Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017
|
ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Για ένα σύγχρονο ενιαίο Κέντρο

Στη Γαλλία το Κέντρο έχει αρχηγό, τον Εμμανουέλ Μακρόν, ο οποίος μάλιστα έγινε Πρόεδρος της χώρας, δεν είχε όμως κόμμα. Στην Ελλάδα το Κέντρο έχει κόμματα, δεν έχει όμως αρχηγό, αλλά πολλούς επικεφαλής. Όταν λέμε αρχηγό, εννοούμε τον άνθρωπο που θα ενώσει τον χώρο του Κέντρου σε μια ενιαία παράταξη με συγκεκριμένη ιδεολογία, πρόγραμμα και οργάνωση, όχι ξέφραγο αμπέλι όπου όλοι αλληθωρίζουν Αριστερά ή Δεξιά ανάλογα με τις πολιτικές τους καταβολές ή με τις όποιες φιλοδοξίες τους.

Ο χώρος του Κέντρου ανέκαθεν στην Ελλάδα είχε και έχει ως ιδιαίτερο χαρακτηριστικό την πολυδιάσπαση. Μία από τις βασικές αιτίες της πολυδιάσπασης  είναι η ύπαρξη φυγόκεντρων δυνάμεων που λειτουργούν στον χώρο, λόγω της «πολυτασικής» ιδιομορφίας του. Κεντρώες, σοσιαλδημοκρατικές αλλά ακόμη και  κεντροδεξιές τάσεις συγκαλυμμένες ή όχι υπό την «ομπρέλα» του, είναι επόμενο να ανταγωνίζονται για ζωτικό χώρο ή για την επικράτηση. Σε αυτή την περίοδο της  κρίσης οικονομίας και θεσμών που διέρχεται η χώρα, ο κατακερματισμός του Κέντρου αποτελεί «πολυτέλεια» και -αν μη τι άλλο- οι ευθύνες των πολιτικών που κινούνται στον χώρο και αδυνατούν να συνεννοηθούν είναι τεράστιες.
Είναι πραγματικά αξιοσημείωτο το γεγονός ότι οι πολιτικές κινήσεις στον χώρο του Κέντρου έχουν… ονοματεπώνυμο. Είναι  κινήσεις αναγνωρίσιμες με τα ονόματα των επικεφαλής. Έτσι, τουλάχιστον, τις χαρακτηρίζουν οι ασχολούμενοι με τον χώρο  πολιτικοί αναλυτές, δημοσιογράφοι και οι «Κεντρώοι», οι κινούμενοι δηλαδή πολιτικά στο Κέντρο, για να τις ξεχωρίζουν μεταξύ τους. Το Ποτάμι του Θεοδωράκη, το ΠΑΣΟΚ της Φώφης Γεννηματά, το κόμμα του Λεβέντη, το Κίνημα του Γιώργου Παπανδρέου,  η Ώρα Αποφάσεων της Άννας Διαμαντοπούλου και λοιπών… δημοκρατικών δυνάμεων. Κοντά στις παραπάνω παρατάξεις κινούνται και άλλες κινήσεις στον χώρο, ευθέως η συγκαλυμμένα. Δεν είναι τυχαίο ότι τα ονόματα διαφοροποιούν τις κινήσεις και όχι το πρόγραμμα, η ιδεολογική τους ιδιαιτερότητα ή η πολιτική τους στάση πάνω στα προβλήματα του τόπου. Τον σύγχρονο πολίτη όμως δεν τον ενδιαφέρουν ούτε τα ονόματα ούτε οι ετικέτες. Ζητά έναν εύρωστο πολιτικό οργανισμό που θα του δώσει όραμα και ελπίδα στους δύσκολους καιρούς που διέρχεται η χώρα και δε θα του κλείσει το μάτι, αλλά θα του πει την αλήθεια και θα προτείνει λύσεις υλοποιήσιμες και βιώσιμες. Αλίμονο αν κάποιοι μένουν ακόμη αγκυλωμένοι στις πλαστικές σημαίες και στα συνθήματα ή ακόμη σε αρχηγικές φιλοδοξίες, γιατί θα μείνουν με τη σφραγίδα και το όνομα του επικεφαλής στο χέρι, ενώ το κόμμα θα έχει κάνει φτερά για  άλλα πολικά μήκη και πλάτη.
Η περίπτωση των εκλογών στη Γαλλία με τον καταποντισμό των παραδοσιακών πολιτικών παρατάξεων σήμαινε κατά ορισμένους και  «το τέλος της ιστορίας τους». Δεν πιστεύουμε ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο. Είναι υπερβολική και  απλοποιημένη η άποψη. Οφείλεται, πιστεύουμε, στην κρίση που μαστίζει ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτό που προέχει είναι η ανανέωση των παραδοσιακών κομμάτων και ο σύγχρονος πολιτικός λόγος με συγκεκριμένες θέσεις και προτάσεις πάνω στα σύγχρονα προβλήματα και όχι θολές προσεγγίζεις θεωρητικού περιεχομένου με τα γνωστά συνθήματα ξεπερασμένα σήμερα από τις νέες συνθήκες και τις νέες ανάγκες  του  πολίτη.
Οι εκλογές στη Γαλλία έδειξαν τον δρόμο. Δεν «κατάργησαν την ιστορία». Έγραψαν ιστορία. Αυτά τα μηνύματα ελπίζουμε να τα ερμηνεύσουν σωστά και οι δικοί μας πολιτικοί, όχι βέβαια με ερμηνείες κατά το δοκούν και όπως βολεύει τον καθένα. Ας κρατήσουν τουλάχιστον τα βασικά από τα μηνύματα αυτά: την αγωνία του σημερινού πολίτη για το μέλλον του, αγωνία που δεν τη μετριάζει ο παρωχημένος λόγος άλλων εποχών, τη στήριξη της Ενωμένης Ευρώπης των λαών, τη μάχη κατά του λαϊκισμού κάθε μορφής και… εθνικότητας, την ανανέωση κομμάτων και πολιτικών προτάσεων.














Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

24.05.17 | Διοδίων … παραξενιές

Σ’ όλους τους κλειστούς ευρωπαϊκούς αυτοκινητόδρομους, υπάρχουν σήμερα συστήματα καταβολής διοδίων...

20.05.17 | Το κουτάκι της μπύρας

Η απορία είχε ενδιαφέρον. Το κουτάκι της μπύρας ήταν άδειο, γεμάτο ή μισογεμάτο; Από αυτό κρίνεται...

18.05.17 | Η εποχή της πολιτικής «φτήνιας»

Στους ρόλους που ενσάρκωσε (και ουδόλως στην προσωπική της ζωή) η αξέχαστη καρατερίστα Γεωργία...

13.05.17 | Στο κόκκινο

Τα κόκκινα τραπεζικά δάνεια διογκώνονται και πολλαπλασιάζονται σαν τη χειρότερη κακοήθεια που έχει...

12.05.17 | Ο απόηχος

Οι εκλογές για τον 8ο πρόεδρο της 5ης Γαλλικής Δημοκρατίας τελείωσαν με αδιαμφισβήτητο νικητή τον...

11.05.17 | Ελληνική λαϊκή Δεξιά

Η περασμένη Δευτέρα στη Θεσσαλονίκη ανήκε στον Κώστα Καραμανλή και την εκδήλωση που οργάνωσε το...

10.05.17 | Ανθ’ ημών … Κατρούγκαλος!

«Μια μέρα το παρελθόν θα μας αιφνιδιάσει με την επικαιρότητά του» έγραφε κάποτε ο Οδυσσέας Ελύτης....

06.05.17 | Έρωτες στα χρόνια της Εθνοσωτήριου

Είναι περιττό πια, δεν έχει κανένα νόημα, παρά μόνο ίσως για να γίνεται κουβέντα και να γράφεται...