Πέμπτη, 4 Ιανουαρίου 2018
|
Του ΣΤΡΑΤΗ ΚΑΡΤΙΝΗ

Ευτυχισμένος ο καινούργιος πόνος

Ας είμαστε ρεαλιστές. Δεν μπορούμε πια και για μία ακόμη φορά να ζητάμε «τ’ αδύνατα», για να θυμηθούμε το σύνθημα του γαλλικού Μάη του 68. Δεν μπορούμε σήμερα να είμαστε αισιόδοξοι και να ελπίζουμε ότι ο καινούργιος χρόνος θα είναι ευτυχισμένος, όπως θέλει, σε πείσμα των καιρών, να επιμένει η γνωστή ευχή. Για την ώρα, ας κάνουμε ταμείο για τη χρονιά που πέρασε και ο απολογισμός ατομικός, και ιδιαίτερα ο γενικός, θα αποτελέσει τη βάση για την χρονιά που έφθασε και… μας απειλεί.

Η αξιολόγηση μας είπαν το καλοκαίρι ότι έκλεισε και είναι αλήθεια ότι δεν το καταλάβαμε. Καλό ήταν αυτό ή όχι; Επί 6-7 χρόνια μας είχαν μεταφέρει το άγχος του πέρατος της αξιολόγησης και όλα θα πήγαιναν κατ’ ευχή, παρόλο που συνεχώς μας «έδερναν». Αλλά ιδιαίτερα τα δύο τελευταία χρόνια έπρεπε να ήμασταν και περήφανοι για τη «σκληρή διαπραγμάτευση» που η μικρή, πλην τίμια και αγωνιστική, Ελλάς δίνει τον υπέρ πάντων αγώνα για τα ιερά και όσια της φυλής. Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι ξυπνήσαμε με την αξιολόγηση στο χέρι. Πήραμε δηλαδή τον ματς… χωρίς αγώνα. Από τα αποδυτήρια. Τι συνέβη αδέρφια; «Το Χίλτον ήταν και πάλι κυκλωμένο από τις κλούβες των ΜΑΤ, αλλά η διαπραγμάτευση, για πρώτη φορά, δεν είχε σκηνοθετηθεί ως δράμα ή ως αντιστασιακό έπος, αλλά ως μια τεχνική διαδικασία, που όλοι ήθελαν να τελειώνει όσο ταχύτερα γίνεται». Ο λογαριασμός μάς ήρθε και θα μας έρθει δριμύτερος. Θα μας πάρουν –λέει- και τα σώβρακα. Η ρητορική άλλαξε βέβαια, αλλά ο κίνδυνος για τα… σώβρακα κίνδυνος, υπαρκτός και επί θύραις.
Όπως έχει γραφεί και αναλυθεί: «Τέταρτο μνημόνιο δε θα υπάρξει, αφού κανείς στην Ευρώπη δεν είναι διατεθειμένος να ξανανοίξει τη συζήτηση, και η χώρα- σύμφωνα με την εύστοχη διατύπωση του άγγλου δημοσιογράφου Hugo Dixon- θα μεταφερθεί από τις φυλακές υψίστης ασφαλείας των μνημονιακών ελέγχων στις αγροτικές φυλακές της χαλαρότερης μεταμνημονιακής επιτήρησης» Δε συζητάμε πλέον για το ποια θα είναι η πολιτική μετά τα μνημόνια, αλλά για το ποιος θα την εφαρμόσει.
Ένα άλλο σοβαρό ζήτημα, που θα προκύψει μέσα στο 2018, εκτός αν μας έρθει κατακέφαλα άλλο άγνωστο ακόμη, είναι το όνομα της γειτονικής μας χώρας των Σκοπίων. Δεν υπάρχει καμία χώρα στην Ευρώπη, κανένα έγγραφο, ετικέτα, προϊόν κ.λπ., που να μην αναφέρει την ΠΓΔΜ ως «Μακεδονία». Εμείς επιμένουμε ελληνικά με εκείνο το ανόητο σύνθημα: «Η Μακεδονία είναι ελληνική», έτσι ώστε σε όλη την Ευρώπη να νομίζουν ότι η Ελλάδα έχει βλέψεις κατά των… Σκοπίων. Την ίδια ώρα τα σύννεφα πυκνώνουν, με το μουσουλμανικό τόξο στα Βαλκάνια να τεντώνει και τον απρόβλεπτο «σουλτάνο» Ερντογάν να εξοπλίζεται με υπερσύγχρονα ρωσικά και αμερικάνικα όπλα.
Έτσι, λοιπόν, βρεθήκαμε, εκόντες άκοντες που έλεγαν και οι καθαρευουσιάνοι, στο 2018. Ο Σαββόπουλος συνήθιζε να εύχεται «ευτυχισμένος ο καινούργιος πόνος». Έχει δίκιο ο Νιόνιος. «Μα ο χρόνος ο αληθινός, είναι ο γιος μας ο μεγάλος και ο μικρός». Στο τέλος του Υστερόγραφου ξαφνικά επανακτήσαμε την έμφυτη αισιοδοξία μας. Έτσι από το πουθενά. Καλή χρονιά εν τέλει. Να μην ξεφύγουμε από την παράδοση. Ας είμαστε λοιπόν ρεαλιστές. Να ζητάμε τα αδύνατα. Επανήλθε ο ρομαντισμός μας. Τι μας έμεινε, άλλωστε, αδέρφια; Και πέρσι που ευχόμασταν άλλες ευχές καλές και μπόλικες, τι πήραμε τελικά; Δεν καταφέραμε να μην πάθουμε νέα… αξιολόγηση, που λέει ο λόγος, ούτε σταμάτησε να απειλεί ο Ερντογάν παρότι του τάψαλλε ο… Παυλόπουλος, έτσι σκληρά, όπως τότε που –ως γνωστόν- επενέβη δραστήρια, όταν ο Κασιδιάρης έδερνε την Κανέλλη! Αμ εκείνα τα πρωτοχρονιάτικα μηνύματά του στα κάλαντα για τον… Κων/νο Καραμανλή και τη… Μακεδονία. Όλη η χώρα μια σκηνή του παράλογου.
«Ολαρία ολαρά με σουραύλια και βιολιά/ θα βρεθούμε όλοι μαζί στο πανηγύρι, θα ‘ναι όλη η παλιά μας συντροφιά/ και θα πιούμε από το ίδιο το ποτήρι και την πιο πικρή γουλιά/ Όλα είναι μακρινά κι ευτυχισμένα/ και το χιόνι πέφτει από ψηλά»… για να τελειώσουμε πάλι με Σαββόπουλο από το δίσκο «Βρώμικο Ψωμί». Σημαδιακό και τούτο. Τούτων δοθέντων: Καλή χρονιά, τι να κάνουμε;









































Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

16.01.18 | Υδρογον-άνθρακες ο θησαυρός;

Οι αντιπαραθέσεις με επίκεντρο το δίπολο οικολογία – ανάπτυξη δεν αποτελεί μόνο ελληνικό φαινόμενο....

09.01.18 | Τοπικός Καζαμίας 2018

Το δωδεκαήμερο αποτελεί παρελθόν, η καθημερινότητα αποτελεί το παρόν, καιρός προφητειών για το...

28.12.17 | Το περίσσιο χαλάει το ίσιο

Στην Ήπειρο έχουμε μια σοφή παροιμία: «Το περίσσιο χαλάει το ίσιο».

19.12.17 | Τι έχουν τα έρμα και ψοφάν;

Με προβάδισμα της τάξης των 9,4 μονάδων, η Νέα Δημοκρατία διατηρεί την αδιαμφισβήτητη πρωτιά της...

13.12.17 | Η υπερκαθαγίαση της πλατείας

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο της Σχολής Καλών Τεχνών στην πλατεία των Ιωαννίνων είναι τόσο...

12.12.17 | Τα εορταστικά καθημερινά του Καθημερινού

Τα καθημερινά του Καθημερινού σήμερα με ολίγη από την αισιοδοξία του δωδεκαήμερου, είδος ουσιώδες...

05.12.17 | Ηλεκτρονικό «ξεσπίτωμα»

Οι σκηνές που εκτυλίχθηκαν στην αίθουσα του Ειρηνοδικείου Αθηνών, κατά τη διενέργεια πλειστηριασμού...

28.11.17 | Μαύρη Παρασκευή με διττή έννοια

Η Μαύρη Παρασκευή μπήκε στη ζωή μας από την περσινή χρονιά. Πριν γνωρίζαμε π.χ… τη μαύρη γάτα, τη...