Ήταν η βραδιά όπου η Ιατρική σχολή του πανεπιστημίου Ιωαννίνων τίμούσε έναν δικό του καταξιωμένο επιστήμονα, καθηγητή της ιατρικής, το Χαράλαμπο Μουτσόπουλο. Γιατροί πολλοί, καθηγητές της Ιατρικής, παλιοί και νέοι Γιαννιώτες ήταν εκεί δίνοντας το παρών σε μια εκδήλωση που έπρεπε να γίνει. Αν και οι εκδηλώσεις δεν λένε τίποτα μπροστά σε εκείνο το έργο της προσφοράς, όπως είναι αυτό του τιμώμενου. Όμως η τήβεννος είναι ένας συμβολισμός. Ήταν εκεί και η αδελφή του και ο αδελφός του, που καμάρωναν και με το δίκιο τους. Για τον αδελφό τους που ξεκίνησε από το Αρχιμανδρειό κι έφτασε στα πέρατα του κόσμου.

Πώς θα μάθουν οι νέοι βλαστοί;

Για εκείνον μίλησε ο μαθητής του, που συνεχίζει το πολύτιμο έργο του. Είναι ο Αλέκος Δρόσος. Ήταν αυτός στον οποίο αργότερα αναφέρθηκε ο ίδιος ο Μουτσόπουλος, χαρακτηρίζοντας αυτό το φτωχό παιδί από την Καλούτσιανη, το αυτοδημιούργητο, άξιο συνεχιστή του.

Μίλησε και ο πρώην πρύτανης Γιάννης Γεροθανάσης, μίλησε κι άλλος μαθητής του ο Γιάννης Γουδέβενος. Ο ίδιος ο Χαράλαμπος Μουτσόπουλος δεν αναφέρθηκε στα αυτοάνοσα νοσήματα, κάτι που έχει κάνει πολλές φορές. Αναφέρθηκε στο ολίγον τι ή πολύ σαθρό, σύστημα επιλογής και διδασκαλίας νέων λειτουργών της Ιατρικής.

Μια προσωπικότητα με κύρος

Εμείς από αυτή εδώ τη στήλη, ας μας επιτρέψει ο Χαράλαμπος Μουτσόπουλος, να μην μιλήσουμε για περγαμηνές, για τιμές και βραβεία που του δόθηκαν κατά τη διάρκεια της επιτυχημένης σταδιοδρομίας του. Μπορεί να μαρτυρούν συμβλισμούς, αλλά πιο πολύ ταιριάζουν αυτά στη ματαιοδοξία, παρά στο έργο. Θα αναφερθούμε σε δυο πολύ προσωπικά γεγονότα που ζήσαμε οι ίδιοι και που σφραγίζουν την προσωπικότητα, την επιστημοσύνη.

Γνωστός σε Ανατολή, Ευρώπη και Αμερική

Ήταν το 1999 και εγκαινιάζονταν στην Τιφλίδα της Γεωργίας το ιατρικό της κέντρο από τον Άντριου Άθενς πρόεδρο τότε του Αποδήμου Ελληνισμού. Ο Άθενς μας σύστησε σε έναν σπουδαίο καθηγητήΡευματολογίας κι είπε πως ήταν μέγας ερευνητής. Όταν άκουσε τη λέξη Γιάννενα ο ξένος επιστήμονας, τα ταύτισε αμέσως με το όνομα Μουτσόπουλου. Μας έμεινε στη μνήμη η αλληγορία, όταν έπλεξε το εγκώμιό του, λέγοντας ότι εκείνος ήταν το κάτοπτρο που βάζουν για να μεγαλώνουν οι μικροί χώροι κι ο Μουτσόπουλος το πραγματικό είδωλο. Το δεύτερο περιστατικό ήταν όταν στο μεγαλύτερο νοσοκομείο του Παρισιού μας παρέπεμψαν σε έναν Μουτσόπουλο στα Γιάννενα. «Τι θέλετε και έρχεστε εδώ, αφού εκεί στα Γιάννενα έχετε ένα σπουδαίο γιατρό».

Θέλει κι άλλες περγαμηνές ο δικός μας Άκης κι άλλες τηβέννους; Που τον στένευε κιόλας η τήβεννος προχθές και του προκαλούσε ιδρώτα…

Οι γνωστές κακίες

Κι επειδή δεν ξέρετε το πόσο τρώγονται μεταξύ τους οι πανεπιστημιακοί μας, να σας πούμε και τις κακίες τους. Και γιατί να γίνει αυτή η εξαίρεση και γιατί να μην τιμηθεί ο δείνα ή ο τάδε και… μπούρδες. Για το μόνο όνομα που συμφωνήσαμε μέσα μας, ήταν η επιβαλλόμενη τιμή που έπρεπε να γίνει από το πανεπιστήμιο στον αείμνηστο Διαμάντη Κασιούμη. Ήταν ο πρωτεργάτης της ίδρυσης της Ιατρικής Σχολής.

Διαμάντια χτισμένα στη… Σαχάρα

Αν δεν έχετε ευρώ να πάτε στην Τυνησία και στα συγκροτήματά της τα χτισμένα σε άμμο και ακτές, για να πάρετε το ποτό σας, πάτε στο Ντάιαμοντ. Είναι ένα πολυτελέστατο συγκρότημα 70 δωματίων που είναι σα να χτίστηκε στην Τίνιδα. Βρίσκεται στα Σύβοτα, καθόλου προσαρμοσμένο με το τοπικό χρώμα και με ευωδιές βόθρου. Δεν λέω, οι άνθρωποι έκαναν το παν για να ευχαριστήσουν τους ξένους και ευχόμαστε να βγάλουν πέρα την τεράστια επένδυση, αλλά δυστυχώς ξέχασαν ότι βρισκόμαστε στην Ελλάδα και μάλιστα σε ένα πάλαι ποτέ πανέμορφο τόπο. Δεν είμαστε στη Σαχάρα.

Παγωτό καϊμάκι στη Δροσιά

Κι επειδή αναφερθήκαμε σε ποτά, αν θέλετε να απολαύσετε τη μπίρα σας ή το παραδοσιακόπαγωτό καϊμάκι μέσα σε ένα δροσερό περιβάλλον, επιλέξτε «Διεθνές» στην πλατεία. Μόνο που θα κάνουμε μια παρατήρηση στους φίλους του καλού ζαχαροπλαστείου. Δεν χρειάζεται η δυνατή μουσική, που να φτάνει στα αυτιά μέσα από τις φυλλωσιές των δέντρων. Κι αν δεν μας αρέσει ο Μιχάλης Χατζηγιάννης δηλαδή, πρέπει να τον υποφέρουμε;