Πράγματι θέλουμε μεγαλύτερους δήμους με συγκεντρωμένες υπηρεσίες που να ανταποκρίνονται αποτελεσματικά στις ανάγκες των κατοίκων. Ποιες είναι όμως οι ανάγκες τους;

Είναι εντυπωσιακό, αλλά σήμερα λίγους μήνες πριν την τυπική λειτουργία των νέων δήμων κανείς δεν γνωρίζει με ακρίβεια ποιες είναι οι απαιτήσεις τους. Είναι τόσο μεγάλη η ανατροπή που οι υποψήφιοι δεν ξέρουν καλά καλά πώς θα συμπεριφερθεί το εκλογικό σώμα. Για την ακρίβεια ασχολούνται κυρίως με αυτό. Ποιο κόμμα βγάζει η Παμβώτιδα και ποιο η Ανατολή. Έχουν δε ένα γενικό περίγραμμα των αναγκών του νέου δήμου Ιωαννιτών. Νέα τιμολογιακή πολιτική, προσπάθεια για δίκαιο καταμερισμό των δανειακών υποχρεώσεων των προηγούμενων δήμων, ενοποίηση φορέων που σχετίζονται με την παροχή υπηρεσιών κ.λπ. Αυτά όμως είναι γενικά. Δεν υπάρχει για παράδειγμα αυτή τη στιγμή οργανωμένο σχέδιο για τους δύο φορείς υδροδότησης τη ΔΕΥΑΙ και τον ΣΥΔΚΛΙ οι οποίοι εξυπηρετούν το λεκανοπέδιο. Σε τίποτε δεν υπάρχει «χάρτης» με βάση τον οποίο θα δουλέψουν οι νέες δημοτικές αρχές. Έχουμε να δούμε μπόλικο αυτοσχεδιασμό από τους νέους δημάρχους σε όλους τους τομείς. Και τον ελληνικό αυτοσχεδιασμό τον γνωρίζουμε καλά. Διπλά έργα, κενά, παραλείψεις, αστοχίες.

Δεν αρκεί να λέμε «κάθε αρχή και δύσκολη». Αυτή τη στιγμή άλλωστε τα επιτελεία δεν ασχολούνται με τη χάραξη της πολιτικής τους για την επόμενη μέρα. Τρέχουν να κερδίσουν τις εκλογές. Στην παρούσα συγκυρία καλά κάνουν. Μόνο που οι τοπικές ηγέτες φάνηκαν σε ανύποπτο χρόνο ανέτοιμοι απέναντι σε μία μεταρρύθμιση που ζητούσαν επιτακτικά. Για πολλοστή φορά το κεντρικό κράτος ανέλαβε την πρωτοβουλία για λογαριασμό τους. Εκείνοι απλά περίμεναν να δουν ποιος θα πάει με ποιον για να ξέρουν πώς θα κινηθούν πριν και όχι μετά τις εκλογές.