Οι άλλοι διανομείς από τα μεγάλα καταστήματα που λειτουργούν έξω από την πόλη, βάζουν με νου τους άλλες ιδέες. Τα κρεμούν στα κάγκελα των εισόδων, σωρηδόν τα πακέτα. Ύστερα πιάνει η βροχή και τα σκορπίζει δώθε-κείθε. Μουσκεμένα υποδέχονται τους πελάτες τους στήνοντάς τους καρτέρι για ατυχήματα.

Οι νόμοι που δεν τηρούνται

Πήραμε μια επιστολή από τη συγγραφέα συμπολίτισσά μας Δηϊδάμεια Στατηρά, η οποία όχι μόνο αυτούς στηλιτεύει, αλλά και εκείνους τους ανεύθυνους που μπαίνουν στη διαδικασία να γράφουν στους τοίχους, ό,τι τους κατέβει.

Χρησιμοποιώντας ως τίτλο τη φράση του Ροϊδη «Η Ελλάς ενός μόνου νόμου έχει χρεία. Να τηρούνται οι νόμοι» μας γράφει: «Δενυπάρχει αρμόδια αρχή να πιάσει όλους τους ανεύθυνους που ρυπαίνουν, που καταστρέφουν το περιβάλλον και εξοργίζουν όσους αγαπούν την καλαισθησία, την αρμονία και τον πολιτισμό στον τόπο τους;»

Προτείνει δε τρόπους, για να τιμωρούνται. Τρόποι βρίσκονται, υπεύθυνη αρχή δεν υπάρχει.

Σε τιμή ευκαιρίας

Και μια που αναφερόμαστε στα διαφημιστικά φυλλάδια, έχει κανείς από μας τσεκάρει, αν όλα όσα προϊόντα διαφημίζονται με τέτοια πληθωρικότητα, με τόση ζέση και φροντίδα, υπάρχουν όντως στα πολυκαταστήματα;

Δυο παραδείγματα που μας αναφέρει αξιόπιστο πρόσωπο και τα διαπίστωσε ιδίοις όμμασι, είναι τα εξής.

Αφού διάβασε στο φυλλάδιο ότι οι κρεμάστρες δαπέδου έχουν τιμή 3 και 99 ευρώ, έσπευσε να τις προμηθευτεί με την τιμή ευκαιρίας. Αλλά φεύ, όχι μόνο δεν υπήρχε κρεμάστρα, αλλά και αν ποτέ θα την έφερναν από την αποθήκη, θα ετιμάτο 20 ευρώ… σε τιμή ευκαιρίας.

Και τα λουλούδια, δυο γλαστράκια

Σε άλλο γερμανικό αυτή τη φορά, γνωστό πολυκατάστημα, διαφημίζονταν λουλούδια. Φαινόταν στο φυλλάδιο σα να επρόκειτο για κήπο ολόκληρο. Όχι μόνο δεν υπήρχε στο κατάστημα τέτοια υποδομή για να φιλοξενήσει όλα αυτόν τον ανθόκηπο, αλλά όλη κι όλη η ιστορία περιλάμβανε δυο τρεις γλαστρούλες, ούτε καν σαν εκείνες που έχει ο μπακάλης της γειτονιάς. Που μαζί με τα καλούδια του μαγαζιού του, βάζει και κράχτη κανα δυο βασιλικούς.

Οι κακοτεχνίες δεν έχουν τέλος

Τα βάσανα, τουτέστιν οι κακοτεχνίες που έγιναν επί εποχής Σουφλιά, αυτής της περίφημης παράκαμψης του Αγρινίου θα τελειώσουν ποτέ; Κοντεύουν να χρονίσουν. Εδώ και δεκαπέντε μέρες είχε κλεισθεί η μια λωρίδα, τώρα άνοιξε αυτή, κλείστηκε η άλλη και πάει λέγοντας. Κάτι ανάλογο με το γεφύρι της Άρτας. Έτσι όσοι συμπολίτες πήγαιναν για Αθήνα την Παρασκευή, πήγαιναν από τον παλιό δρόμο.

Μουσείο παιχνιδιών

Η νέα πτέρυγα του Μουσείου Μπενάκη, διαβάσαμε ότι θα εμπλουτισθείμε ένα μουσείο, που θα περιλαμβάνει παιδικά παιχνίδια. Παιχνίδια από την αρχαιότητα ακόμη, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα σημερινά. Γι’ αυτά, άλλοι θα φροντίσουν στον επόμενο αιώνα, να τα εκθέσουν. Οπωσδήποτε θα υπάρχουν και οι αυτοσχέδιες πάνινες κούκλες, που ήταν ευρεσιτεχνία των μανάδων. Τέτοιες κούκλες μας δίδασκε πώς να τις φτιάχνουμε στα Πρότυπα σχολεία η δασκάλα μας η αείμνηστη Ανθούλα Γκωλέτση. Ήταν σαν μπάλες πολύχρωμες με πανιά που φέρναμε από το σπίτι και η σπουδαία παιδαγωγός που διαμόρφωσε σε πολλούς από μας, όπως κάθε καλή δασκάλα, την ιδιοσυστασία μας, είχε την πρόνοια να μας κάνει να ρέπουμε και προς την καλλιτεχνία μια σταλιά παιδιά.

Η ποιότητα δεν κρύβεται

Πόσο αγαπούν τη στήλη οι αναγνώστες! Κάθε φορά θα πάρουμε επιβράβευση για κείνα που γράφουμε κι είναι πολύ σημαντικό για μας. (Είναι κι εκείνοι που μας μηνύουν, γιατί… μας αρέσει η αλήθεια. Ας είναι. Και τα καλά και τα κακά δεχούμενα). Εξαιρετική ως άνθρωπος η φίλη μας και ως καλλιτέχνης. Όμως όσο ποιοτική είναι, τόσο επιθυμεί να είναι πάντα στην ανωνυμία. Το σεβόμαστε αυτό και υποκλινόμαστε στο μεγαλείο της ψυχής της. Μας έστειλε λοιπόν ένα απόκομμα της Ελευθεροτυπίας με τον τίτλο «Ο συγγραφέας του μήνα» αναφέρεται στην αυτοβιογραφία Σπαθάρη και στην τέχνη του Καραγκιόζη. Μακάρι να είχαμε χώρο να το δημοσιεύσουμε σήμερα, καθώς έχει μια έξυπνη ατάκα για τα Γιάννενα.

Ο Παναγιώτης Σεντελές

Αυτό το μικρό απόκομμα που δείχνει πόσο καλά γνωρίζει η ίδια να επιλέγει,μας έφερε στη σκέψη ένα παιδί δικό μας, που σπουδάζει στη Σύρο στο πανεπιστήμιο Αιγαίου. Τον απολαύσαμε εκεί μια βραδιά στης «Νινέτας» το υπέροχο στέκι, να βοηθά το φίλο του τον Ανδρέα και να γίνουν οι δυο τους θαυμάσιοι καραγκιοζοπαίχτες. Θα τους ζήλευε κι ο Ευγένιος Σπαθάρης. Είναι ο Παναγιώτης Σεντελές γιος του δημάρχου Πραμάντων Γιάννη Σεντελέ.

Να τον χαίρεσαι δήμαρχε, το γιο σου.