Βήματα ζωής
Μα πως να μην είναι βήματα ζωής αυτά που κάνει η ΕΛΕΠΑΠ για τα παιδιά με αναπηρία; Όλοι μαζί να βοηθήσουμε κι εμείς αυτή την προσπάθεια και όχι μόνο αύριο το απόγευμα που έχουν την εκδήλωσή τους στο ξενοδοχείο Du Lac. Ο σκοπός είναι ιερός. Συνεχώς να τους έχουμε στο νου μας. Κι αν μπορούμε να βαδίσουμε μαζί τους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Και με ένα σύνθημα: Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στη ζωή. Να επισημάνουμε ότι γυναίκες υπογράφουν κατά κύριο λόγο, την προσφορά. Μαζί με την ομάδα στήριξης συμπορεύονται πολλές νέες γυναίκες κι αυτό είναι σημαντικό. Σημαίνει ότι η ΕΛΕΠΑΠ έχει μέλλον. Μια από αυτές η Λυδία Φίλη, μας δίνει στο αυριανό φύλλο το στίγμα της Εταιρείας.

Την είδα την Ξανθούλα
Οι τραγουδιστάδες της Ζάκυνθος άλλος πρίμο, άλλος σεγόντο γέμισαν Ζακυνθινές μελωδίες το χώρο της Ακαδημίας το Σάββατο το βράδυ. Την εκδήλωση οργάνωσε το ίδρυμα Ιωσήφ και Εσθήρ Γκανή. Οι τραγουδιστάδες αφού γύρισαν τον κόσμο όλο από την Ευρώπη ξεκινώντας ως την Αμερική, την Αυστραλία, την Αφρική και βέβαια με σταθμούς πάντα στην Ελλάδα, ήρθαν και στάθηκαν στα Γιάννενα. Κουβαλώντας την πολιτιστική κληρονομιά της πατρίδας τους, την παράδοση και το ταλέντο τους. Μάγεψαν το κοινό. Μπορεί να μην ήμασταν οι τυχεροί να μπούμε στην αίθουσα, γιατί υπήρξε το αδιαχώρητο, μα κι απ’ έξω καλά ήταν.
Η «Ξανθούλα» της μάνας μου που συχνά-πυκνά την τραγουδούσε ήταν εκεί, έκανε ένα γύρο στο χώρο κι έφερε ρίγη συγκίνησης.

Εκεί είναι Αγγλία…
Τα έπαιξαν κυριολεκτικά οι επιβάτες που ταξίδευαν με το αεροπλάνο την Παρασκευή με την Ολύμπικ. Έκανε αρκετές γυροβολιές στον αέρα το σιδερένιο πουλί. Παρά λίγο να γυρίσει πίσω. Η Ολυμπιακή κι αν άλλαξε όνομα και ιδιοκτησία, εμείς εδώ κάτω δεν αλλάζουμε με τίποτα.
Φταίει ο καιρός που ματαιώνονται πτήσεις; Φταίνε τα βουνά; Φταίει τελικά το ριζικό μας;
Η αναγνώστρια η οποία ζούσε για πολλά χρόνια στο Λονδίνο αναρωτιόνταν: Γιατί στο Λονδίνο, ενώ από την ομίχλη, τη μαυρίλα και την κακοκαιρία δεν έβλεπαν ποτέ αεροπλάνο στον ουρανό, μόνο το βόμβο τους άκουγαν, ούτε μια πτήση δεν ματαιώνονταν;

Άγγελοι και πουλιά
Ένα πουλί, μα όχι σιδερένιο, όμως γεμάτο συναισθήματα και τέχνη πετά πάνω από τα Γιάννενα και τη λίμνη. Είναι ένας πελαργός το πάλαι ποτέ σήμα κατατεθέν αυτής της πόλης; Είναι άγγελος ή ο Άγιος που την προστατεύει; Μήπως είναι αετός ή είναι λαβωμένο περιστέρι που ψάχνει να βρει τον προσανατολισμό του;
Αν πάτε στην αίθουσα της Ακαδημίας  θα δώσετε τη δική σας ερμηνεία στα Ορεινά περάσματα και τις αγγελικές παρουσίες του συντοπίτη μας Γιώργου Τσιούρη. Θα απολαύσετε το ταξίδι στη δημιουργία του ζωγράφου που αφήνει στο θεατή κατά την ιστορικό Τέχνης την Ελένη Μάργαρη, «μια δυνατή εντύπωση της εικόνας του Ηπειρώτικου τοπίου, τόσο έντονη που κόβει την ανάσα, σα να ίπταται ο ίδιος πραγματικά πάνω από τον τόπο και την ιστορία της τέχνης του».

Πάρτε κόσμε
Μια άσχημη αισθητικά εικόνα, επισημαίνει αναγνώστης είναι τα συμπράγκαλα από το μικρό παράπηγμα στην πλατεία όπου κάποιος ψήνει καλαμπόκια το Καλοκαίρι. Προφανώς θα έψηνε και κάστανα ως τώρα, αλλά λίγο συμμάζεμα καλό θα έκανε. Αλλά ας είναι, αυτό μας μάρανε, προσθέτει ο ίδιος. Μας φτάνει και περισσεύει η κακογουστιά των αγαλμάτων των  εξ Αμερικής προερχόμενων.

Εξαντλήθηκαν τα εξηντάρια
Ποιος είπε ότι βάρεσε τους Γιαννιώτες η οικονομική κρίση; Η προπώληση των εισιτηρίων για τους Σκόρπιονς κάνει θραύση. Μεγάλη πέραση μας λένε, ότι έχουν τα εξηντάρια, αλλά και οι εξηντάρηδες ροκάδες. Τα εξηντάρια είναι τα εισιτήρια των 60 ευρώ δηλαδή της πρώτης θέσης, τα οποία έγιναν ανάρπαστα.
Όσο για τους εξηντάρηδες συμπολίτες μας, Σκόρπιονς θέλουν;
Θα τους έχουν.