Τρίτη, 4 Απριλίου 2017
|

Τα προβλήματα της Ευρώπης

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα νέο σχετικά εγχείρημα, και αυτός είναι ο βασικός λόγος για τον οποίον είναι αργή στις αντιδράσεις της. Δεν κλήθηκε, για παράδειγμα, να χειριστεί ποτέ μία κρίση στο κοινό της νόμισμα, αφού τα προβλήματα προέκυψαν λίγα χρόνια μετά την εισαγωγή του ευρώ. Στην αρχή το ελληνικό πρόβλημα δεν αναγνωρίστηκε καν ως ευρωπαϊκό και σχεδόν κανείς δεν είχε αυτή την προσδοκία. Είχαμε μάθει ότι τα εσωτερικά προβλήματα είναι εθνικά, και εκείνα στα οποία εμπλέκονται και τρίτες χώρες, διεθνή. Η νομισματική ένωση έφερε έναν νέο ορισμό για το τι ακριβώς είναι εσωτερική και εξωτερική πολιτική, ιδιαίτερα μάλιστα όταν το ευρώ δεν ήρθε μαζί με κοινή πολιτική για τις κρίσεις. Αυτό το πρόβλημα η Ελλάδα το πλήρωσε ακριβά, μαζί με όλα τα επακόλουθα: αποσπασματικές αντιδράσεις, καταφυγή στους τεχνοκράτες για να κάνουν τη δουλειά των πολιτικών, λάθος εκτιμήσεις για τα μέτρα κ.λπ.

Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο δομικό. Δεν έχει δηλαδή να κάνει αποκλειστικά με το ότι η ΕΕ είναι νέος οργανισμός, και επομένως θα μάθει από τα λάθη του στην πορεία. Αυτό άλλωστε συμβαίνει και σε εθνικό επίπεδο. Και τα κράτη είναι πολλές φορές αργά ή απρόθυμα να αντιμετωπίσουν κρίσεις τις οποίες συχνά υποτιμούν. Το πρόβλημα βρίσκεται και στην ίδια την ιδέα της ΕΕ. Το σχέδιο είναι καλό. Καταργεί τα σύνορα. Ένας Ευρωπαίος μπορεί να σπουδάσει και να εργαστεί σε όποια χώρα επιθυμεί, απολαμβάνοντας χωρίς περιορισμούς, τα οφέλη που έχουν και οι ντόπιοι. Μόνο που δεν ενδιαφέρονται όλοι να κάνουν το ίδιο. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τη διάθεση ή την ανάγκη, και κατά συνέπεια την κινητικότητα, να ταξιδέψουν, να πειραματιστούν με τις δουλειές τους, να μάθουν άλλες γλώσσες, να εγκατασταθούν ή να μοιράζουν τον χρόνο τους σε μέρη με τα οποία δεν έχουν κανέναν δεσμό. Αυτοί οι άνθρωποι, δεν  ενδιαφέρονται για το roaming και τις τιμές του στην Ευρώπη, τη διευκόλυνση των αεροπορικών εταιριών κ.λπ. Δεν έχουν καμία διάθεση να μετακινηθούν, και νιώθουν μάλιστα να απειλούνται από την κοινωνική και επαγγελματική κινητικότητα των άλλων. Το να λέμε λοιπόν σε έναν κάτοικο του Σάντερλαντ, για παράδειγμα, ότι η Ευρώπη έκανε λάθος με τις χώρες του Νότου, αλλά δεν θα πληρώνεις έξτρα χρήματα στο κινητό σου όταν θα πηγαίνεις στην Αμβέρσα, είναι κωμικό.

Βέβαια, ο κάτοικος του Σάντερλαντ απολαμβάνει άλλα οφέλη από την ΕΕ. Για παράδειγμα, τα εργοστάσια που παράγουν προϊόντα που χρειάζονται άλλα εργοστάσια στη Γαλλία. Μόνο που αυτά τα οφέλη είναι δεδομένα εδώ και δεκάδες χρόνια, χωρίς να πιστώνονται απαραίτητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο πρώτος που υποφέρει από τη γραφειοκρατία και την απουσία άμεσης πολιτικής σχέσης ανάμεσα στις Βρυξέλλες και τους πολίτες κάθε χώρας, είναι οι ίδιες οι Βρυξέλλες. Αν σήμερα η ΕΕ περνάει κρίση, είναι γιατί σε μεγάλο βαθμό ο κόσμος δε συνδέει οφέλη με την ύπαρξη της Ένωσης. Γι’ αυτό και είδαμε τους κατοίκους του Σάντερλαντ, λίγους μήνες αφότου ψήφισαν μαζικά υπέρ του Brexit, να ζητάνε επιτακτικά από τους πολιτικούς να εξασφαλίσουν τα ίδια ακριβώς οφέλη που έχει σήμερα η περιοχή από την ΕΕ. Τα κέρδη θεωρούνται συλλογικό κεκτημένο, ανεξάρτητο από τις επιμέρους ρυθμίσεις. Και η ΕΕ είναι τόσο απομακρυσμένος οργανισμός, που θεωρείται δυστυχώς επιμέρους.

Η Ευρώπη φυσικά θα παλέψει. Είναι μία αγορά 500 εκατομμυρίων με ηγεσία που αντιστέκεται στον λαϊκισμό. Ειδικά μετά την άνοδο του Τραμπ, είναι ο μοναδικός θεσμός που παραμένει όρθιος και αποφασισμένος. Και έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πώς θα αντιδράσει στις νέες συνθήκες.


    


 

5 / 5 (1 Ψήφοι)
Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

27.04.17 | Το πρόσωπο

Στην κεντροαριστερά όλοι ξέρουν τι πρέπει να γίνει. Το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, η κίνηση των τριών, ο...

28.03.17 | Οι πολιτικοί στο twitter

Όποιος έχει παρακολουθήσει το τηλεοπτικό ντιμπέιτ Έβερτ-Σημίτη στις εκλογές του 1996, μπορεί να...

29.12.16 | Αρχαία ελληνικά, 2016

Ένα από τα πιο ενοχλητικά βίντεο που είδα μέσα στο 2016 ήταν ένα απόσπασμα από τη βουλή των Εφήβων...

20.12.16 | Λείπουν τα χρήματα

Συνήθως κατηγορούμε τον ελληνικό δημόσιο τομέα για έλλειψη οράματος, όταν περιγράφουμε τον...

13.12.16 | Ο Μαγκούφης κι ο Σημίτης

Ας δούμε ποια είναι η κυρίαρχη αφήγηση στη χώρα μας για τον ΣΥΡΙΖΑ. Υπήρξε ένα παραδοσιακά μικρό,...

05.12.16 | Το σύνδρομο Δομάζου

Στη χώρα μας πάσχουμε από το σύνδρομο Δομάζου. Υπάρχει δηλαδή μία ανάγνωση που περνάει από γενιά σε...

03.11.16 | Αυτό είναι το πρόβλημα;

H εκκλησία στην Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα με το οποίο η θρησκεία έρχεται αντιμέτωπη...

01.11.16 | Είναι η φωνή του πρωθυπουργού

Το πιο χαρακτηριστικό πρωτοσέλιδο την επομένη της απόφασης του ΣτΕ για την αδειοδότηση των καναλιών...