Είναι η λύση στην οποία καταφεύγουν οι κτηνοτρόφοι για να απαντήσουν στην ιδιωτικοποίηση της Δωδώνης. Θα προσπαθήσουν δηλαδή να κάνουν την επιχείρηση κερδοφόρα, έτσι ώστε να μην χρειαστεί να πουληθεί σε ιδιώτες.

Τους ευχόμαστε καλή επιτυχία και είναι βέβαιο πως σε μια περιοχή ταυτισμένη με την γαλακτοβιομηχανία θα έχουν πολλούς συμμάχους. Όχι πάντως σαν τον Αλέκο Καχριμάνη και τον Σταύρο Καλογιάννη που έσπευσαν να παρηγορήσουν τους κτηνοτρόφους, ενώ οι ίδιοι ανήκουν σε ένα κόμμα που πάντα έβλεπε με καλό μάτι την ιδιωτικοποίηση.

Υπάρχει όμως ένα ερώτημα. Γιατί οι κτηνοτρόφοι προσπαθούν τώρα να βρουν βιώσιμη λύση; Γιατί έπρεπε να μεσολαβήσει το τελεσίγραφο της κυβέρνησης ότι η Δωδώνη θα πουληθεί σε ιδιώτη, αν στο μεταξύ οι φορείς της Ηπείρου δεν βρουν άλλη λύση; Η πιο πρόσφατη επιλογή των κτηνοτρόφων ήταν να στείλουν τις αγελάδες τους στην πόρτα της γαλακτοβιομηχανίας προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τις μειώσεις στις τιμές. Εντυπωσιακή ενέργεια, μόνο που τώρα απαιτείται από πλευράς τους πιο πολύπλοκος και πιο αποτελεσματικός χειρισμός.

Τον συνεταιριστικό χαρακτήρα μιας επιχείρησης και τη διανομή του κέρδους στους πολλούς τον θέλουν σχεδόν όλοι. Το θέμα είναι πώς αυτός ο χαρακτήρας επιτυγχάνεται στην πράξη χωρίς να ζημιώνεται το σύνολο. Αυτή τη λύση πρέπει να κομίσουν οι κτηνοτρόφοι. Να αποδείξουν τον κερδοφόρο χαρακτήρα του συνεταιρισμού τους. Είναι προφανές πως η κυβέρνηση δεν τους πιστεύει και έδωσε το τελεσίγραφο για τυπικούς λόγους. Οι κτηνοτρόφοι έχουν πολύ λίγο χρόνο στη διάθεσή τους. Θα μπορούσαν να έχουν περισσότερο για να κάνουν πράξη τα όποια σχέδια τους. Προτίμησαν τον σίγουρο τρόπο της αντίδρασης. Τώρα, στην πιο δύσκολη στιγμή της Δωδώνης καλούνται να είναι και δημιουργικοί.