Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018
|
ΣΤΡΑΤΗΣ ΚΑΡΤΙΝΗΣ

Ο καθένας στη θέση του

Το θέμα ασήμαντο φαινομενικά καταρχάς πήρε διαστάσεις στα διεθνή ΜΜΕ, αλλά και στα δικά μας πριν μερικές ημέρες. Τον Ιούνιο του 1940, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ενώ η Γαλλία έχει περάσει σε γερμανική κατοχή, ο στρατηγός Σαρλ ντε Γκολ, επικεφαλής των γαλλικών δυνάμεων, κάνει έκκληση προς τον λαό, από το Λονδίνο, να μην υπογραφεί η συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς, ωθώντας τον να αντισταθεί. Η έκκληση αυτή θεωρείται η απαρχή της γαλλικής αντίστασης. Στο Μον Βαλεριάν, έξω από το Παρίσι, ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμανουέλ Μακρόν παρέστη στους τοπικούς εορτασμούς.

Όσο χαιρετούσε κάποιους από τους παρευρισκόμενους μαθητές, ένας από αυτούς, εμφορούμενος από «επαναστατικές» ιδέες και συνήθειες, άρχισε να τραγουδάει την Διεθνή («Εμπρός της γης οι κολασμένοι», κ.λπ.) και, μόλις βρέθηκε κοντά του, ο πρόεδρος εκστόμισε το εξής: «Είσαι καλά, Μανού;» (χαϊδευτικό του Εμανουέλ). Αυτό που πλέον έχει γίνει κανόνας και ένδειξη άνεσης, χαλαρότητας, δεν πέρασε έτσι από τον γάλλο πρόεδρο, ο οποίος, με τη δέουσα αυστηρότητα και το ανάλογο ύφος, έκοψε τον αέρα του νεαρού: «Οχι, αυτό δεν γίνεται, όχι, όχι, όχι, όχι!», είπε ο Μακρόν. «Είσαι εδώ σε έναν επίσημο εορτασμό, πρέπει να συμπεριφέρεσαι όπως πρέπει. Μπορεί γενικά να φέρεσαι σαν βλάκας, αλλά σήμερα είναι η μέρα της Μασσαλιώτιδας και θα με αποκαλείς “Κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας” ή “Κύριε”. Εντάξει; Λοιπόν…», συνέχισε σε ύφος που δεν άφηνε πολλά περιθώρια ο γάλλος Πρόεδρος. Υπήρχε και συνέχεια: «Και πρέπει να μάθεις να κάνεις τα πράγματα με τη σωστή σειρά. Τη μέρα που θα θέλεις να κάνεις την επανάσταση, θα πρέπει πρώτα να έχεις πτυχίο και δουλειά, να τρέφεσαι μόνος σου, εντάξει; Τότε να πας να δώσεις μαθήματα και σε άλλους».

Ο πειρασμός για συγκρίσεις με τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας και τις εύκολες χρήσεις του ενικού ή την περιφρόνηση του πρωτοκόλλου, εν γένει και από ηγετικές προσωπικότητες, είναι μεγάλος. Δύσκολα αντιστέκεται κανείς σε αυτόν. Τι παράδειγμα, φερ’ ειπείν, δίνει ένας πρωθυπουργός, (επίθετα δεν λέμε) ο οποίος αποκαλεί τον πρόεδρο της Γαλλίας δημοσίως «Φρανσουά» ή «Εμανουέλ», τον πρόεδρο των ΗΠΑ «Μπαράκ», τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «Ζαν Κλοντ» ή τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου «Μάρτιν» «Αντόνιο» ή οτιδήποτε άλλο; Σκεφθείτε να αποκαλέσει κάποιος τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο… Πάκη (ή Πάκια γιαννιώτικα); Δεν έχει σημασία φυσικά το πρόσωπο, ο Παυλόπουλος εδώ, αλλά ο θεσμός που εκφράζει.  Άλλη η περίπτωση του Ανδρέα Παπανδρέου, που ήταν ο Αντρέας για πολλούς φανατικούς πράσινους. Σε κάθε περίπτωση δεν ήταν ο… Ρούλης. Αν ο νεαρός Γάλλος, απευθυνόμενος στον Μακρόν, έλεγε «Είσαι καλά, Εμανουέλ;», ίσως να μην αντιδρούσε έτσι ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας. Το ίδιο και αν Έλληνας νεαρός έλεγε «Είσαι καλά, Προκόπη;», αντί του «Είσαι καλά, ρε Πάκια». Είναι ζήτημα κατά πόσο απαξιώνεται ο… θεσμός. «Φέξε μου και γλίστρησα», που λέει και ο λαός. Θυμίζουμε τους «αγανακτισμένους», που προπηλάκισαν τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στην Θεσσαλονίκη διαμαρτυρόμενοι –είπαν- για τα μνημόνια, αδιαφορώντας για τον θεσμό που εκπροσωπούσε. Ήταν οι ίδιοι που, μετά, ως Συριζαίοι, δεν αγανακτούσαν για τα νέα αριστερά μνημόνια, ούτε προπηλάκιζαν τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας Παυλόπουλο.

Τι ψάχνουμε και εμείς τώρα; Ψύλλους (αγανακτισμένους ή μη) στ’ άχυρα (θεσμικά ή μη). Είσαι καλά, Μητσάρα; (χαϊδευτικό (α λα ελληνικά , όπως π.χ. Μανού). Αυτό έχει σημασία μαζί με το φραπόγαλο. Νάσαι καλά. Με υψηλό το εθνικό σου φρόνημα πάντως και με τις τσέπες αδειανές, έπαυσε να σε ενδιαφέρει π.χ. ο Αλέξης ή Αλεξάκης, ο Προκόπης ή Πάκιας, ο Πάνος ή Πανούσιας, ο Κυριάκος ή Κούλης, ο Τάδε και ο Δείνα; Και δεν γνωρίζουμε αν οι δικοί μας επαναστάτες «τρέφονται μόνοι τους», ή τους τρέφουν. Από την άλλη, όμως, οι πολιτικές καριέρες αφορούν θεσμούς. Στις όποιες θέσεις. Οι Μητσάρες επιλέγουν με ποιους θα «αγανακτούν» και θα… επαναστατούν για το ίδιο θέμα και με ποιους όχι.  Σσσσς… μην ταράζετε τον ύπνο Μητσάρα και θεσμού. Βίοι παράλληλοι σε κάποιες περιπτώσεις. Καληνύχτα.

 

 

Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

14.11.18 | Το μυαλό του Αλέξη Τσίπρα

Πριν από λίγες μέρες ο Αλέξης Τσίπρας μας είπε πως με καθαρό μυαλό πήρε την απόφαση τον Ιούλιο του...

13.11.18 | Απορία ψάλτου… βηξ

Η έκφραση, αν και λαϊκή, έγινε γνωστή στην καθαρεύουσα. Ο ψάλτης, όταν έβρισκε τα σκούρα στα...

10.11.18 | Η αλαζονεία της εξουσίας

Ένα από τα σημαντικά προσόντα του ασκούντος οποιασδήποτε μορφής εξουσία, είναι ασφαλώς και η...

09.11.18 | Μια εξομολόγηση

Σήμερα θα προβώ σε μια προσωπική εξομολόγηση. Είμαι βέβαιος πως αυτά που γράφω αφορούν χιλιάδες...

07.11.18 | Το σύνδρομο της Καρμπαλά

Την Κυριακή 11 Νοεμβρίου, με επίκεντρο τη Γαλλία, τιμάται η επέτειος των 100 χρόνων από τη...

06.11.18 | Κληροδοτήματα: Μια παλιά ιστορία

Με τη συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο για τα κληροδοτήματα στις αρχές του περασμένου μήνα, επανήλθε...

30.10.18 | Δόγματα και αρώματα

Με τη Δικαιοσύνη, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, η στήλη ασχολήθηκε πολλές φορές. Αρκετά τα...

27.10.18 | «Έρρωσθε άπαντες»

Το τελευταίο τεύχος της ενηµερωτικής και πολιτιστικής έκδοσης της αδελφότητας Δροσοπηγιωτών «Τα...