Υπάρχουν δύο τρόποι να δει κανείς το πρόβλημα. Το πρώτο είναι να τρέξει να το σώσει εδώ και τώρα. «Ήπια» ή «σκληρά», ή όπως τέλος πάντων κρίνει ότι πρέπει να είναι η οικονομική του πολιτική. Να φωνάξει σε δημόσιο διάλογο τις παρατάξεις και τους φορείς, να τους πει τι αδιέξοδα αντιμετωπίζει και να ζητήσει θυσίες. Το κάνει ήδη η κυβέρνηση σε κεντρικό επίπεδο. Γιατί να μην το κάνει και ένας υπερχρεωμένος δήμος;

Ο δεύτερος τρόπος είναι αυτός που επιλέγει ο δήμαρχος. Ξέροντας ότι οι Έλληνες θεωρούν τα δημοσιονομικά ζητήματα… λεπτομέρειες για τεχνοκράτες, το έχει ρίξει στην τρέλα. Χθες με απίθανα χρέη και τρύπες στα ταμεία του, είπε να αρχίσει τους πανηγυρισμούς. Σε αυτόν τον κόσμο ανθεί και αυτό το είδος πολιτικών. Εκείνων που λένε εξόφθαλμα ψέματα και δεν τους λέει κανείς τίποτε. Μη μας φαίνεται παράξενο. Ο χρόνος ο πολιτικός μπορεί να κυλήσει με το ψέμα, την τρέλα και το φούμαρο. «Εμάς μας αναβάθμισε η Moody's» είπε σε κάποια στιγμή χθες ο δήμαρχος. Δεν μας είπε μόνο ποια… Moody’s απ’ τα δυο που έχουμε στα Γιάννενα τον αναβάθμισαν: αυτά της πλατείας ή απέναντι από την Ακαδημία;

Σε έναν δήμο επαρχιακό…. κάπου στην Ελλάδα οι πιστωτές του δεν θα πέσουν από πάνω του να τον βοηθάνε και να τον ακούνε. Όταν τα φούμαρα τελειώσουν την τρύπα θα την καλύψουν, όχι εκείνοι που τη δημιούργησαν, αλλά οι πολίτες. Οι ίδιοι που σήμερα δεν ενοχλούνται και πολύ όταν ακούνε αυτά τα απίθανα περί δήμου-πρότυπου για την Ευρώπη.

Και εδώ έρχεται και η ευθύνη της αντιπολίτευσης. Αν υπάρχουν διπλοί μισθοί και μεγάλα έξοδα στις εθνικές εορτές να τα περικόψουμε, όπως πρότειναν χθες δημοτικοί σύμβουλοι. Αλλά θα αρκούν αυτά τα μέτρα; Μήπως είναι ώρα η δημοτική αντιπολίτευση να εξηγήσει και το σχέδιο της για έξοδο από την οικονομική κρίση στην οποία οδήγησε ο δήμαρχος τα Γιάννενα. Θα πει κανείς: εδώ οι άνθρωποι παλεύουν να πείσουν τον κόσμο ότι υπάρχει κρίση, θα του εξηγήσουν και πώς θα την περιορίσουν;