Πού κοιτούσαν οι φρουροί; Ποιους πυροβολούσαν; Τους... δυτικούς πράκτορες, που είχαν χίλιους τρόπους να φτάσουν αν ήθελαν στην Ανατολική Γερμανία, ή τους Ανατολικογερμανούς που έπαιζαν νύχτα τη ζωή τους κορώνα γράμματα για να περάσουν απέναντι;

Κάποια γεγονότα στην πορεία του σταλινισμού ήταν πάντα «δύσπεπτα» και για τους πιο πιστούς οπαδούς, οδηγώντας ιστορικά σε εσωκομματικές κόντρες, ως και σε διασπάσεις. Η Άνοιξη της Πράγας ήταν το πιο σημαντικό από αυτά, το τείχος όμως του Βερολίνου το πιο συμβολικό. Και είναι αυτό που βρήκε πρόσφατα να υπερασπιστεί, με ύφος μάλιστα σκληρό και επιθετικό, η ΓΓ του ΚΚΕ, λέγοντας: «Αν νομίζουν αυτοί που μαζεύονται σήμερα (σσ. στις 9 Νοεμβρίου) στο Βερολίνο ότι οι λαοί θα συμφιλιωθούν με την ιμπεριαλιστική πραγματικότητα πέφτουν έξω. Αργά ή γρήγορα οι λαοί θα σηκωθούν πολύ ψηλά, ακόμα ψηλότερα απ' ότι έγινε στον 20ό αιώνα».

Σε μια φράση της, ολόκληρο το πρόβλημα του σημερινού ΚΚΕ: Ότι εξακολουθεί να προπαγανδίζει τα σταλινικά καθεστώτα ως «σοσιαλιστικά», που ήρθαν ως αποτέλεσμα νίκης του λαού τους. Οπότε, αφενός όσοι εξακολουθούν να πιστεύουν στο σοσιαλισμό και να ακούνε το κόμμα, πρέπει να εξηγήσουν στον εαυτό και τους γύρω τους, πώς στην ευχή συνδυάζεται αυτός με τη σεκιουριτάτε, τα γκουλάγκ, τις ελλείψεις αγαθών, τις ντάτσες της κομματικής νομενκλατούρας και πολλά ακόμα. Αφετέρου, αδυνατεί να εξηγήσει γιατί υψώθηκαν τείχη, γιατί οι πολίτες ήθελαν να τα περάσουν, γιατί το 1989 και μετά ο λαός της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας, της Τσεχοσλοβακίας, της Πολωνίας, της Ρωσίας δεν βγήκε να υπερασπιστεί το «καθεστώς του», παρά το άφησε να γκρεμιστεί σε μια νύχτα.

Για ποιον άλλο λόγο; Γιατί η μοναδική λαϊκή επανάσταση ήταν αυτή που γκρέμισε τον Τσάρο. Γιατί ο σταλινισμός ανέτρεψε τις κατακτήσεις της, γιατί έστειλε στις φυλακές, στην εξορία και στο εκτελεστικό απόσπασμα εκατομμύρια κόσμου, γιατί τσάκισε τη δημοκρατία στα κόμματα, γιατί επέβαλε τα καθεστώτα του ανατολικού μπλοκ με συμφωνίες πάνω σε χάρτες, υλοποιημένες με άρματα μάχης, χωρίς να ρωτήσει ποτέ τους λαούς τους. Έτσι, όταν ωρίμασαν οι συνθήκες και τα καθεστώτα άρχισαν να καταρρέουν δεν είχε μείνει τίποτα «σοσιαλιστικό» για υπεράσπιση...