Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2010
|

Η κυβέρνηση και το τραπεζοδικείο

Χθες η Τράπεζα Πειραιώς ζήτησε να αγοράσει την Αγροτική Τράπεζα και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Πρότεινε και τίμημα: 700 εκατομμύρια ευρώ. Η ελληνική κυβέρνηση απάντησε.

Είπε ότι θα εξετάσει την πρόταση και θα κινηθεί μέσω των θεσμοθετημένων και νόμιμων διαδικασιών για να κρίνει αν η αγοροπωλησία τη συμφέρει. Μια σημαντική παράμετρος: η κυβέρνηση θέλει λιγότερες τράπεζες και περισσότερα χρήματα στα ταμεία της. Αυτά είναι τα δεδομένα που είχαμε χθες ανάμεσα στους δύο βασικούς διαπραγματευτές.

Στο όμως θέμα παρενέβησαν και εργαζόμενοι της Αγροτικής (η τράπεζα τους στο πρώτο τρίμηνο της χρονιάς ανακοίνωσε απώλειες 37 εκατομμύριων ευρώ) οι οποίοι είπαν στους υπουργούς ότι θα τους στείλουν κατευθείαν στη φυλακή. «Αν επιχειρήσουν (την πώληση), να γνωρίζουν πως το δρομολόγιό τους θα έχει κατεύθυνση απευθείας τον Κορυδαλλό, χωρίς να περνάει καν από την Ευελπίδων» έγραψαν στην ανακοίνωσή τους οι συνδικαλιστές.

Προφανώς για να υλοποιηθεί η πρόταση τουςθα στηθεί κάποιου είδους τραπεζοδικείο, όπου συνδικαλιστές της ΑΤΕ θα δικάσουν τον Παπακωνσταντίνου και τον Παπανδρέου με συνοπτικές διαδικασίες. Μάλιστα οι δύο πολιτικοί θα είναι τα εύκολα θύματα της ιστορίας, αυτοί δηλαδή που θα θυσιαστούν για να τη γλιτώσουν εκείνοι που πραγματικά θα ωφεληθούν. Και αυτοί, όπως είπε χθες ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Λαφαζάνης είναι «τα ιδιωτικά συμφέροντα, που θέλουν να λεηλατήσουν τη χώρα και ελέγξουν απολύτως το τραπεζικό σύστημα». Ο βουλευτής δεν κατονόμασε φυσικά κανέναν.

Είναι πιθανό η πώληση της Αγροτικής Τράπεζας και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου να μη συμφέρει το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος. Μπορούν λοιπόν όσοι εναντιώνονται στην πώληση να μας εξηγήσουν γιατί ακριβώς είναι επιζήμια; Να αφιερώσουν δύο ήρεμες παραγράφους με μερικά επιχειρήματα, έτσι ώστε να βοηθήσουν την επιχειρηματολογία και εκείνων που πράγματι θέλουν ένα κράτος-ισχυρό παίκτη στην αγορά;

Προφανώς και δεν μπορούν. Αντί να επιλέξουν σε μια πολιτισμένη χώρα τον πιο σίγουρο δρόμο επιβολής: την πειθώ, καταφεύγουν σε απειλές καφενείου και συνωμοσιολογικά σενάρια της πλάκας. Δυστυχώς σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο, αυτή η αριστερά και αυτό το συνδικαλιστικό κίνημα αποτελούν τον μοναδικό αντίλογο και ταυτόχρονα την εγγύηση ότι η κυβέρνηση θα συνεχίσει να βαδίζει μόνη της και ανενόχλητη, για καλό ή για κακό.
Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

07.02.12 | Τι είδε ο Γιαπωνέζος

Το απόγευμα της Κυριακής οι πολιτικοί αρχηγοί διαπραγματεύονταν στο Προεδρικό Μέγαρο με τους...

04.02.12 | Ο μαζεμένος θυμός

Η χθεσινή «φωτογραφία της ημέρας» ήταν μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωτογραφίες που έχει...

27.01.12 | Οι αμίλητοι στα σκαμπό

Αν βάλετε στο youtube τη φράση «Μητσοτάκης-Σαμαράς» θα βρείτε ένα βίντεο από την προεκλογική...

27.01.12 | Μα πού είναι ένας Βίλι Μπραντ;

«Μα πού είναι ένας Βίλι Μπραντ;». Έχω ακούσει και διαβάσει αυτή την επείγουσα ερώτηση αρκετές φορές...

27.01.12 | Σκληρή εργασία

Την επόμενη φορά που θα δείτε την εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου στη ΝΕΤ προσέξτε τις στιχομυθίες...

25.01.12 | Η πλειοψηφία της κοινότητας

Όλοι γνωρίζουμε λίγο πολύ πώς λειτουργούν τα ελληνικά πανεπιστήμια. Αλλά και να μην ξέρει κανείς,...

13.01.12 | Οι γελάδες και η πλατεία

Πριν από μερικά χρόνια ένας αναγνώστης είχε επισκεφθεί την εφημερίδα για να κάνει μία καταγγελία....

10.01.12 | Πήγαινε με δικαστικώς

Η προσφιλής έκφραση των Ελλήνων προκειμένου να νιώσουν στο απυρόβλητο όταν έχουν κάνει ατασθαλία...