Παίρνεις εισπρακτικά μέτρα. Και αρχίζεις να εισπράττεις προκειμένου να καλύψεις μαύρες τρύπες. Εισπράττεις δε από τους πιο εύκαιρους. Από αυτούς που ξέρεις τα εισοδήματά τους. Εδώ που φθάσαμε οι λύσεις που είχε η κυβέρνηση Παπανδρέουν ήταν ελάχιστες. Και σε όλο το πολιτικό και κοινωνικό φάσμα κανείς (μα κανείς) δεν έχει αντιπροτείνει κάτι συγκεκριμένο και άμεσα αξιοποιήσιμο. Εκτός αν… επαναπατριστούν τα κεφάλαια του εξωτερικού, όπως μας πρότεινε χθες ο Αντώνης Σαμαράς.

Το ότι κόβουν το μισθό του διπλανού δεν σημαίνει ότι την έχεις γλιτώσει. Όχι μόνο γιατί μέτρα όπως το συγκεκριμένο ίσως κριθούν ανεπαρκή και επομένως αργά ή γρήγορα θα εφαρμοστούν και για άλλες κατηγορίες υπαλλήλων. Το κυριότερο είναι ότι αυτά τα χρήματα το κράτος θα τα στερήσει από την πιάτσα. Δεν έκοψε από τις αποταμιεύσεις, αλλά από τις τρέχουσες ανάγκες των νοικοκυριών. Από τις τρέχουσες ανάγκες του ενός κάποιος καλύπτει τις δικές του. Ντόμινο.

Ας πάρουμε όμως ως δεδομένο ότι η κυβέρνηση παίρνοντας μέτρα που μέχρι τώρα απέφευγε -κυνηγώντας τη χιμαιρική ήπια προσαρμογή- κερδίζει και χρόνο. Τι ακριβώς σκοπεύει να τον κάνει; Υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι που ξεκινάνε πίσω από έναν γκισέ ταμείου στις 7.30 το πρωί και σταματούν στις 3 γιατί δε έχουν συνάδελφο να τους αντικαταστήσει ούτε για διάλειμμα. Και υπάρχουν και δημόσιοι υπάλληλοι που κακώς παίρνουν τους υπόλοιπους 13 μισθούς. Υπάρχει κανένα σχέδιο αναδιάρθρωσης του δημόσιου τομέα, τόσο επείγον και απτό όσο τα χθεσινά μέτρα του πρωθυπουργού; Θα γίνουν μετατάξεις και καταργήσεις υπηρεσιών που λειτουργούν ως φαντάσματα; Θα υπάρξει αντιμετώπιση της ιδιωτικής φοροδιαφυγής; Εδώ που φθάσαμε δεν μιλάμε για κοινωνικά αιτήματα. Αφού αρχίσαμε τα μαθηματικά και μας καλούν να κάνουμε συν πλην, ας μας πούνε και πόσα θα εξοικονομήσουν συγκεκριμένα από τα μέτρα αναδιάρθρωσης του κράτους.

Οι Έλληνες (θέλουν δεν θέλουν) θα συνεισφέρουν. Το θέμα είναι τι θα συνεισφέρει και η κυβέρνηση. Με λύσεις ανάγκης επειδή βρήκαμε τον πρώτο εύκαιρο στόχο δεν θα πάμε μακριά. Χρειάζονται ριζοσπαστικές πολιτικές προκειμένου να εξευρεθούν και άλλα χρήματα και κυρίως να μην κατασπαταλώνται πολύτιμοι πόροι. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα της κυβέρνησης Παπανδρέου και όχι οι περικοπές μισθών και επιδομάτων.