Τρίτη, 9 Μαρτίου 2010
|

Χωρίς ονόματα

Πριν λίγες μέρες ένας επιχειρηματίας μου περιέγραφε ένα λάθος που έκανε στην επιχείρησή του. Είπε ότι «έκανε βλακεία», ότι δεν υπολόγισε καλά και ότι το μετανιώνει οικτρά. Αναγκάστηκε μάλιστα να ξεκινήσει από την αρχή και τώρα παλεύει.

Είναι πραγματικά σπάνιο να ακούς κάποιον με ειλικρινή αυτοκριτική διάθεση απέναντι στις επιχειρηματικές του επιλογές. Εννιά στους δέκα επιχειρηματίες το σκέφθηκαν καλά, το είχαν και καλά καμωμένο μέχρι που στράβωσε λόγω τρίτων. Όταν τους ζητάς να κατονομάσουν τους τρίτους, εισπράττεις ένα συνονθύλευμα λέξεων περί συστήματος, τιμών, συγκυρίας και εργαζομένων που δεν θέλουν να δουλέψουν. Οι ίδιοι δεν φέρουν ευθύνη.   

Ανάλογη στάση κρατάνε και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων στην Ελλάδα. Διάβαζα την ανακοίνωση του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων για τα μέτρα του Παπανδρέου. Είναι καρμπόν των ανακοινώσεων των συνδικαλιστικών οργανώσεων στην Αθήνα. Για την κρίση δεν φταίνε οι εργαζόμενοι, αλλά οι άλλοι. Ποιοι είναι οι άλλοι; Οι αεριτζήδες, οι φοροκλέφτες και οι κρατικοδίαιτοι. Αυτοί όμως δεν είναι οι άλλοι. Αυτοί είναι χαρακτηρισμοί για τους άλλους τους οποίους δεν κατονομάζουμε.

Επειδή ακούμε πλέον διαρκώς ότι πρέπει να πληρώσουν οι πραγματικοί υπεύθυνοι, υπάρχει άραγε κανείς να μας τους υποδείξει; Άραγε φοροκλέφτες είναι μόνο όσοι επιχειρούν; Οι εργαζόμενοι δεν κρύβουν εισόδημα ή περιουσιακά στοιχεία; Το να έχεις αφεντικό σε απαλλάσσει αυτομάτως των ευθυνών σου; Βρισκόμαστε και πάλι σε αδιέξοδο. Τη διαφθορά πρέπει να την ξεσκεπάζει διαρκώς κάποιος άλλος. Ο Καραμανλής παρέπεμπε στον εισαγγελέα, το Εργατικό Κέντρο στον Παπανδρέου και ο Παπανδρέου στο… καλοκαίρι.

Ζούμε σε μια περίοδο που δεν μας παίρνει να συζητάμε με τους όρους που συζητούσαμε το 2000. Αν το Εργατικό Κέντρο έχει καταγγελίες για φοροδιαφυγή αντί να κάνει ανακοινώσεις, να ανηφορίσει στη Δομπόλη με το προεδρείο του και να παρέμβαση μέτρα εδώ και τώρα. Αν εργαζόμενοι προσέρχονται στα γραφεία της Γιοσέφ Ελιγιά και καταγγέλλουν αεριτζήδες να πιέσει ώστε οι αεριτζήδες να σταματήσουν να πλουτίζουν σε βάρος των συμπολιτών τους.

Τη διαφθορά δεν την καταπολεμά μόνο η κυβέρνηση, αλλά ο καθένας μας ξεχωριστά. Αναλαμβάνοντας το μερίδιο της ευθύνης του, χωρίς να το μεταθέτει στην πλάτη του ακατονόμαστου. Θεσμοί δυναμικοί και με ιστορία όπως το Εργατικό Κέντρο μπορούν να βοηθήσουν. Είναι καιρός πια οι αντιδράσεις να είναι παραγωγικές. Να προκύψει ένα απτό αποτέλεσμα που θα βοηθήσει προς την κοινή μας προσπάθεια: να μην την πληρώνουν μόνο οι έντιμοι: εργαζόμενοι και εργοδότες.

5 / 5 (3 Ψήφοι)
Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

23.07.10 | Οι διμοιρίες πάλι

Οι κάτοικοι του Ελληνικού είχαν ανέκαθεν ένα πρόβλημα με τις κινητοποιήσεις τους. Ποτέ δεν ήταν...

20.07.10 | Το δύσκολο κομμάτι

Ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας το 2006 διέθεσε 750 εκατομμύρια ευρώ για στεγαστικά ή...

16.07.10 | Η κυβέρνηση και το τραπεζοδικείο

Χθες η Τράπεζα Πειραιώς ζήτησε να αγοράσει την Αγροτική Τράπεζα και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο....

15.07.10 | Τίνος είναι ο Καραγκιόζης;

Ο Καραγκιόζης ήταν από τα πρώτα πράγματα που είχα δει στην τηλεόραση. Είχε καμπούρα, μια καλύβα σε...

13.07.10 | Κοινωνικό κράτος

Στο τελευταίο νομαρχιακό συμβούλιο συζητήθηκαν -ανάμεσα σε άλλα- δύο χαρακτηριστικά θέματα. Το...

10.07.10 | Οι πρόθυμοι

Διακρίνω πολύ μεγάλη προθυμία και από πολύ κόσμο να ηγηθεί του ψηφοδελτίου της αντιπολίτευσης για...

08.07.10 | Φορντ και Αισχύλος

Μερικούς μεγάλους Έλληνες δεν τους θυμάμαι τόσο από αυτά που λένε ή κάνουν, αλλά από τις...

06.07.10 | Οι πολλοί και οι λίγοι

Στην έκθεση του Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης αναφέρεται ότι το 2009 ένας συνδικαλιστής υπάλληλος...