Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2018
|

«Είναι κρίμα να ψηφίζουμε για πλάκα»

«Η Δημοκρατική Ευθύνη ήρθε για να μείνει, όχι όμως ως περιθωριακό κόμμα, αλλά ως λογική. Και θα μείνει και ως κόμμα και ως λογική». Με αυτή την αναφορά επέλεξε να κλείσει τη συνέντευξή του ο Θωμάς Παπαλιάγκας, πολιτικός επικεφαλής του κόμματος, που ίδρυσε ο πρώην υπουργός Αλέκος Παπαδόπουλος και ο Χάρης Θεοχάρης, που αποχώρησε στη συνέχεια.

Έχοντας πλήρη επίγνωση των δυσκολιών, ο δικηγόρος από τη Λάρισα, που φυσιογνωμικά μάλλον δεν είναι γνωστός στους περισσότερους, με δεδομένο άλλωστε πως η Δημοκρατική Ευθύνη δεν είναι αρχηγοκεντρική, δε διστάζει να βάλει ψηλά τον προεκλογικό πήχη, θέτοντας ως στόχο την είσοδο στη Βουλή, αν και είναι φανερό πως η στόχευση είναι πιο μακροπρόθεσμη και σε συνάρτηση με τις γενικότερες πολιτικές εξελίξεις. Επίσης, μιλά στον Η.Α. για το πολιτικό σύστημα της χώρας, την οικονομία και το Σκοπιανό.

 

Πώς συστήνεται στον κόσμο η Δημοκρατική Ευθύνη; Γιατί υπήρχε η ανάγκη ενός νέου κόμματος;

Η Δημοκρατική Ευθύνη είναι μια ιστορία μακράς επώασης. Το πώς γεννήθηκε και το πώς λειτουργεί είναι από μόνο του πρόταση. Ξεκίνησε από κάτω, είναι πρωτοβουλία των πολιτών, στηρίχθηκε από επωνύμους ανθρώπους, αλλά δεν έχει τον σταρ μπροστά, ώστε να μπορείτε να έχετε αναφορά ότι είναι το κόμμα του τάδε. Σε όλα τα άλλα κόμματα, σας έρχεται πρώτο το όνομα του αρχηγού. Σήμερα έχουμε ένα πλήρες κυβερνητικό πρόγραμμα 23 τομέων.

Η Δημοκρατική Ευθύνη αποτελείται από ανθρώπους, που δεν έχουν την πολιτική για να ζήσουν, από ανθρώπους που είναι επώνυμοι, όχι υπό την έννοια του «μαϊντανού» των καναλιών, αλλά επώνυμοι στις δουλειές τους, στις περιοχές τους, επιτυχημένοι επαγγελματίες και νέοι στην πολιτικοί.

 

Δε θα βοηθούσε ένας σταρ; Αν ήταν ο Αλέκος Παπαδόπουλος επικεφαλής, δε θα βοηθούσε στην αναγνωρισιμότητα, στην πρόσβαση στα ΜΜΕ.

Θα βοηθούσε σε όλα αυτά, αλλά είναι συνειδητή επιλογή και του ιδίου να μην ηγείται, γιατί ο ίδιος είναι παράδειγμα προς μίμηση για το πολιτικό σύστημα. Ο ίδιος θεωρεί ότι ο κύκλος του έκλεισε το 2009, όταν διαφώνησε και δεν ξανακατέβηκε υποψήφιος βουλευτής, αν και είναι βέβαιο ότι θα εκλεγόταν.

 

Ιδεολογικά που τοποθετείται η Δημοκρατική Ευθύνη;

Η Δημοκρατική Ευθύνη είναι ένα κόμμα του προοδευτικού πατριωτικού κέντρου. Αν θέλαμε να το βάλουμε στον οριζόντιο άξονα, θα λέγαμε πως είμαστε στο κέντρο. Το θέμα, όμως, δεν είναι σε ποιον πολιτικό χώρο, αλλά σε ποιον πολιτικό χρόνο ανήκει. Θέλουμε να λέμε και είναι έτσι, πως έρχεται από το μέλλον. Το παρόν πολιτικό σύστημα έχει εκμετρήσει το ζην του στην πραγματικότητα και ό,τι είχε να προσφέρει, το πρόσφερε. Το ξέρουν όλοι, αλλά πολλοί πολίτες εγκλωβίζονται σε μια λογική να φύγουν αυτοί για να έρθουν οι άλλοι. Σήμερα έχουμε τη χειρότερη κυβέρνηση από τη μεταπολίτευση και εντεύθεν, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι οι λύσεις μπορούν να βρεθούν από τις σημερινές πολιτικές δυνάμεις.

 

Πού μπαίνει ο πήχης; Είναι ρεαλιστικό να εξασφαλίσετε την είσοδό σας στη Βουλή ή απλώς επιδιώκετε να ακουστεί η φωνή σας;

Ο στόχος δεν μπορεί να είναι παρά η είσοδος στη Βουλή. Αν αυτό επιτευχθεί τώρα ή στις επόμενες εκλογές, θα το δούμε. Εμείς θεωρούμε ότι τώρα πρέπει να επιτευχθεί. Είναι αυτονόητο ότι θέλουμε να ακουστεί και ο λόγος μας, γιατί μόνο αυτός ο λόγος θα μπορέσει να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Όπως είναι σήμερα η Ελλάδα, λογικά θα μπει σε μια ιστορία Αργεντινής. Η οικονομία είναι στην κατάσταση που ήταν πριν τα μνημόνια το 2009.

 

Πολλοί δε θα το θεωρήσουν απαραίτητα κακό αυτό. Θα σας πουν ότι καλά ήμασταν πριν μπούμε στα μνημόνια. Τα μνημόνια μας κατάστρεψαν.

Τα κόμματα, που κλήθηκαν να διαχειριστούν την πολιτική κρίση, θεωρώντας ότι θα αποφύγουν το πολιτικό κόστος των μέτρων, σκέφτηκαν να εφεύρουν έναν εχθρό, τους δανειστές. Εχθρός στην πραγματικότητα είναι ο εαυτός μας. Η κακή δομή του κράτους, της αγοράς, η κακή νοοτροπία. Ο κόσμος που νοσταλγεί την προ των μνημονίων εποχή, κάνει λάθος. Μπήκαμε στα μνημόνια γιατί δεν μπορούσαμε να ανταπεξέλθουμε στις οικονομικές μας ανάγκες. Ήταν μια λύση φτηνού δανεισμού. Οι επιλογές των μέτρων ήταν των κυβερνήσεων και όχι των δανειστών. Αυτοί έθεταν στόχους.

 

Γιατί λέτε ότι θα πάμε σε ιστορία Αργεντινής; Που βασίζετε την πρόβλεψη ότι θα ξαναχρειαστούμε το ΔΝΤ, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση υπόσχεται καλύτερες μέρες. Τι είναι αυτό που σας φοβίζει και σας οδηγεί σε αυτό το συμπέρασμα;

Τώρα, που είμαστε εκτός μνημονίων, δεν κρίνουν με βάση πολιτικά κριτήρια κάποιες κυβερνήσεις. Κρίνουν οι αγορές και οι αγορές είναι αδυσώπητες. Όταν το επιτόκιο δανεισμού φτάνει στο 4-5% και η χώρα δανειζόταν με 0,5-1% εντός των μνημονίων, καταλαβαίνετε πόσο μεγάλη είναι αυτή η διαφορά. Αυτά τα χρήματα φεύγουν από τη χώρα. Αυτό από μόνο του σημαίνει ότι δε θα μπορέσει να λειτουργήσει η αγορά. Επίσης, οι αγορές βλέπουν ότι η χώρα έχει ένα μαξιλαράκι 22 δισ. και η κυβέρνηση θέλει να το κάνει επιδόματα, να το μοιράσει στην εκλογική της πελατεία. Αυτό είναι κόκκινο πανί για τους πιθανούς δανειστές μέσω των ομολόγων, που θα εκδώσουμε.

 

Σε ποιος απευθύνεται η Δημοκρατική Ευθύνη;

Οι προτάσεις της Δημοκρατικής Ευθύνης απευθύνονται σε ανθρώπους, που μπορούν να κάνουν μια προβολή στο μέλλον, διότι η χώρα χρειάζεται να διαβεί μακρύ δρόμο για να φτάσει σε μια πραγματική ανάπτυξη. Απευθυνόμαστε στους ανθρώπους, που αντιλαμβάνονται τις ανάγκες της εποχής και μπορούν να τις μεταλαμπαδεύσουν. Θα πρέπει οι άνθρωποι, που θέλουν να δουν το μέλλον τους στη χώρα και που θέλουν να γυρίσουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους, να αποφασίσουν ότι πρέπει να κάνουν ορισμένα πράγματα με στρατηγική μακράς πνοής. Εμείς απευθυνόμαστε σε ανθρώπους, που καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούν να περιμένουν ένα πρόσκαιρο αντάλλαγμα από τη συμμετοχή του ή από την ψήφο του σε ένα κόμμα. Πρέπει να αλλάξει όλη η δομή και η νοοτροπία της χώρας. Και τότε θα φανούν τα ανταλλάγματα.

 

Μάλλον δε θα βρείτε και μεγάλο ακροατήριο. Οι πολίτες δείχνουν διαχρονικά πως δεν επιλέγουν αυτούς που λένε σκληρές αλήθειες.

Ξέρουμε ότι ο δρόμος της «Δημοκρατική Ευθύνη» είναι δύσκολος. Το εκλογικό σώμα με την κοινωνία δεν ταυτίζονται, γιατί ψηφίζουν περίπου οι μισοί. Οι άλλοι μισοί, που δεν ψηφίζουν και σήμερα δεν αποτελούν εκλογικό σώμα, είναι πολλοί. Αυτοί που δεν ψηφίζουν, είναι πολλοί που δεν πείθονται από αυτό το σύστημα, ενώ υπάρχουν και άλλοι που διαμαρτύρονται και ψηφίζουν για πλάκα. Είναι κρίμα να ψηφίζουμε για πλάκα. Σε κάποιον κόσμο έχει επέλθει μια συνειδητοποίηση και φαίνεται σιγά σιγά η ανάγκη να έρθουν στο προσκήνιο σοβαρές δυνάμεις. Θα αναζητήσουμε σύντομα τη σοβαρότητα στη χώρα. Και η Δημοκρατική Ευθύνη είναι ένας φορέας σοβαρότητας. Ελπίζω να μην είναι ο μόνος. Σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις θα δούμε άλλη πολιτική γεωγραφία από αυτή που υπάρχει σήμερα.

 

Ποια είναι η γνώμη σας για την απλή αναλογική;

Η απλή αναλογική θα οδηγήσει σε πολιτική αστάθεια. Αν πάμε σε εκλογές το 2020, με την πιθανή αποτυχία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, θα γίνουν με απλή αναλογική. Καταλαβαίνεται τι μπάχαλο θα επικρατήσει και πόσο ο λαϊκισμός θα αποθεωθεί στις διαπραγματεύσεις για την επόμενη κυβέρνηση. Απλή αναλογική με τόσο λαϊκίστικες πολιτικές δυνάμεις, δεν μπορεί να λειτουργήσει προς όφελος τους κράτους και των πολλών.

 

Αλλά, θα έκανε πιο εύκολη την επίτευξη του στόχου για είσοδο σας στη Βουλή.

Αλήθεια είναι. Όμως βλέπουμε το κοινό καλό. Τα κόμματα που μεσουρανούν σήμερα, δε θα επιτρέψουν να ανοίξει ένας δημοκρατικός διάλογος, αλλά θα πάμε σε μια μορφή πόλωσης, με φωνασκίες και αντιδικίες και θα χαθεί για ακόμη μία φορά η ουσία στη δημόσια συζήτηση. Εμείς επιλέγουμε να θυσιάσουμε ίσως και την ύπαρξη ή την είσοδο στη Βουλή της Δημοκρατικής Ευθύνης, υποστηρίζοντας θέση που δεν τη συμφέρει.

 

Κι αν τελικά η Δημοκρατική Ευθύνη δεν επιτύχει τον στόχο της;

Η Δημοκρατική Ευθύνη ήρθε για να μείνει, όχι όμως ως περιθωριακό κόμμα, αλλά ως λογική. Και θα μείνει και ως κόμμα και ως λογική. Και πιστεύουμε ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την είσοδό μας στη Βουλή και τώρα. Είναι προϋποθέσεις τόσο δυναμικές, που μπορούν να φτιάχνονται μέρα με την ημέρα. Στην πολιτική οι δυναμικές δε γίνεται με αθροίσματα, αλλά με γινόμενα και δυναμικές. Η πολιτική ακολουθεί τη μηχανική των ρευστών.

5 / 5 (1 Ψήφοι)
Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

05.10.18 | Ένας μονόλογος… διάλογος με την πόλη

Η ιστορία συναντά την τέχνη στην παράσταση «Ευτυχία Πρίντζου η επιστροφή», βασισμένη στο πρώτο...

13.07.18 | «Δε θέλω να αλλάξω τον Αριστοφάνη»

Λίγες ώρες πριν την πρώτη επίσημη παρουσίαση της κωμωδίας του Αριστοφάνη «Θεσμοφοριάζουσες»,...

14.06.18 | «Θέλει υπομονή και επιμονή»

Οι φωτογραφίες του Βασίλη Πατερούση θα μπορούσαν να αποτελούν μέρος ενός πολυτελούς, ταξιδιωτικού...

08.06.18 | «Θέλω να χορεύω με τους αγγέλους»

Η πάντα γελαστή και χαρούμενη Ούλη Μοιρασγέτη από την Αυστρία, που εδώ και 32 χρόνια ζει στην...

02.06.18 | Μια συζήτηση περί του ανθρώπινου εγκέφαλου

«Δεν είναι δοχείο να το γεμίσεις, αλλά φωτιά να την ανάψεις». Αυτή η ρήση του Πλούταρχου είναι η...

30.05.18 | Ένα θέμα που με συναρπάζει

Η Οργανωτική Επιτροπή του Διεπιστημονικού Συμποσίου «Πώς μαθαίνει ο Εγκέφαλος; (ΠΜΕ)» προσκάλεσε...

18.05.18 | Από το όνομά της πήρανε το όνομά τους τα...

Ποιητικός ο τίτλος της παράστασης όπως και η ίδια η παράσταση ποίηση είναι. Δεν περίμενα να δω και...

28.04.18 | «Τα Γιάννενα πάντα αγαπούσαν το θέατρο»

Η «Σκοτεινή Πέτρα» του Αλμπέρτο Κονεχέρο, που ανεβάζει το Θέατρο Έκφραση από τις 21 Απριλίου,...