Απλά, διαπιστώνω (όπως χιλιάδες άλλοι Έλληνες) ότι η ελληνική κοινωνία είναι βουτηγμένη σε μια βαθιά κρίση ιδεών, κουλτούρας και ζωτικότητας που αν δεν ξεπεραστεί, θα κρατήσει τη χώρα στον πάτο της Ευρώπης. Δεν είναι ότι... πληγώνεται η περηφάνια μου με αυτό, είναι που υποφέρει ο λαός μας: Τελευταίοι στην Ευρώπη σημαίνει χειρότερη παιδεία, χειρότερη περίθαλψη, χειρότερο ασφαλιστικό σύστημα, χειρότερες υπηρεσίες στον πολίτη, χειρότερο δρόμοι, χειρότερη καθημερινή ζωή, χειρότερα όλα.    
Πάρτε για παράδειγμα τα αυθαίρετα. Η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που αντιμετωπίζει πρόβλημα σε τέτοιο βαθμό. Δεν είναι λοιπόν περίεργο που οι Έλληνες δηλώνουν με ενθουσιασμό στις δημοσκοπήσεις ότι θα ήθελαν τα αυθαίρετα να γκρεμίζονται. Για παράδειγμα, μόλις στις 23 Σεπτεμβρίου δημοσκόπηση για λογαριασμό του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας έδειξε ότι 8 στους 10 Έλληνες θέλουν το κράτος να τιμωρεί την αυθαίρετη δόμηση και 7 στους 10 με κανένα τρόπο να μην την αναγνωρίζει. Παράλληλα, μια -υποτίθεται- αυστηρή νομοθεσία προβλέπει κατεδαφίσεις, ταυτόχρονα όμως αφήνει δεκάδες παράθυρα, ώστε κάθε χρόνο να χτίζονται εκατοντάδες χιλιάδες αυθαίρετα (βάζω και τις... προσθήκες) και να γκρεμίζονται πέντε ή δέκα.  
Θέλουν λοιπόν οι πολίτες να στηρίξουν βαθιές αλλαγές που θα κάνει η κυβέρνηση, ή δεν θέλουν; Φοβάμαι ότι η βούληση όπως εκφράζεται σε μια ανώδυνη δημοσκόπηση δεν είναι εξίσου ισχυρή με την κουλτούρα της αυθαίρετης δόμησης που έχει κυριαρχήσει. Ελάχιστοι κτίζουν πια στα νησιά χωρίς να θεωρούν δεδομένο ότι το «υπόγειο» θα γίνει ισόγειο. Ελάχιστοι θεωρούν έγκλημα να «κλείσουν» τη βεράντα κοκ. Μα τι στην ευχή... ψηφίζουν αυτοί στις δημοσκοπήσεις; Τις προάλλες ένας φίλος μου έλεγε: Ο πραγματικά συμπαθής γείτονας, έκλεινε τη βεράντα του «για να κάνει δωμάτιο για το παιδί που έρχεται». Όταν του είπα να σταματήσει, με κοίταξε σαν ούφο. Ακόμα χειρότερα: Όταν διηγήθηκα στους γονείς μου το περιστατικό, με κοίταξαν και αυτοί σαν ούφο και μου είπαν «και εσένα τι σε πειράζει»;
Αυτό εννοούσα παραπάνω: Η κυβέρνηση θα συγκρουστεί με καταστάσεις επειδή το ζητάει ο πολίτης, ή θα κάνει πίσω επειδή γνωρίζει ότι στην πραγματικότητα καμία ριζική αλλαγή δεν θα είναι ευπρόσδεκτη;