Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017
|
Στρατής Καρτίνης

Πού είναι το κράτος;

Το κράτος είναι εδώ.

Πάνω από απώλειες ανθρώπων, πάνω από λάσπες, πάνω από καταστροφές και με επίσημη επίσκεψη του κ. πρωθυπουργού στις πληγείσες περιοχές για να συντονίσει το έργο αποκατάστασης, όπως γίνεται και γινόταν ανέκαθεν σε αυτές τις περιπτώσεις. Το κράτος, με την ευρύτερή του έννοια και σε όλες τις βαθμίδες του, είναι πάντα υπεράνω του εκάστοτε δημιουργούμενου προβλήματος. Η περιφερειάρχης Αττικής μάλιστα προχώρησε έτι περαιτέρω. Υπέβαλε –δήλωσε η ίδια- μηνυτήρια αναφορά στον Εισαγγελέα! Θα πείτε ότι πρόκειται για μία κρίση αυτοκριτικής. Δε γνωρίζουμε τις ενδόμυχες σκέψεις, άβυσσος άλλωστε η ψυχή των πολιτικών. Πάντως μήνυση και κατά εαυτού είναι πράγματι πρωτόγνωρη ενέργεια. Θυμίζουμε, όμως, ότι περιφερειάρχης στην Πελοπόννησο καταδικάστηκε από το Δικαστήριο για παράβαση του άρθρου 15 ΠΚ (Παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας), αφού κρίθηκε ένοχος για τις πυρκαγιές του έτους 2007 με τις τραγικές συνέπειες. Ας μην παίζει λοιπόν με τη φωτιά -ή μάλλον εδώ με το νερό- η κ. περιφερειάρχης Αττικής.
Ο δύστυχος κάτοικος Μάνδρας έδειχνε στην κάμερα το καταστραμμένο του σπίτι και έλεγε: «Θα κληθώ να πληρώσω και τον ΕΝΦΙΑ»! Το κράτος όμως ήταν εκεί. Με μηνύσεις και αυτοπρόσωπη παρουσία. Όπως ήταν στις πλημμύρες του χείμαρρου Διακονιάρη στην Πάτρα πριν από 10 χρόνια, με τις ανυπολόγιστες καταστροφές, του Ποδονίφτη στην Αττική στη δεκαετία του 60 με 50 νεκρούς και πάλιν του ίδιου μετά από μερικά χρόνια, του Ξεριά στην Κόρινθο και αλλού. Έχει ενδιαφέρον, πάντως, το γεγονός ότι η λαϊκή θυμοσοφία, όταν δεν υπήρχαν τοπωνύμια, έδινε περίεργες ονομασίες στους χείμαρρους για ευνόητους λόγους, γιατί τους φοβόταν.
Υπάρχουν βέβαια οι φυσικές καταστροφές, που σε ορισμένες περιπτώσεις είναι δύσκολο να προβλεφθούν σε όλο τους το μέγεθος. Δεν είναι άλλωστε απαραίτητη η πρόβλεψη των καιρικών φαινομένων, αν και η επιστήμη έχει προχωρήσει.. Στοιχειώδης λογική και προετοιμασία χρειάζεται και, κυρίως, να μην αφεθεί ο τόπος να γίνει έρμαιο της δύναμης του νερού. Η Πολιτεία, με την ευρύτερή της έννοια, οφείλει και έχει υποχρέωση να μεριμνά για την αντιμετώπιση αυτών των φαινομένων και ας μην τα προβλέπει: με τα κατάλληλα αντιπλημμυρικά έργα, την κατεδάφιση των όποιων αυθαιρέτων κατασκευών και τον καθαρισμό των ρεμάτων, με τον έλεγχο της τήρησης των πολεοδομικών διατάξεων και γενικά με τον σχεδιασμό αντιμετώπισης αυτών των καταστάσεων στις περιπτώσεις των ακραίων καιρικών φαινομένων.
Δεν μπορεί να τα ρίχνουμε όλα στα καιρικά φαινόμενα. Προέχει η κρατική ολιγωρία σαν πρώτη ευθύνη και μετά η ευθύνη του καθένα από μας. Δεν μπορεί π.χ. να βλέπει η αρμόδια δημόσια ή δημοτική υπηρεσία το αυθαίρετο στο ρέμα σε ορισμένες περιπτώσεις να είναι και δημόσιο ή δημοτικό και να αδιαφορεί, όπως στη Μάνδρα Αττικής, όπου ολόκληρο αμαξοστάσιο του δήμου ήταν πάνω στο ρέμα. Δεν μπορεί π.χ. η Εγνατία στα μέρη μας να κατηφορίζει ακολουθώντας το ανάγλυφο του λόφου από τη σήραγγα της Δωδώνης μέχρι την Πεδινή, όπου από το καλοκαίρι η περιοχή εκατέρωθεν της οδού γεμίζει νερά και τελικά στο τέλος της να γίνεται πηγάδι και να πλημμυρίζει τα πάντα με καταστροφές περιουσιών, όπως έγινε πριν από 3-4 χρόνια, ανεξάρτητα από τις ατομικές ευθύνες των περιοίκων. Κανένας δεν προέβλεψε π.χ. να γίνει μία γέφυρα στο τέλος της κατηφόρας, όπου σχηματίζεται σήμερα το «πηγάδι»;
Είναι πράγματι ελληνικό το φαινόμενο να αναγείρονται οικοδομές από μικρές οικίες μέχρι πολυτελείς βίλες, από μικρές επαγγελματικές στέγες μέχρι εργοστάσια και να καταλαμβάνουν ρέματα, χαντάκια απορροής όμβριων υδάτων, παλαιές κοίτες χειμάρρων με το σκεπτικό: Δε θα έλθει σε μας η πλημμύρα, αλλά στον γείτονα. Στο τέλος η γνωστή επωδός: πού είναι το κράτος; Το κράτος εδώ είναι και έχει τις ευθύνες του, ας αναλογιστεί όμως ο κάθε πολίτης που παρανομεί και τις δικές του ευθύνες.
Δυστυχώς, όμως, η Μάνδρα Αττικής και η Νέα Πέραμος θα ξεχαστούν, όπως ξεχάστηκαν και οι προηγούμενες καταστροφές από πλημμύρες. Δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι η κατάσταση θα διορθωθεί. Και αυτός ο χείμαρρος θα περάσει, η λάσπη θα ξεραθεί και σε λίγο θα ανήκει στις μαύρες σελίδες της ιστορίας. Μόνο η νοοτροπία μας ως χώρα δυστυχώς παραμένει.
Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

16.10.18 | Όταν περνούν οι γερανοί

Η ταινία είχε κάνει εντύπωση στις αρχές της δεκαετίας του 60, όταν προβλήθηκε στη χώρα μας. Το...

10.10.18 | Συνδικαλισμός; Ποιος συνδικαλισμός;

Αφορμή για τις παρακάτω γραμμές και σκέψεις μου έδωσε η παράδοξη και εξωφρενική, πρόσφατη απόφαση...

09.10.18 | Οι νεοβάνδαλοι της διπλανής μας πόρτας

Το κτίριο της περιφέρειας Ηπείρου στην κεντρική πλατεία δέχεται τις περισσότερες «επιθέσεις» με...

03.10.18 | Ήταν ο πιο μεγάλος

Οι γονείς του, Αρμένηδες σκορπισμένοι στις γωνιές της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η μητέρα του στη...

02.10.18 | Η πιο μεγάλη ώρα είναι… τώρα

Έπεσε όλη σχεδόν η υφήλιος, πλην Ρωσίας, υπέρ του «ναι» για τη συμφωνία των Πρεσπών και οι...

26.09.18 | Απλά και Αναλογικά

Όλες οι εκλογές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση έχουν για την κάθε περιοχή ενδιαφέρον πολιτικό ως έναν...

18.09.18 | Ανατομία πολιτικής μελαγχολίας

«Ανατομία της Πολιτικής Μελαγχολίας» έχει τίτλο το βιβλίο του βέλγου φιλοσόφου Lieven de Gauter....

17.09.18 | Ο… χονδρός κι ο… λιγνός κορμός

Αφορμή για τούτο το σχόλιο αποτέλεσε το ερώτημα μικρού παιδιού προς τον ηλικιωμένο κύριο, που το...