Σήμερα αναμένεται να παρουσιάσει τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης στους υποψήφιους, ο ίδιος ο πρόεδρος της εταιρίας που διεξήγαγε τη δημοσκόπηση στα Γιάννενα, ο Χριστόφορος Βερναρδάκης.

Δεν αποκλείεται μάλιστα, αμέσως με τη λήξη του καλοκαιριού να «τρέξει» και νέα δημοσκόπηση, αυτή τη φορά με ερωτήματα πιο εκλογικής φύσεως.

Γ.ΤΣΑΝΤ.

Γέμισε ζωντάνια το Βασιλικό

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το Βασιλικό γέμισε με ζωή στην ετήσια εκδήλωση που διοργανώνεται στο μικρό εκκλησάκι, έξω από το χωριό. Ψυχή της εκδήλωσης (το ξωκλήσι άλλωστε χτίστηκε με δική του δωρεά), ο επιχειρηματίας Κωνσταντίνος Γκούμας. Κάθε χρόνο είναι μια γιορτή στη μνήμη της μητέρας του και τελείται πάντα στη γιορτή της Αγίας Μαρίνας. Παρόντες φυσικά και οι πολιτικοί. Ήταν εκεί ο Αλέκος Καχριμάνης, ο Κώστας Πέτσιος, η Γιούλα Μητροκώστα και άλλοι. Ζωντανό και γιορτινό το χωριό, αλλά να κάνουμε μια επισήμανση. Το φανάρι που δεσπόζει στους δρόμους του, μάλλον είναι αχρείαστο. Δεν υπάρχει άλλωστε τόση μεγάλη κίνηση, που να το δικαιολογεί στις ρεματιές.

Και πολιτική διάσταση

Παρά λίγο να έχει και πολιτικές διαστάσεις η σύναξη. Για το μέλλον της υποψηφιότητάς του στις περιφερειακές εκλογές ρωτήθηκε ο νομάρχης, αλλά εκείνος προτίμησε να μιλήσει για τα χωριά της Ηπείρου και φυσικά τους βλάχους. Μάθαμε μάλιστα ότι ο πρόεδρος της νεοσύστατης Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης κρατά από το Μέτσοβο λόγω καταγωγής της μητέρας του. Βέβαια αν καθίσει ο νομάρχης σε παρέα, στο τέλος όλους θα τους βγάλει βλάχους.

Για το Γιάννη Διακογιάννη

Εδώ και λίγο καιρό η Κολομβιανή ιστορικός Τέχνης και δημοσιογράφος η Ανχέλα μας εξέφρασε ένα αίτημα, το παράπονό της θα μπορούσμε να πούμε, ότι κανένας δεν ασχολήθηκε με τον καλό της φίλο Γιάννη Διακογιάννη και το έργο του μετά το θάνατό του. Μας πρότεινε μάλιστα να αναλάβουμε σαν εφημερίδα την διοργάνωση μιας εκδήλωσης και θα είναι αρωγός στην προσπάθειά μας. Της απαντήσαμε ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει στην Αθήνα με πρωτοβουλία δημοσιογράφων ή και πολιτικών. Την περασμένη Τρίτη είχαμε κάνει μια αναφορά στο Γιάννη Διακογιάννη και στην πρωτοβουλία του να διοργανώσει το συνέδριο στη Σύμη το 2001 το πρώτον, το οποίο έγινε τελικά θεσμός.

Πού τελειώνει το ταξίδι σου;

Ευχαριστούμε την αναγνώστριά μας που μας στέλνει τα δυο αποκόμματα από τις εφημερίδες Βήμα και Καθημερινή. Το πρώτο γράφει ότι τριάμισι χρόνια μετά το θάνατό του ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιάννης Διακογιάννης δεν ξεχάστηκε. Δημοσιογράφοι, πολιτικοί και φίλοι του τίμησαν τη μνήμη του σε ιατροκοινωνικό συνέδριο που διοργανώθηκε στη Σύμη. Επίσης ένα βιβλίο αφιέρωμα σε εκείνον με τον τίτλο «Πού τελειώνει το ταξίδι σου» εκδόθηκε από τον πρώην αντιπρόεδρο της βουλής Παναγιώτη Κρητικό. Μέσα από το βιβλίο αναδεικνύεται ο αγώνας του Γιάννη Διακογιάννη για το δικαίωμα των λαών στην ανεξαρτησία και για μια δικαιότερη κοινωνία.

Εμείς από την πλευρά μας νιώθουμε ευτυχείς που τον γνωρίσαμε και υπήρξε κυριολεκτικά φίλος καλός.

Επαιτεία και προσευχή

Διαβάζουμε στη στήλη «Ξεφυλλίζοντας» για τη σύλληψη τριών ανηλίκων που ζητιάνευαν στους δρόμους της πόλης. Το περιστατικό συνέβη το 1966. Την περασμένη βδομάδα σε δελτίο Τύπου που μας στάλθηκε και δημοσιεύτηκε, διαβάσαμε ότι συνοριακοί φύλακες συνέλαβαν νεαρούς επαίτες. Και προχθές που γιόρταζε η Αγία Μαρίνα, ένα τσούρμο από αυτούς κατέβαινε προς την εκκλησιά για να ασκήσει το γνωστό έργο. Όχι της προσευχής, αλλά της επαιτείας. Ευκαιρίας δοθείσης να βγάλουν κανα ευρώ, λόγω εορτής. Ο αεικίνητος Ανδρέας Μάντζιος, που νοιάζεται για την Αγία Μαρίνα ως άλλος Σαραφίγκας,δεν έχει καμιά δικαιοδοσία να τους διώχνει κάθε φορά, όπως το απαιτούν ενορίτες. Ούτε κανένας άλλος που δουλεύει για τους ναούς. Αυτό είναι έργο των Αρχών κι όχι των ανθρώπων που ασχολούνται με τα της εκκλησίας. Η επαιτεία είναι φαινόμενο που το συναντούμε παντού στην πόλη και όχι μόνο στο συγκεκριμένο μέρος.

Εδώ κατέληξε το Κεράσοβο

Γραμμένος από το Νικόλαο Νταγκοβάνο ο «θρήνος» για το χαμό της παλιάς αίγλης του Κεράσοβου. Ακόμη και το όνομά του έχασε γράφει στο άρθρο του περιοδικό Κεράσοβο που εκδίδεται από την αδελφότητα Αγίας Παρασκευής Κόνιτσας. Πράγματι διαβάζοντας «Το Κεράσοβο άλλοτε και τώρα» λυπάσαι. Δεν υπάρχουν πια σχολεία δημοτικό, νηπιαγωγείο, Σπίτι παιδιού. Ακόμη και η συγκοινωνία γίνεται δυο φορές τη βδομάδα. Και καταλήγει: « Γιατρό δυο φορές το μήνα, ενώ 120 γερόντοι βρίσκονται στο έλεος του θεού».