Ο ίδιος ο Γιώργος Μαυρογιώργος λέει για την έκθεσή του πως «με τη φωτογραφία συναντιέμαι κάθε φορά που, αδέσποτος, κάνω ασκήσεις γραφής κι ανάγνωσης σε συγκείμενα που δε σου επιτρέπουν να προσπερνάς (…) Με ένα κλικ του ματιού μπορείς να φυλακίζεις ρευστά επεισόδια ανάγνωσης, όπως: αδέσποτα πορτοκάλια κρότου και λάμψης, πυροτεχνήματα, αδέσποτες σφαίρες, εύθραυστους υαλοπίνακες-ιστούς αράχνης(:ο θάνατός σου η ζωή μου). Αποδημητικά πουλιά, φύλλα και φτερά με «σχέδιο ζωής» την αδέσποτη μετανάστευση. Άνθη βαμμένα στο αίμα του χάους. Εργάτες, πελαργούς στυλίτες-διεκδικητές. Κραυγές διαμαρτυρίας έγχρωμων τοίχων κι ερειπίων σε ζώνες επικηρυγμένης ανάπλασης».  
.