Ο δημοσιογράφος αναφέρονταν με επαινετικά λόγια σε μια παράσταση ολοήμερου νηπιαγωγείου στην κωμόπολη Καστελλίου Πεδιάδας Ηρακλείου.

Τα παιδιά έπαιξαν με αριστοτεχνικό τρόπο τους ρόλους τους στην παράσταση «Η αρπαγή της Περσεφόνης». Και ήταν νηπιάκια!

Στις μηχανιστικές εποχές που ζούμε ο δάσκαλος οφείλει να είναι οδηγός, πνευματικός καθοδηγητής, που θα ανοίξει διάπλατα τις πύλες για το παιδί, διδάσκοντας ήθος, ωθώντας το να γίνει συνδημιουργός κι όχι απλός θεατής. Κάπως έτσι περιέγραφε την εντύπωση που του προκάλεσε αυτό το θεατρικό παιχνίδι από τα μαθητόπουλα. Κι αυτές οι νηπιαγωγοί είχαν υπερβεί τον εαυτό τους.

Πριν πεινάσουν, να μαγειρεύουν

Ανοίγουν τα σχολεία και οι δάσκαλοι ας μη μένουν μόνο στους τύπους, αλλά να μπαίνουν στην ουσία του ρόλου του δασκάλου. Ακόμη έχω την εικόνα κάποιων από αυτούς που την ημέρα ακριβώς που οι μαθητές πήγαιναν χαρούμενοι, φρεσκοσιδερωμένοι για τον αγιασμό, τότε εκείνοι επέλεγαν για να βάψουν την αίθουσά τους.

Ανέβα και κινήσαμε

Πρώτη Σεπτεμβρίου και τα «μαθητόπουλα» με τις σάκες φορτωμένες στους ώμους, έτσι για εφέ πιο πολύ, κίνησαν με τη μαμά να πάνε στο στον Παιδικό σταθμό. Ένα μικρό μάλιστα δεν θα το πιστέψετε, μα είναι αλήθεια, με τέμπο τραγουδούσε ανυποψίαστο «Αντε μωρό μου, ανέβα και κινήσαμε πέντε φορές τους ουρανούς γυρίσαμε». Κι έμεινε με τη χαρά στην ψυχούλα του και το τραγούδι στα χείλη, γιατί τη μέρα που κίνησε, γινόταν εργασίες στο σχολειάκι του. Τώρα βρήκαν να κάνουν τις εργασίες στους παιδικούς σταθμούς της πόλης.

Κλειστόν λόγω εργασιών

Και καλά οι εργασίες έπρεπε να γίνουν έστω και τώρα την δωδεκάτη και πιθανότατα να μην ευθύνονταν οι νηπιαγωγοί, τουλάχιστον δεν έπρεπε να ειδοποιηθούν οι γονείς, για να μη προετοιμάσουν τα μικρά τους, ότι αυτή τη μέρα αρχίζει το σχολείο; Πού πήγαν οι παιδαγωγικές μέθοδοι, Μοντεσόρι και κυρίως τα σκυλιά του Παβλόφ; Και αν δεν μπορούσαν να μπουν στον κόπο να τηλεφωνούν στον κάθε γονιό ξεχωριστά, δεν στάθηκε τρόπος να αναρτήσουν στην είσοδο μια πινακίδα με ανακοίνωση που να γράφει ότι ο παιδικός σταθμός θα λειτουργήσει την ερχόμενη Δευτέρα;

Ίτε παίδες…

Μαθητική η Τσιμπίδα σήμερα. Άλλωστε τα παιδιά πρέπει να μονοπωλούν το ενδιαφέρον μας, το καλούν οι μέρες και πάμε να δούμε πως η εθελοντική ομάδα «Αεί παίδες» εκπαιδεύουν δασκάλους στη Λήμνο. Πρόκειται για μια ομάδα μουσικοκινητικής δράσης που με πρόταγμα «παίζω, γελάω, τον πάγο σπάω» διδάσκουν δασκάλους πώς να μετατρέπουν ένα τραγούδι σε παραμύθι και το αντίθετο. Και πώς να το μεταδίδουν στους μαθητές τους. Συντονιστής της ομάδας ήταν ο άξιος μουσικός Βασίλης Αναγνώστου. Και είναι τόσο εύκολο το πείραμα, αρκεί να υπάρχει θέληση και μεράκι από τους παιδαγωγούς.

Επί του πιεστηρίου

Την τελευταία στιγμή, που ετοιμάζεται να κλείσει η στήλη, οι αναγνώστες τηλεφωνούν και καταγγέλλουν. Στη Γαριβάλδη υπάρχει ο γνωστός ποδηλατόδρομος. Η πινακίδα του έχει πέσει κάτω και κανείς εδώ και καιρό δεν λέει να τη σηκώσει. Κι επειδή εκεί κοντά βρίσκεται η παιδική χαρά, καλό θα ήταν να φροντίσουν οι αρμόδιοι να αποκαταστήσουν τη ζημιά, καθώς εγκυμομονεί κινδύνους.

Οφειλόμενη τιμή στη μνήμη

Στο κανάλι της βουλής είδαμε εκπομπή αφιερωμένη στους μεγάλους ηθοποιούς που πέρασαν από τον τόπο. Μεταξύ αυτών και η Κυβέλη που παντρεύτηκε το Γεώργιο Παπανδρέου. Η δισέγγονή της Βαλεντίνη Ποταμιάνου έστησε ένα μουσείο, μια θεατρική στέγη στην Ερμούπολη της Σύρου. Για τη θεατρίνα Σμυρνιά συχνά μας μιλούσε μια άλλη Σμυρνιά η Ελπίδα Δερμάνη, σύζυγος του Βασίλη Δερμάνη από την Πέτρα Ζαγορίου. Ατέλειωτες ιστορίες για τη Σμύρνη στις φλόγες από την Ελπίδα που έζησε κοντά στο Βενιζέλο σαν μαγείρισσα στο Λονδίνο και το Παρίσι. Τη θυμόμαστε να αναμειγνύει σαν αυθεντική Σμυρνιά μυρωδιές από μπαχαρικά με ιστορίες από την πολυτάραχη ζωή της.

Με την ευκαιρία κάνουμε μια μικρή αναφορά σ’ αυτή τη γυναίκα, που ζούσε στο Λονδίνο κι έφυγε από τη ζωή εδώ και αρκετά χρόνια . Οφειλόμενη τιμή στη μνήμη της, γιατί συμπονούσε όσους κατέφευγαν στο σπίτι τηςκαι ζητούσαν τη βοήθειά της. Είχε σημαδέψει κατά ένα τρόπο και τη δική μας ζωή.