Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2018
|
ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΚΟΠΟΥΛΗ

«Θέλω να χορεύω με τους αγγέλους»

Η πάντα γελαστή και χαρούμενη Ούλη Μοιρασγέτη από την Αυστρία, που εδώ και 32 χρόνια ζει στην Ελλάδα, μας μίλησε για τη δουλειά της. Τη ζωγραφική, τη γραφή, τις ανησυχίες για τη ρύπανση, καθώς και για τη φιλοσοφία της όσον αφορά τη ζωή της θάλασσας που λατρεύει.

Ήμουν δέκα χρονών, μας λέει, όταν πρωτοείδα τη θάλασσα στην Ιταλία. Από τότε το όνειρο μου ήταν να ζήσω κοντά στη θάλασσα, και ζω στον Άλιμο, στην Αθήνα. Μεγάλωσα στην Αυστρία. Αφού έζησα τέσσερα χρόνια στην Αφρική με τον άντρα μου, που είναι Έλληνας, ήρθαμε στην Ελλάδα και ζούμε στην Ελλάδα μαζί με τα τρία μου παιδιά και το εγγόνι μου. Την αγαπώ πολύ την Ελλάδα, την πρωτογνώρισα στο σχολείο από τη μυθολογία...

Η κ. Μοιρασγέτη ήρθε καλεσμένη στη Βιβλιοθήκη της πόλης μας, να παρουσιάσει τη δουλειά της. Και εδώ να συγχαρούμε την διευθύντρια Βάϊα Οικονομίδου και το προσωπικό της βιβλιοθήκης, που συχνά, στον ζεστό και φιλόξενο χώρο της, ανοίγουν την αγκαλιά τους για να υποδεχθούν τα παιδιά, τα μικρά και τα μεγάλα...


Κυρία Μοιρασγέτη, για ποιο σκοπό ήρθατε στα Γιάννενα;

Στη φιλόξενη βιβλιοθήκη της πόλης των Ιωαννίνων, με αφορμή και την Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος, βρέθηκα για να παρουσιάσω το νέο μου βιβλίο για παιδιά «Η Οδύσσεια του Έρικ», εκδόσεις ΟΑSIS. Το θέμα της μέρας αυτής ήταν «Μαζί καταπολεμάμε την πλαστική ρύπανση».

 

Μπορείτε να μας περιγράψετε το βιβλίο σας;

Είναι ένα οικολογικό παραμύθι γνώσεων. Με ήρωα το δελφίνι. Στο πρώτο είχα ως ήρωα τη φώκια. Οι ήρωες των βιβλίων μου ενώνονται και παλεύουν τη ρύπανση της θάλασσας. Αυτή η χρονιά, όπως είπαμε, είναι για τον καθαρισμό των θαλασσών από τα πλαστικά. Και μέσα στο παραμύθι μου, προσπαθούν τα ζωάκια να το μάθουν αυτό στον άνθρωπο και ειδικά στα παιδιά, που ακόμα είναι πολύ ευαίσθητα. Υπάρχουν, βεβαίως, και καλοί άνθρωποι, που κρατάνε ακόμα το παιδί μέσα τους...

 

Σε ποιες ηλικίες απευθύνονται τα βιβλία σας;

Από πέντε χρονών και πάνω. Είναι, όμως, και για τους μεγάλους που αγαπάνε τη φύση. Για τα μικρά μιλάνε οι εικόνες, και για τα πολύ μικρά το μετατρέπουμε σε θεατρικό.

 

Φως! Πολύ Φως! Και χρώμα είναι το χαρακτηριστικό τους.

Τα χρώματα της θάλασσας είναι, και του ήλιου. Τα χρώματα της Ελλάδας. Έτσι την περιγράφω εγώ την Ελλάδα, σαν τη χώρα του φωτός!

 

Ονομάζετε τις ιστορίες οικολογικές...

Μα είναι ιστορίες αληθινές, ιστορίες που έχουν συμβεί σε χώρες πραγματικές και αφορούν τη θαλάσσια ζωή και τη διατήρησή της. Για τις φώκιες, που περιγράφω στο πρώτο μου βιβλίο, κάθε χρόνο Μάρτη και Απρίλη, στη χώρα του πάγου, σκοτώνουν τα μικρά άσπρα για να πάρουν τη γούνα τους. Και σκοτώνουν τα μικρά τους, γιατί, όταν μεγαλώσουν, σκουραίνει η γούνα.

Και τα δελφίνια το ίδιο. Στη μακρινή χώρα, δεν το λέμε το όνομα αυτής της χώρας, σκοτώνουν κάθε χρόνο πολλά δελφίνια, γιατί τα τρώνε. Επίσης παίρνουν τα μικρά από τις μαμάδες τους και τα μεγαλώνουν φυλακισμένα σε κλειστούς χώρους για να τα εμπορευθούν...

 

Εικονογραφείτε τα έργα σας και γράφετε τα κείμενα μόνη σας;

Αρχικά ζωγραφίζω τις εικόνες. Ζωγράφος είμαι. Μετά πάνω στις εικόνες γράφω το παραμύθι. Σίγουρα υπάρχει από πριν κάποιο σενάριο, αλλά στο μυαλό μου!

 

Σπουδάσατε ζωγραφική;

Όχι. Ό,τι έμαθα στο σχολείο. Είχαμε τέσσερις ώρες ζωγραφική στο σχολείο. Είχα έναν καταπληκτικό δάσκαλο! Αυτός με βοήθησε πάρα πολύ. Βοηθούσε όλα τα παιδιά, που είχανε ταλέντο και ήθελαν να ασχοληθούν περισσότερο. Μας έδινε και δουλειά για το σπίτι.

 

Οι γονείς σας σάς παρότρυναν προς την ζωγραφική;

Ο πατέρας μου ήθελε να κάνω κάτι πιο πρακτικό. Σπούδασα φυσικοθεραπεία και εργάστηκα τρία χρόνια με παιδιά. Στη συνέχεια γνώρισα τον άντρα μου και έφυγα από την Αυστρία. Μετά ξανάπιασα τη ζωγραφική και η συγγραφή ήρθε από μόνη της.

 

Πώς δηλαδή;

Σε έκθεση ζωγραφικής, που έκανα, με θέμα τις φώκιες, εξηγούσα στους ανθρώπους τα σχετικά με το θέμα. Οπότε μου λέει ο γκαλερίστας: Γιατί δεν τα γράφεις αυτά που λες; Και έτσι ξεκίνησα να γράφω, και έτσι προέκυψαν και τα βιβλία. Έχω κάνει αρκετές εκθέσεις σχετικά με την θάλασσα.

 

Την παρουσίαση του βιβλίου την κάνατε εσείς.

Συνήθως εγώ την κάνω. Συγχρόνως με την παρουσίαση, υπήρχε και βίντεο. Επίσης είχαμε και εργαστήριο με πλαστικά μπουκάλια, ποτήρια του καφέ και διάφορα χρωματιστά χαρτάκια. Σχηματίσαμε με αυτά μέδουσες, καλαμάρια, χταπόδια, διάφορα ψαράκια και ανεμώνες της θάλασσας.

 

Και γιατί επιλέξατε τα συγκεκριμένα είδη;

Γιατί και αυτά απειλούνται από το πλαστικό, και περιγράφονται και στο βιβλίο.

 

Φτιάξατε αυτά τα βιβλία και για τα δικά σας παιδιά;

Είχαν ήδη μεγαλώσει. Όμως, ήρωες των βιβλίων μου είναι και τα παιδιά μου.

 

Τι μπορούμε να πούμε ότι προσφέρουν τα βιβλία σας στα παιδιά;

Θα ταξιδέψει τη φαντασία των παιδιών, αφυπνίζοντας ταυτόχρονα την περιβαλλοντική τους συνείδηση.

 

Και κλείνουμε τη σύντομη και ενδιαφέρουσα συνομιλία μας με ένα σημείωμα της κυρίας Μοιρασγέτη ...

... Θέλω έναν καλύτερο κόσμο, που θα προστατεύει τη φύση, τα ζώα, και όσους ανθρώπους χρειάζονται προστασία. Θέλω να χορεύω με τους αγγέλους.

 

 

 

Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

26.10.18 | «Ο κόσμος δε μας έχει ξεγραμμένους»

Αισιόδοξος ότι το Ποτάμι θα συνεχίσει να… ρέει δηλώνει ο Γραμματέας Κοινοβουλευτικού Έργου του...

06.10.18 | «Είναι κρίμα να ψηφίζουμε για πλάκα»

«Η Δημοκρατική Ευθύνη ήρθε για να μείνει, όχι όμως ως περιθωριακό κόμμα, αλλά ως λογική. Και θα...

05.10.18 | Ένας μονόλογος… διάλογος με την πόλη

Η ιστορία συναντά την τέχνη στην παράσταση «Ευτυχία Πρίντζου η επιστροφή», βασισμένη στο πρώτο...

13.07.18 | «Δε θέλω να αλλάξω τον Αριστοφάνη»

Λίγες ώρες πριν την πρώτη επίσημη παρουσίαση της κωμωδίας του Αριστοφάνη «Θεσμοφοριάζουσες»,...

14.06.18 | «Θέλει υπομονή και επιμονή»

Οι φωτογραφίες του Βασίλη Πατερούση θα μπορούσαν να αποτελούν μέρος ενός πολυτελούς, ταξιδιωτικού...

02.06.18 | Μια συζήτηση περί του ανθρώπινου εγκέφαλου

«Δεν είναι δοχείο να το γεμίσεις, αλλά φωτιά να την ανάψεις». Αυτή η ρήση του Πλούταρχου είναι η...

30.05.18 | Ένα θέμα που με συναρπάζει

Η Οργανωτική Επιτροπή του Διεπιστημονικού Συμποσίου «Πώς μαθαίνει ο Εγκέφαλος; (ΠΜΕ)» προσκάλεσε...

18.05.18 | Από το όνομά της πήρανε το όνομά τους τα...

Ποιητικός ο τίτλος της παράστασης όπως και η ίδια η παράσταση ποίηση είναι. Δεν περίμενα να δω και...