Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011
|

Τι μας χρειάζεται η ΠΕΔ;

Οι εκλογές της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων, είναι από εκείνες τις διεργασίες που, 2 ή 3 χρόνια πριν, θα ήταν πραγματικά ενδιαφέρουσες. Σήμερα, δεν είναι. Και δεν είναι για ευνόητους λόγους.

Όχι γιατί οι εσω- και δια-κομματικές αντιπαραθέσεις δεν είναι δείγμα ότι τουλάχιστον κάτι κινείται στα κόμματα, που συνεχίζουν να αποτελούν κύτταρο του δημοκρατικού συστήματος με όλα τους τα προβλήματα, αλλά γιατί οι «στροφές», ειδικά οι κλειστές, σε κοινωνικό επίπεδο βάζουν όλα τα υπόλοιπα σε δεύτερη και τρίτη μοίρα. Τι χρειάζεται όμως η ΠΕΔ; Αν είναι το ίδιο «γκρίζα» με την ΤΕΔΚ, τότε μάλλον τίποτα. Και εδώ όμως ισχύει αυτό που ισχύει με τα κόμματα. Ένα όργανο (ή ο ρόλος του) δεν μπορεί να καταργείται διοικητικά εάν δεν υπηρετεί τον σκοπό του, αφού εκπροσωπεί σε ένα δευτεροβάθμιο ή τριτοβάθμιο επίπεδο τους πολίτες, μια και τα μέλη του είναι εκλεγμένοι, αιρετοί.

Αυτοί όμως είναι και οι άνθρωποι που θα πρέπει να επιφορτιστούν με το να δώσουν πραγματικό νόημα ύπαρξης στην ΠΕΔ. Η πρώτη γραφή δεν είναι πολύ ενθαρρυντική. Το περίπλοκο εκλογικό σύστημα που ουσιαστικά προσπαθεί να αποτρέψει τα «κομπρεμί» της τελευταίας στιγμής, ένα ιδιότυπο στρατέγκο που εκτός από όλα τα άλλα, προσπαθεί να εξασφαλίσει ότι θα καταγραφούν πολιτικές τάσεις στο όργανο, δεν κατάφερε να αποτρέψει το προεκλογικό παρασκήνιο. Αυτή τη φορά όμως είναι μια υπόθεση εσωτερικής κατανάλωσης για τα κόμματα. Η ΝΔ, η οποία κινείται σε όλα τα οργανωτικά της επίπεδα με κίνητρα και πρακτικές περασμένων δεκαετιών, με σκοπό απλώς να επανέλθει στην εξουσία χωρίς όμως να διαθέτει εκείνες τις προτάσεις που θα πείσουν ότι πρόκειται έστω για «καλό διαχειριστή», προσπαθεί να καταγράψει δυνάμεις. Ως αντιπολίτευση, μπορεί να το κάνει πιο άνετα. Για το δε ΠΑΣΟΚ, η ΠΕΔ είναι το μικρότερο πρόβλημα που έχει αυτή τη στιγμή. Με την οργανωτική και συνδικαλιστική του βάση να «μουρμουρίζει» με τις αλλεπάλληλες εισπρακτικής φύσεως πρωτοβουλίες, την οικονομική οντότητα του ελληνικού κράτους να διακυβεύεται κάθε 24ωρο και τα ρημάδια τα έξοδα να μην περιστέλλονται, οι εκλογές της Δευτέρας μάλλον δεν απασχολούν ιδιαίτερα κανέναν, εκτός από όσους επιθυμούν να καταγραφούν ως «καλοί στρατιώτες» του κόμματος στην ιστορικά πιο δύσκολη στιγμή του, επενδύοντας στις «καλύτερες μέρες».

Γι αυτό οι εκλογές της Δευτέρας είναι κάτι σαν τεστ με παγίδες για τους υποψηφίους. Δεν αρκεί πλέον να εκλεγείς, αλλά χρειάζεται να αλλάξεις το σύστημα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΝΤΙΚΟΣ

4.5 / 5 (5 Ψήφοι)
Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

18.08.15 | Οι κακές διακοπές

Υπάρχουν πάρα πολλές θεωρίες για πάρα πολλές συνήθειες του σύγχρονου ανθρώπου. Πολλές από αυτές...

04.08.15 | Αντί για καλοκαίρι, μόνιμος Σεπτέμβριος

Για τέταρτη συνεχή χρονιά παραμένουμε σε… συνεχή Σεπτέμβριο, χωρίς καλοκαίρι. Προφανώς, ο καύσωνας...

20.07.15 | Τι είδαμε, πού το είδαμε και τι δεν είδαμε

Αυτό το τριήμερο που πέρασε, άφησε στην Ήπειρο ένα αναφορικό σημείο: τις τρεις παραστάσεις του...

11.07.15 | Λίγο πιο «γέροι» σε δέκα χρόνια

Πολύ ενδιαφέροντα είναι τα πιο πρόσφατα στοιχεία που δημοσιοποίησε η ΕΛΣΤΑΤ σχετικά με το εισόδημα...

17.06.15 | Το brand name και η γιόγκα

Η Εκκλησία συνεδρίασε προχτές δια του ανώτατου οργάνου της και αποφάσισε ότι το βασικό πρόβλημα των...

04.03.15 | Γιατί τόσο non paper;

Η επικοινωνιακή τακτική μιας κυβέρνησης στον καιρό μας είναι το ήμισυ του παντός. Η αντίληψη για το...

26.02.15 | Να μας κόψουν τη μπάλα;

Δύσκολα μιλάει ένας άντρας για το ποδόσφαιρο χωρίς να γίνεται αυτοαναφορικός. «Θυμάμαι όταν ήμουνα...

25.02.15 | Ένας μήνας ΣΥΡΙΖΑ

Ένας κυβερνητικός μήνας, είναι τίποτα. Κυριολεκτικά τίποτα, χρονικά, αλλά και πολιτικά. Η πρόβλεψη...