαίρι. Προφανώς, ο καύσωνας...

20.07.15 | Τι είδαμε, πού το είδαμε και τι δεν είδαμε

Αυτό το τριήμερο που πέρασε, άφησε στην Ήπειρο ένα αναφορικό σημείο: τις τρεις παραστάσεις του...

11.07.15 | Λίγο πιο «γέροι» σε δέκα χρόνια

Πολύ ενδιαφέροντα είναι τα πιο πρόσφατα στοιχεία που δημοσιοποίησε η ΕΛΣΤΑΤ σχετικά με το εισόδημα...

17.06.15 | Το brand name και η γιόγκα

Η Εκκλησία συνεδρίασε προχτές δια του ανώτατου οργάνου της και αποφάσισε ότι το βασικό πρόβλημα των...

04.03.15 | Γιατί τόσο non paper;

Η επικοινωνιακή τακτική μιας κυβέρνησης στον καιρό μας είναι το ήμισυ του παντός. Η αντίληψη για το...

26.02.15 | Να μας κόψουν τη μπάλα;

Δύσκολα μιλάει ένας άντρας για το ποδόσφαιρο χωρίς να γίνεται αυτοαναφορικός. «Θυμάμαι όταν ήμουνα...

25.02.15 | Ένας μήνας ΣΥΡΙΖΑ

Ένας κυβερνητικός μήνας, είναι τίποτα. Κυριολεκτικά τίποτα, χρονικά, αλλά και πολιτικά. Η πρόβλεψη...