Με θλίψη διάβασα το άρθρο σας στην «Τσιμπίδα» με τίτλο «Αφύλακτος» το οποίο αναφέρεται στα αδέσποτα της Ντραμπάτοβας. Ο λόγος που σας απαντώ είναι για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους.

Κατ’ αρχήν το δικό μου όνομα είναι Ελευθερία Κολόκα και είμαι αυτή που ταΐζω όπως μπορώ ορισμένα αδέσποτα ζώα στη Ντραμπάτοβα της οποίας είμαι κάτοικος, αλλά και αλλού.

Ναι, εγώ κάνω αυτό το μεγάλο ατόπημα.

Κάνω επίσης το λάθος να μην μπορώ να διαθέσω χρήματα για περιφράξεις, στειρώσεις και πολλά άλλα ακόμη που απαιτούνται για την αξιοπρεπή διαβίωση των ζώων.

Τυχαίνει ακόμη να μην μπορώ να πείσω τους ασυνείδητους να μην παρατάνε τα σκυλιά τους και ενίοτε με σημειώματα.

Ακόμη δε, δεν μπορώ να υποκαταστήσω την πολιτεία φτιάχνοντας ένα καταφύγιο αδέσποτων ζώων.

Να απολογηθώ με ονοματεπώνυμο για τα εγκλήματα που διαπράττω ή να ζητήσω συγνώμη.

Θα πρέπει όμως να μου αναγνωριστεί το δικαίωμα και εμένα να μην μπορώ να βλέπω ζώα να λιμοκτονούν και να μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτά.

Για τα υπόλοιπα ας απευθύνονται οι πολίτες στους δήμους και τις κοινότητες (είναι οι αποκλειστικάυπεύθυνοι για τα αδέσποτα).

Όσο για τα ατυχήματα, σίγουρα δεν αποφεύγονται με ευχολόγια, αλλά με μέτρα τα οποία έπρεπε να είχανε παρθεί προ πολλού από την πολιτεία.

Τέλος θα σας παρακαλούσα θερμά να δημοσιοποιήσετε και σεις με τη σειρά σας τα ονόματα των καταγγελλόντων, γιατί οι ανώνυμες καταγγελίες αφήνουν πολλά ερωτηματικά.

Γνωρίζοντας καλά την ευαισθησία που έχετε και σεις ως εφημερίδα, για τα αδέσποτα ζώα, εύχομαι η επόμενη κίνηση να μην είναι η «κάθαρση» της περιοχής με φόλες για άλλη μια φορά… από καταγγέλλοντες και μη.

Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία

Ελευθερία Κολόκα