Τότε, φορείς και εργαζόμενοι ζήτησαν από την πολιτεία και το δήμο να μεριμνήσουν για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, αλλά, βλέπετε, οι αρμόδιοι, ως συνήθως, είχαν κλειστά αυτιά. Τώρα ο δρόμος μετονομάστηκε σε οδό Νιάρχου και η μελέτη έχει ήδη ανατεθεί, ενώ η κίνηση των αυτοκινήτων έχει αυξηθεί κατακόρυφα και πολλά ατυχήματα σημειώνονται. Ο δρόμος περνά ουσιαστικά από τα όρια των δήμων Ιωαννιτών, Μπιζανίου και Ανατολής και ως εκ τούτου έχουν την κυρίαρχη ευθύνη να αναδείξουν το ζήτημα και να προτείνουν -ή και να διεκδικήσουν- λύση. Βέβαια, το πρόβλημα που υπάρχει είναι για μια ακόμη φορά οι απαλλοτριώσεις των εκτάσεων των αγροτεμαχίων που προορίζονται για οικόπεδα, μέσα από τα λογής λογής «παραθυράκια» της νομοθεσίας. Μήπως ήρθε η ώρα οι τρεις δήμαρχοι να αναλάβουν κοινή πρωτοβουλία; Άλλωστε, προεκλογική χρονιά είναι και σίγουρα δεν μπορούν να πείσουν τους πολίτες για τις καλές τους διαθέσεις εάν συνιστούν απλώς υπομονή.

Στοίβα απορριμμάτων και δίπλα στη Ζωσιμαία
Μια από τις μεγαλύτερες εστίες μόλυνσης, λόγω τη μη αποκομιδής των απορριμμάτων τις τελευταίες μέρες βρίσκεται δίπλα ακριβώς από το σχολείο της Ζωσιμαίας. Ο σκουπιδότοπος φτάνει σε μήκος τα 10 περίπου μέτρα και η απόστασή του από τα κάγκελα του σχολείου δεν ξεπερνά τα δύο μέτρα. Παρόλα αυτά μέχρι και χθες το πρωί τα σκουπίδια δεν είχαν απομακρυνθεί, προκαλώντας την έκπληξη των περαστικών. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η παράμετρος αυτή δεν ευαισθητοποίησε την αρμόδια υπηρεσία καθαριότητας αλλά ούτε και τη δημοτική αρχή. Είναι ίσως καιρός το γεγονός να ευαισθητοποιήσει τη Διεύθυνση Υγείας και γιατί όχι τη Διεύθυνση του σχολείου της Ζωσιμαίας. Ούτε το χάλι της Βηλαρά είναι ανεκτό και επιπλέον αποτελεί την… καλύτερη διαφήμιση για την πιο βρόμικη πόλη. Διότι δεν μπορεί ένας κεντρικός δρόμος να μετατρέπεται σε σκουπιδότοπο επί 10 μέρες και ο δήμος να… παρακολουθεί τις εξελίξεις.

Αναντάμ μπαμπαντάμ
Οι Παλιοί Γιαννιώτες μας ξαφνιάζουν κάθε φορά με τις εκδηλώσεις τους. Σήμερα το βράδυ στις επτά και μισή τα μέλη και οι φίλοι τους θα βρεθούν για ένα παραδοσιακό αντάμωμα, όπως ονομάζουν τη συνάντησή τους, στη Στοά Σάρκα στο Συνεδριακό Κέντρο της Νομαρχίας. Υποθέτουμε πως θα είναι μια ξεχωριστή βραδιά. Μόνο που δεν υπολόγισαν σωστά την ημερομηνία, γιατί την ίδια ημέρα και ώρα υπάρχουν και άλλες εκδηλώσεις. Αλλά δεν τους νοιάζει και πολύ. Εκείνοι τους δικούς τους να μαζέψουν, θα περάσουν καλύτερα.
Θα πουν πολλά, θα θυμηθούν άλλα τόσα από τα παλιά.
«Ιτούτους είνι αναντάμ μπαμπαντάμ Γιαννιώτ’ ς, απ’ τον αφαλό τ’ Κάστρ», που γράφει κι αείμνηστος Βάσος Μπαμπασίκας στο «Παλιό Γιαννιώτικο κουβεντολόι».

Τα νεύρα μας στα σκυλιά;
Τα περιστατικά βίας (μέχρι και δολοφονικής) εις βάρος ζώων, οικιακών και μη στα Γιάννενα έχουν γίνει δυστυχώς συνήθεια. Δράστες δεν είναι κατ’ ανάγκη «περίεργοι» και «προβληματικοί», αλλά και οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας που για, τρέχα γύρευε, ποιο λόγο, βγάζουν τα απωθημένα τους στα τετράποδα. Το κακό είναι ότι εδώ και ένα χρόνο τα περιστατικά, είτε μπροστά στο δημαρχείο, είτε στον Φρόντζο, είτε πρόσφατα στο Χατζηκώστα έχουν γίνει καθημερινότητα και καθώς δεν αναλαμβάνει δράση κανένας φορέας (μα κανένας), το πρόβλημα είναι πλέον στο επίπεδο της κοινωνικής παθογένειας. Η αστυνομία έρχεται και φεύγει άπραγη όταν την καλούν, η διοίκηση του Χατζηκώστα σε «μεσαία» της κλιμάκια τουλάχιστον, κάνει σα να μη συνέβη τίποτε το περασμένο Σάββατο το βράδυ και το επόμενο στάδιο, δεν θέλω καν να σκέφτομαι πιο θα είναι.

Άλλο χρονοδιάγραμμα;
Τον ερχόμενο μήνα, δηλαδή τον Απρίλιο, θα αξιολογήσει η Διαχειριστική Αρχή του ΠΕΠ την ένταξη του οδικού Καρτέρι-Πάργα, στο οποίο θα συμπεριληφθεί και η γέφυρα της Δέσπως, όπως αποτελούσε αίτημα των φορέων του νομού Πρέβεζας. Το υπουργείο Υποδομών, βέβαια, πριν από λίγες ημέρες δεσμευόταν ότι το έργο θα επαναδημοπρατηθεί με νέους όρους (με τη γέφυρα της Δέσπως, προφανώς) εντός του μήνα. Αν η αξιολόγηση γίνει τον Απρίλιο, η δημοπράτηση δεν μπορεί να γίνει τον Μάρτιο, λέει η κοινή λογική. Υπουργείο και Περιφέρεια μπορεί να τα βρήκαν στην αναθεώρηση του ΕΣΠΑ, δεν τα βρήκαν όμως στα χρονοδιαγράμματα.

Ο ιδιωτικός τομέας
Πώς ακριβώς η κυβέρνηση θα καταφέρει να ενθαρρύνει την επιχειρηματικότητα, και δη τη σοβαρή επιχειρηματικότητα; Μεγάλες εταιρίες των Αθηνών, όπως μαθαίνουμε, εταιρίες που πληρώνουν τους εργαζόμενους τους με συνέπεια και όχι με «μαύρα», ξεκίνησαν να καταργούν στην ουσία τις συλλογικές συμβάσεις. Μερικές από αυτές, που έχουν στον κύκλο τους αρκετές θυγατρικές, κάνουν το εξής: Απολύουν τους εργαζόμενους από τη μια εταιρία τους και τους μεταφέρουν σε άλλη με πολύ χαμηλότερες συμβάσεις. Οι πολιτικοί το ξέρουν, το λένε κάθε μέρα στα «παράθυρα». Μοιάζει όμως να αντιμετωπίζουν αυτές τις πρακτικές σαν παράπλευρες απώλειες (ξεχνώντας προφανώς ότι οι ιδιωτικοί υπάλληλοι είναι τρεις φορές περισσότεροι από τους δημόσιους). Πόσες παράπλευρες απώλειες μπορεί να αντέξει όμως ο ιδιωτικός τομέας (στον οποίο, παρεμπιπτόντως, έχουν μεγαλουργήσει και επιχειρηματίες καθ’ όλα ασόβαροι).