Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017
|

Γιατί αργείς Νέα Υόρκη;

Πριν μερικά χρόνια έτυχε να ακούσω κάποιον να εξηγεί στους φίλους του γιατί η πτήση προς τα δυτικά, ας πούμε από Αθήνα προς Νέα Υόρκη, κρατάει περισσότερη ώρα από όση η επιστροφή στην Αθήνα: επειδή στη δεύτερη περίπτωση το έδαφος «έρχεται» προς το αεροπλάνο, λόγω της περιστροφής της Γης. Μικρότερη απόσταση, ταχύτερο ταξίδι... Το ίδιο έχω ακούσει έκτοτε τόσες φορές από διαφορετικούς ανθρώπους, που νομίζω αποτελεί εδραιωμένη πεποίθηση.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς φυσικός για να καταλάβει ότι η εξήγηση είναι αυθαίρετη και ανυπόστατη. Πρώτον γιατί όσο ακόμα ο Ήλιος... ανατέλλει από την ανατολή, σημαίνει ότι η Γη περιστρέφεται προς τα εκεί. Αν πράγματι η κίνηση του εδάφους επηρέαζε τη διάρκεια του ταξιδιού, το αποτέλεσμα θα ήταν το αντίθετο από αυτό που περιγράφει ο λαϊκός μύθος. Θα ήταν συντομότερο το ταξίδι δυτικά, προς τη Νέα Υόρκη. Αφήνω κατά μέρος ότι το ταξίδι από την Αθήνα προς ανατολάς θα ήταν όχι απλώς αργό, αλλά αδύνατο. Και αυτό γιατί η ταχύτητα του εδάφους (την οποία φυσικά δεν αντιλαμβανόμαστε) είναι μεγαλύτερη από εκείνη ενός Airbus Α-320. Ματαίως λοιπόν θα προσπαθούσε το αεροπλάνο να πετάξει από την Αθήνα στη Σμύρνη, οι επιβάτες θα βλέπανε τα νησιά του Αιγαίου να τους προσπερνούν...
Ας σκεφτούμε όμως το απλούστερο, εκείνο που θα αρκούσε σε κάθε άνθρωπο για να απορρίψει την «εξήγηση». Ό,τι ισχύει για ένα αεροπλάνο που πετάει στα 10.000 μέτρα, ισχύει και για έναν άνθρωπο που κάνει ένα άλμα στα 30 εκατοστά. Τι βολικό το έδαφος να «έτρεχε» κάτω από τα πόδια μας κάθε φορά που το αφήναμε! Θα φτάναμε όπου θέλαμε στο πι και φι. Λέτε για αυτό βγήκε η φράση «την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια»;
Δεν αληθεύει λοιπόν ότι το έδαφος τρέχει από κάτω μας όταν πετάμε. Ολόκληρη η Γη, μαζί με την ατμόσφαιρα, συνιστούν ένα ενιαίο σώμα και το αεροπλάνο πρέπει να κοπιάσει εξίσου προς όποια κατεύθυνση και αν πηγαίνει. Σχεδόν. Γιατί υπάρχουν παράγοντες που πράγματι το διευκολύνουν ή το δυσκολεύουν ανάλογα με την πορεία του. Ο κυριότερος μάλιστα οφείλεται -αληθινά αυτή τη φορά- στην περιστροφή της Γης: Στο μεγαλύτερο μέρος του βόρειου ημισφαιρίου, στο ύψος που συνήθως πετά ένα αεροπλάνο, πνέουν διαρκώς άνεμοι προς τα ανατολικά. Έτσι, «παίρνουν μαζί» το αεροπλάνο που πετά από Νέα Υόρκη προς Αθήνα. Παίζει ρόλο άρα το υψόμετρο, όπως επίσης ο διάδρομος που ακολουθεί το αεροπλάνο, οι επιλογές που θα κάνει ο πιλότος και άλλα.
Ο μύθος με τη διάρκεια του ταξιδιού είναι ένας από τους πολλούς που με τα χρόνια και από στόμα σε στόμα μετατρέπονται σε «πεποίθηση». Άλλοι; Ότι το καλοκαίρι οφείλεται στο ότι ο Ήλιος βρίσκεται πιο κοντά μας. Αλλά τότε γιατί την ίδια στιγμή στο νότιο ημισφαίριο έχουν χειμώνα; Ότι καταγόμαστε από τον πίθηκο. Ούτε από τον πίθηκο, ούτε φυσικά από τον Αδάμ και την Εύα. Ο σημερινός άνθρωπος, ο πίθηκος και άλλα πολλά ξαδέλφια τους έχουν κοινούς προγόνους. Ότι το «ξύλο βγήκε από τον παράδεισο» άρα μια καρπαζιά πού και πού διαπαιδαγωγεί τα παιδιά μας. Στην πραγματικότητα το μόνο που τα διδάσκει είναι ότι η βία είναι τρόπος επιβολής και κυριαρχίας, συνεπώς και αυτά μπορούν να την ασκήσουν σε άλλα, πιο αδύναμα. Ότι το τσιγάρο δεν βλάπτει, αφού «ο παππούς μου πήγε 90 και κάπνιζε σαν φουγάρο». Σωστά. Η στατιστική μας λέει ότι αυτό είναι δυνατό, αλλά πολύ πιο σπάνιο από το αντίθετο, δυστυχώς...
Για ποιους λόγους, αν και ευφυή όντα, δείχνουμε τόσο μεγάλη έφεση να πιστέψουμε το παράλογο; Πρώτον, από τεμπελιά. Το να ψάχνεις τι στ’ αλήθεια συμβαίνει, είναι κοπιαστικό. Δεύτερον και κυριότερο από ικανοποίηση. Έτσι ξεπερνάμε τους φόβους μας, λέμε μπράβο στις αντιλήψεις μας, θυμώνουμε λιγότερο με τον εαυτό μας όταν για παράδειγμα μας ξεφεύγει καμιά σφαλιάρα στα μικρά ή τα βάζουμε να καπνίζουν παθητικά στο σπίτι ή στο καφενείο. «Δεν πειράζει, δεν είδα να πάθει τίποτα ο παππούς»...


Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

17.10.17 | Μια φορά κι έναν καιρό...

Για τα ελληνόπουλα της δεκαετίας του ‘50-‘60 σε μία Ελλάδα που έβγαινε από έναν παγκόσμιο πόλεμο,...

12.10.17 | Να τι ονομάζω υποκρισία

Αν σας έχει κουράσει η μοναξιά και βλέπετε τη διέξοδο στο γάμο με μία/ένα... 15χρονο, then by all...

11.10.17 | Έτσι για την ιστορία

Ήταν καιρός –έτσι για την ιστορία- να αρχίσουν να μιλάνε και στην Ελλάδα ευθέως για την περίοδο...

06.10.17 | Αποχαιρετισμός

Ένας φίλος από τα παλιά έφυγε από τη ζωή αφήνοντας για μας δυσαναπλήρωτο το κενό. Όμως, «φορτωμένοι...

05.10.17 | Google, Facebook, «ειδήσεις»...

Προχτές, λίγες μόλις ώρες μετά το τρομακτικό έγκλημα στο Λας Βέγκας, το CNN ανέβασε μια...

03.10.17 | Οι δυο ευκαιρίες του AfD

Στις γερμανικές εκλογές το ακροδεξιό AfD τριπλασίασε την εκλογική του δύναμη και εξέλεξε 94...

30.09.17 | Πνευματικό εμβατήριο

Το καλοκαίρι -λόγω καιρού και ως εκ τούτου διάχυτης αισιοδοξίας- ήταν πολύ γενναιόδωρο σε ελπίδες...

28.09.17 | Boss… χωρίς εργαζόμενους

Κάποτε η Δέλτα (που βρισκόταν «μπροστά από το παγωτό») ανήκε στην οικογένεια Δασκαλόπουλου. Την...