Τετάρτη, 8 Νοεμβρίου 2017
|
ΣΤΡΑΤΗ ΚΑΡΤΙΝΗ

Επανάσταση τώρα…

«Επανάσταση» έχει τίτλο το βιβλίο του νυν Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμανουέλ Μακρόν, που κυκλοφόρησε πριν την εκλογή του στο ανώτατο αξίωμα και ενόψει της υποψηφιότητάς του (στην Ελλάδα Εκδ. Ψυχογιός, Μτφρ. Γ. Παπαδόπουλος, 2017).

Ο νέος στην ηλικία και σε ιδέες γάλλος πολιτικός αντιλήφθηκε ότι στην παρακμή του παλαιού πολιτικού συστήματος πρέπει να αντιπαρατάξει την επανάσταση της μεταρρύθμισης έχοντας ως κινητήρια δύναμη το Ριζοσπαστικό Κέντρο και με υπέρβαση του δίπολου Αριστερά-Δεξιά.

Στη χώρα μας παρακολουθούμε τις προσπάθειες για την ανασυγκρότηση του χώρου του Κέντρου, απαραίτητη κίνηση, η οποία όμως κινδυνεύει να οδηγήσει σε αναπαλαίωση αντί σε ανανέωση. Απουσιάζει αυτός ο αέρας της ανανέωσης, που θα πάρει και θα σηκώσει το παλιό πολιτικό σύστημα που έχει καταλήξει να αναπαράγει τον εαυτό του. Απουσιάζει η επανάσταση του νέου από αρκετούς από τους υποψήφιους ηγέτες του χώρου, όπως τους ακούσαμε και τους διαβάσαμε στις συνεντεύξεις τους και στα διάφορα ντιμπέιτ. Η επανάσταση που χρειάζεται το πολιτικό σύστημα της χώρας δεν είναι ευχολόγιο, αλλά επιτακτική ανάγκη εδώ που φθάσαμε. Δε μας έπεισαν ορισμένοι από τους υποψήφιους -παλαιοί και νέοι- ότι συνέλαβαν την απαίτηση των καιρών. Η επανάσταση της πραγματικής μεταρρύθμισης είναι γράμμα νεκρό γι’ αυτούς. Μένουν προσηλωμένοι στο κλείσιμο του ματιού στον πολίτη, αντί να ανοίξουν τα μάτια του και -εδώ που τα λέμε- και τα δικά τους στις νέες προκλήσεις. Διαπιστώσαμε και από εκδηλώσεις εδώ στα Γιάννενα μια μάταιη προσπάθεια αναβίωσης του παλιού με νέα αμφίεση.

Το παλιό πολιτικό σύστημα ανήκει στο παρελθόν. Τα κόμματα που το υπηρέτησαν έχουν παίξει τον ιστορικό τους ρόλο. Δε βοηθά σε τίποτε η καινούργια φορεσιά. Η επανάσταση φυσικά δεν είναι πια εδώ, δηλαδή στη ρητορική και στο σύνθημα. Ούτε στο δίλημμα αριστερά –δεξιά. Βρίσκεται στη νέα οπτική, στην αλλαγή νοοτροπίας, στη σύγχρονη πολιτική σκέψη, στην ορμητική δύναμη του νέου φορέα που θα ισοπεδώσει το παλιό.

Διαφορετικά, στο ίδιο έργο θεατές και εκείνοι και εμείς. Είναι σαν να βλέπουμε σήμερα τον… Κίμωνα Κουλούρη π.χ. ως ανανεωτή του νέου ΠΑΣΟΚ ή τη ΝΔ π.χ. να προσπαθεί να πείσει ότι άλλαξε, αλλά με ρητορική της δεκαετίας του 80 και με την καραμανλική νοοτροπία να είναι παρούσα. Είναι σαν να βλέπουμε π.χ. τον όποιο Καμμένο σαν σύγχρονο πολιτικό, γιατί έτσι δηλώνει.

Όχι… Δε θέλουμε το παλιό σε νέα συσκευασία με ονομασία προέλευσης. Δε θέλουμε ιμιτασιόν ανανέωση. Θέλουμε ριζοσπαστική και ορμητική την κεντροαριστερά που θα εξαφανίσει τα κατάλοιπα ενός συστήματος που έχει ξεπεραστεί πια.

 Όπως σωστά έχει επισημανθεί και από τη στήλη σε σχετικά Υστερόγραφα, είναι πασιφανές πως το σοσιαλιστικό μοντέλο του Φρανσουά Μιτεράν, του Ανδρέα Παπανδρέου και του Φελίπε Γκονζάλες ολοκληρώθηκε. Πρόσφερε πολλά, για τέσσερις – πέντε δεκαετίες, στήριξε χώρες (Ισπανία, Ελλάδα) να ξεφύγουν από την υπανάπτυξη και να λειτουργήσουν δημοκρατικά μετά τον ψυχρό πόλεμο και τις καταστροφικές δικτατορίες που πέρασαν, αλλά, με το ξέσπασμα της κρίσης το 2008, εξαντλήθηκε. Είναι φανερό ότι το φαινόμενο της εκλογικής φθοράς που βίωσε το ΠΑΣΟΚ πρέπει να σταματήσει.

Όσοι λοιπόν του ευρύτερου προοδευτικού χώρου είναι προσκολλημένοι σε παλαιά πρότυπα ως άμυνα απέναντι στα μεγάλα προβλήματα που άνοιξε η οικονομική κρίση, πρέπει να αντιληφθούν ότι το μοντέλο αυτό τελείωσε. Το γιατί είναι προφανές. Ας σταματήσουν λοιπόν να αναμασούν τα ίδια και τα ίδια, μετρώντας ποσοστά τεντώνοντάς τα για να κάνουν ματαίως διψήφια.

Καιρός να αλλάξουμε κυρίως σε νοοτροπίες και σε πρακτικές, αλλά -γιατί όχι;- και σε πρόσωπα. Και αυτά φορείς μιας κάποιας νοοτροπίας είναι. Στην επιλογή του επικεφαλής του νέου φορέα της κεντροαριστεράς την προσεχή Κυριακή μας δίνεται η ευκαιρία να επιλέξουμε την «επανάσταση» του καινούργιου ή τη «συντήρηση» με μία από τα ίδια. Ο Μακρόν –το ξαναγράψαμε- δείχνει τον δρόμο. Επανάσταση τώρα.

Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

16.10.18 | Όταν περνούν οι γερανοί

Η ταινία είχε κάνει εντύπωση στις αρχές της δεκαετίας του 60, όταν προβλήθηκε στη χώρα μας. Το...

10.10.18 | Συνδικαλισμός; Ποιος συνδικαλισμός;

Αφορμή για τις παρακάτω γραμμές και σκέψεις μου έδωσε η παράδοξη και εξωφρενική, πρόσφατη απόφαση...

09.10.18 | Οι νεοβάνδαλοι της διπλανής μας πόρτας

Το κτίριο της περιφέρειας Ηπείρου στην κεντρική πλατεία δέχεται τις περισσότερες «επιθέσεις» με...

03.10.18 | Ήταν ο πιο μεγάλος

Οι γονείς του, Αρμένηδες σκορπισμένοι στις γωνιές της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η μητέρα του στη...

02.10.18 | Η πιο μεγάλη ώρα είναι… τώρα

Έπεσε όλη σχεδόν η υφήλιος, πλην Ρωσίας, υπέρ του «ναι» για τη συμφωνία των Πρεσπών και οι...

26.09.18 | Απλά και Αναλογικά

Όλες οι εκλογές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση έχουν για την κάθε περιοχή ενδιαφέρον πολιτικό ως έναν...

18.09.18 | Ανατομία πολιτικής μελαγχολίας

«Ανατομία της Πολιτικής Μελαγχολίας» έχει τίτλο το βιβλίο του βέλγου φιλοσόφου Lieven de Gauter....

17.09.18 | Ο… χονδρός κι ο… λιγνός κορμός

Αφορμή για τούτο το σχόλιο αποτέλεσε το ερώτημα μικρού παιδιού προς τον ηλικιωμένο κύριο, που το...