Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017
|
Πάνος Ζώης

Ο Μινώταυρος

Το ότι η ανάπτυξη έρχεται είναι «ηλίου φαεινότερον». Δεν το βλέπετε γύρω σας; Αν όχι, αν η λάμψη της ανάκαμψης και της δημιουργίας δε σας τύφλωσε, τότε ρωτήστε την αγορά. Η αγορά λέει πως αν το 2012 δεν κυκλοφορούσε χρήμα ήταν γιατί κυριαρχούσε ο φόβος και η ανασφάλεια.

Το γεγονός, όμως, πως σήμερα δεν κυκλοφορεί χρήμα οφείλεται στην έλλειψη αυτού. Στο στέγνωμα των νοικοκυριών από την υπερφορολόγηση, στο υψηλό κόστος ζωής, στην απουσία επενδύσεων. Υπάρχει ένα χρήμα που κυκλοφορεί στην αγορά, λίγο και πολύτιμο από το οποίο το αδηφάγο κράτος ζητά το μεγαλύτερο μερίδιο αδιαφορώντας για τη συνεχιζόμενη υποβάθμιση της ποιότητας ζωής. Η κατανάλωση γάλακτος μειώθηκε. Πώς σας φαίνεται αυτό; Και όχι μόνο του συγκεκριμένου προϊόντος.

Αυτό που έχει αυξηθεί είναι το χρέος των πολιτών απέναντι στο κράτος–τέρας, στο κράτος- Μινώταυρο που ζητά όλο και περισσότερα. Στα 1, 6 δις ανέρχονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές μόνο για τον μήνα Ιανουάριο και έπεται συνέχεια. Στις 850.000 ανέρχονται τα κατασχετήρια και έπεται και εδώ συνέχεια. Θυμάστε ένα από τα πιο αιχμηρά και πλάνα συνθήματα της κυβερνώσας αριστεράς, αυτό το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη»; Ήξεραν πολύ καλά τι έλεγαν, γι αυτό δε μας διατυμπάνιζαν τη συνέχειά του. Ότι, δηλαδή, μεγάλο μέρος της περιουσίας των πολιτών θα περιέλθει στο κράτος. Ο Μινώταυρος, όπως καταλαβαίνετε, είναι ακόρεστος. Τη διετία 2015-2016 έχουν δημευτεί διπλάσια σπίτια απ’ ό, τι τα προηγούμενα μνημονιακά χρόνια. Μην ανησυχείτε, αυτός είναι ο δρόμος προς τον σοσιαλισμό, προσαρμοσμένος στα μέτρα του ΣΥΡΙΖΑ.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, η κυβέρνηση αρνείται να κλείσει την αξιολόγηση. Κωλυσιεργεί. Εσκεμμένα βέβαια, είτε γιατί δεν έχει καταλήξει ακόμα στο νέο της αφήγημα που θα πρέπει να πουλήσει στους ιθαγενείς, είτε γιατί επιδιώκει την περαιτέρω φτωχοποίηση της κοινωνίας, ώστε να καταστεί μονόδρομος η πάγια θέση που βρίσκεται στο πίσω μέρος του μυαλού της, αυτής της εξόδου από το ευρώ.

Στην πρώτη περίπτωση τα πράγματα είναι εύκολα. Δίνουμε τώρα τον νέο αγώνα με τους δανειστές, δε δεχόμαστε αυτά που θέλουν να μας επιβάλουν, κάνουμε τους δύσκολους και ηρωοποιούμε την κάθε μας ενέργεια, ακόμα και φράση και καταλήγουμε σε ένα σενάριο, εύπεπτο, παραπλανητικό, τάζοντας μια καλύτερη ζωή στο απώτερο μέλλον. Ο Ζουράρις το έχει πει: ποιος ζει ποιος πεθαίνει μέχρι το 2019, έτος εκλογών για την κυβέρνηση. Εύχομαι στον κύριο Ζουράρι, υγεία και μακροημέρευση, αλλά το 2019 είναι πολύ κοντά. Θα ζούμε. Και ο κύριος Ζουράρις θα έχει λάβει τις καθόλου ευκαταφρόνητες μηνιαίες βουλευτικές αποζημιώσεις του. Στο σενάριο αυτό τα μέτρα θα ψηφιστούν από την κυβερνητική πλειοψηφία, γιατί δεν είναι καιρός για λεονταρισμούς και ξύπνημα παλιών, αριστερών ανοησιών. Σημασία έχει η τσέπη. Τα λεφτά είναι πολλά και απαραίτητα, τέτοια δουλειά δε βρίσκεται εύκολα στις μέρες μας.

Στη δεύτερη περίπτωση, αν, δηλαδή, σκοπός της κυβέρνησης είναι η έξοδος από το ευρώ και με πολύ πιθανή συνέπεια την έξοδο από την ΕΕ, χαμένη δε θα είναι η ίδια. Η χώρα θα γίνει έρμαιο λίγων επιχειρηματικών οικογενειών, που, σαν κυνηγοί σε σαφάρι, θα καρπώνονται τα δημόσια έργα, γιατί μόνο τέτοια θα υπάρχουν, η ελλειμματική ελληνική δημοκρατία θα εκφυλιστεί και θα ψάχνουμε για χαρτί υγείας στα πέντε ράφια μερικών κτιρίων που δε θα λέγονται καν μπακάλικα. Ο Μινώταυρος θα έχει θριαμβεύσει. Μαζί και η κυβέρνηση που όλο το σκηνικό θα το ονομάσει «νίκη του Λαού». Ο Θησέας, άλλωστε, ήταν ένα μυθικό πρόσωπο. Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους σας.

Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

25.03.17 | Η αλήθεια του Σόιμπλε και όχι μόνο

Μεταφέρω τη δήλωση του κυρίου Σόιμπλε: «Η Ελλάδα μπορεί να παραμείνει στο ευρώ μόνο με...

24.03.17 | Τα καθημερινά του καθημερινού

Λόγος περί καθημερινότητας πάλι υπό τον αγαπημένο μας τίτλο της εκπομπής του Δημήτρη Χoρν από τις...

23.03.17 | Προνόμια και Τεκμήρια του Δημοσίου

«Η νομοθεσία μας είναι κατάστικτη από διατάξεις που προβλέπουν για το Δημόσιο προνόμια φορολογικά,...

21.03.17 | Το εθνικό μας ρόφημα και οι… παράπλευρες...

…θα’ ταν ο κόσμος μαγικός, παράδεισος η πλάση στου φεγγαριού το τάσι, καφές βαρύς γλυκός έγραφε...

17.03.17 | Όπως τα Τρίκαλα

Συνηθίζουμε τελευταία, κάθε φορά που θέλουμε να δείξουμε πώς συμπεριφέρονται πολιτισμένοι πολίτες...

16.03.17 | Το «χοντρό» δούλεμα

Τα δύο τελευταία χρόνια ο δημόσιος λόγος της χώρας εμπλουτίστηκε με μια σειρά από λέξεις με στόχο...

15.03.17 | Καταπατητές ή «Ρομπέν» των δασών α λα...

Πριν στεγνώσει το μελάνι, που έλεγαν και οι παλιοί εφημεριδάδες. Λίγες μόνο μέρες μετά το σημείωμά...

14.03.17 | Ρε αυτό είναι καμπάνα

Ήμουν δημοτικό, γυμνάσιο, και λίγο λύκειο τη δεκαετία του ’80. Τη θεωρούσα αδιάφορη, καλύτερη...