Ψάχνοντας το φεγγάρι ανάμεσα σε ρόδες και ψηλοτάκουνα
Ο Θοδωρής Γκόγκος, σκηνοθέτης και ηθοποιός μεταφέρει την (πικρή) του εμπειρία από την εκδήλωση για την πανσέληνο του Αυγούστου στο Ιτς Καλέ, στο Κάστρο.
|
Την πανσέληνο του Αυγούστου μου φάνηκε καλή η ιδέα να την περάσω στο Ιτς Καλέ. Φεγγαράδα, λέω, μουσική, ωραία θα είναι! Ξεκινήσαμε με τη σύζυγο και το παιδί, παίρνουμε το ΙΧ μεταφορικό μέσο (βλέπετε, στην περιοχή που μένουμε δεν υπάρχει αστική συγκοινωνία) και κατηφορίζουμε. Παρκάρουμε το ΙΧ στο δημοτικό parking. Η ιδέα ήταν να κάνουμε και μια βόλτα στα γραφικά σοκάκια του κάστρου.
Λάθος μέγα λάθος!
Όλο το κάστρο είχε πλημμυρίσει από ΙΧ και δίτροχα, ταλαιπωρηθήκαμε και κινδυνεύσαμε, η σύζυγος ρωτούσε αφελώς «μα δεν απαγορεύεται η κυκλοφορία μέσα στο κάστρο εκτός των μονίμων κατοίκων;» Τι να της απαντήσω… Εγώ προσπαθούσα μπας και ανακαλύψω κάποιον της δημοτικής αστυνομίας, μάταια όμως. Φαίνεται ότι αυτούς τους έχουμε μόνο για να κόβουνε κλήσεις. Φτάνοντας μετά από πολύ κόπο στην πύλη του Ιτς Καλέ κάναμε σλάλομ μαζί με τον τρίχρονο γιο μου για να μπούμε μέσα, μιας και πάνω από 50 δίτροχα είχανε φράξει την είσοδο και η δημοτική αστυνομία απούσα. Επιτέλους φτάσαμε. Το φεγγάρι και η θέα της λίμνης μας αποζημίωσε.
Εκεί μαζί με μεγάλο πλήθος περιμέναμε να αρχίσει η συναυλία από το κουαρτέτο εγχόρδων. Θα περνούσαμε μια ρομαντική βραδιά. Λάθος! Γιατί στο πατάρι της συναυλίας «σκάνε μύτη» τέσσερις μαυροντυμένες με μίνι και δωδεκάποντα, με ηλεκτρικά έγχορδα στα χέρια, κακέκτυπα της Vanessa Μae. Ο χειριστής της πολυοδικής τράπεζας (κοινώς κονσόλας) άρχισε να ρίχνει τα ψηφιακά ντέμο και οι κυρίες παίζανε πάνω σε αυτό το πλέι μπάκ .
Ακούσαμε, και τι δεν ακούσαμε! Όλα τα θέματα από τα αμερικάνικα μιούζικαλ, από το Μάμα Μια μέχρι το θέμα από τον θρυλικό 007. Φεγγαράδα και ρομαντισμός τέλος. Κακόγουστο και αντιαισθητικό. Εγώ άρχισα να αναπολώ μια βραδιά στο Ιτς Καλέ με τους Χειμερινούς Κολυμβητές , η σύζυγος γελούσε και με χλεύαζε και με ρωτούσε: μα δεν ξέρεις σε πια πόλη ζεις; Ε, ως εδώ είπα μέσα μου, άρπαξα αγκαλιά πλέον τον τρίχρονο γιο μου για να μην κινδυνεύει από τα τροχοφόρα και κατέληξα στο μπαλκόνι τού σπιτιού μου .
Εκεί, και το φεγγάρι έβλεπα και η μουσική ταίριαζε με τη βραδιά και οι μπίρες ήταν κρύες .
Πάντα υπάρχει λύση.
Προσφατα
Ο Αντώνης Φαρίδης θυμάται τη γνωριμία του με τον Παύλο Βρέλλη, τη μαθητεία του σε αυτόν, ανατρέχει...
27.08.10 | Οι… μινιφορούσες καλλιτέχνιδεςΌχι μόνο η αισθητική, αλλά και η υπομονή του κοινού δοκιμάστηκε στη γιορτή της Πανσέληνου στο Ιτς...
27.08.10 | Η πολιτεία ας πάρει μέτρα για τα αδέσποταΑπό την Ελευθερία Κολόκα λάβαμε την παρακάτω επιστολή σχετικά με αδέσποτα που εμφανίστηκαν στην...
18.08.10 | Ξήλωμα στη γέφυραΥπάρχουν συμπολίτες που όχι μόνο διαπιστώνουν τα επικίνδυνα σημεία στη βόλτα τους, αλλά τα...
14.08.10 | Εντυπωσίασαν τα έργα του Βασίλη ΚαζάκουΗ κα Αγγελική Ζούμπου βρέθηκε στα εγκαίνια της έκθεσης έργων του Βασίλη Καζάκου στο Μονοδένδρι και...
13.08.10 | Από τη Σκούπα με αγάπηOι εκδηλώσεις στο Αράχθειο θέατρο Παλαιοχωρίου Σκούπας ολοκληρώνονται σήμερα με την παράσταση του...
03.08.10 | Μεταξύ Αμάραντου και μαρασμούΟ κ. Βασίλης Ασωνίτης, οικονομολόγος, ο οποίος ζει στο Μόναχο, γράφει για τις λύσεις, τις θεμιτές...
29.07.10 | Πόσο κρατάει η μνήμη;Ο Γιάννης Αλεξάκης συνάντησε τυχαία την Κωνσταντίνα Κούνεβα, τη συνδικαλίστρια που έπεσε θύμα...




BITSKABRAS | 09-04-10, 16:11
ιτσ καλε
ΠΙΕΣ ΜΠΥΡΕΣ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΠΟΛΥ ΘΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ.
ΚΑΙ ΠΟΥΣΑΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΦΙΛΙΟ....ΜΕ ΤΑ ΝΕΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ.