Η κυβέρνηση δεν έχει δώσει ακόμη την (μειωμένη κατά 35%) τακτική επιχορήγηση στους δήμους. Το ελληνικό κράτος δεν μπορεί να ξεκινήσει ούτε το τμήμα της Ιόνας που θα συνδέει την Πεδινή με την Ελεούσα γιατί δεν βρίσκει κονδύλια. Και την ίδια ακριβώς έλλειψη αντιμετωπίζει το νοσοκομείο Χατζηκώστα, αλλά για κάτι πιο απλό: την πρόσληψη δεύτερου θυρωρού.

Η κυβέρνηση λέει ότι παρέλαβε ένα κράτος χρεοκοπημένο και πως είναι εξαιρετικά επείγον να βρει χρήματα. Ο άμεσος τρόπος είναι οι περικοπές. Κόβει μισθούς, μειώνει συντάξεις και προσπαθεί να «βγει στις αγορές το 2011» όπως λέει ο υπουργός Οικονομικών. Ο υπουργός έχει δίκιο, αλλά το κίνητρο δεν πρόκειται να εμπνεύσει τον πολίτη. Δεν μπορεί ο κόσμος να κάνει θυσίες με απώτερο στόχο τους καλύτερους όρους δανεισμού του κράτους. Κοντολογίς και να μειωθούν τα επιτόκια δεν θα ανασάνει κανείς με ανακούφιση στην καθημερινότητά του.

Αισιοδοξία θα έρθει όταν το κράτος βρει και άλλες πηγές εσόδων εκτός από τους δανειστές στο εξωτερικό και τους μισθωτούς στο εσωτερικό. Και αυτό το στοίχημα είναι πολύ μεγαλύτερο και πολύπλοκο για τον Γιώργο Παπανδρέου. Γιατί τα χρήματα το κράτος θα τα εξασφαλίσει αν διοικηθεί καλύτερα σε κάθε ελληνική πόλη. Θα στελεχώσει η κυβέρνηση με καλές διοικήσεις τους δημόσιους οργανισμούς για να τους εξυγιάνει; Τα νοσοκομεία, τις εφορίες, τις περιφερειακές διευθύνσεις, το ΙΚΑ, τον Οργανισμό Περίθαλψης Ασφαλισμένων, τις τράπεζες, τις συνεταιριστικές οργανώσεις, τις υπηρεσίες των περιφερειών.

Αν η κυβέρνηση τα καταφέρει το κέρδος θα είναι διπλό. Καταρχάς ψυχολογικό: Ο πολίτης θα νιώσει ότι η χώρα έχει ικανή κυβέρνηση που καταφέρνει βήμα βήμα και με γρήγορο ρυθμό να επανιδρύει το ελληνικό κράτος. Το δεύτερο είναι καθαρά πρακτικό. Θα εξοικονομηθούν χρήματα για δρόμους, στεγαστικά δάνεια, επενδύσεις. Θα κινηθεί δηλαδή η αγορά. Η κυβέρνηση πέτυχε όσα ήταν να πετύχει στο κομμάτι της λιτότητας. Τώρα έρχεται και το πιο δύσκολο. Εκεί θα κριθεί το δικό της μέλλον και μαζί της χώρας.