Ο βενζινάς ρωτάει «να βάλω ένα κατοστάρικο;». Ο κάτοχος του πτηνού-τροχοφόρου της οικογενείας των δίχρονων νησσιδών, λέει με απορία «πώς θα πάρει το παπί 100 ευρώ μάστορα;» και ο μάστορας απαντά «με το νέο φόρο, θα τα πάρει μια χαρά»…


Όχι κάτω από το χαλί
Εντάξει, τα φρούτα και τα cd που κατασχέθηκαν από πλανόδιους πωλητές και αποθηκεύτηκαν στο εργοτάξιο του Δήμου, «εξαφανίστηκαν» και από εκεί με πρωτοβουλία των υπευθύνων. Θα πρέπει όμως να βρεθεί μια πιο σοβαρή λύση από τις υπηρεσίες και να σταματήσουμε να σπρώχνουμε «κάτω από το χαλί» ό,τι δεν μας αρέσει ή είναι άχρηστο ή απλά περισσεύει. Χρειάζεται ένα κάποιο σύστημα και σε αυτό η αλήθεια είναι ότι δεν είμαστε και πολύ καλοί.

Επικίνδυνο σημείο
Στη συμβολή της οδού Πυρσινέλλα με τη στοά Σάρκα, στη γωνία του πεζοδρομίου, βρίσκεται ένας πετσοκομμένος στύλος (τις παλιές καλές ημέρες ο στύλος αυτός θα φιλοξενούσε κάποια πινακίδα). Ο κομμένος αυτός λοιπόν στύλος, με αιχμηρά σημεία, αποτελεί μια πραγματική απειλή για τους περαστικούς, ιδίως το βράδυ. Πρέπει κάποιος, δηλαδή, να κοπεί ή να γκρεμοτσακιστεί, για να «ξεριζωθεί» το υπόλοιπο του στύλου;

Μαγειρέματα
Αναμόρφωση ΕΣΠΑ: Με απλά λόγια, ακολουθείται η εξής τακτική: παίρνουμε λεφτά από δω και τα πάμε εκεί, και πάει λέγοντας, μαγειρέματα δηλαδή. Με ποιον στόχο; Σύμφωνα με την κυβέρνηση, ο στόχος είναι να επιτευχθεί το «αναπτυξιακό όραμα», πρέπει δηλαδή να μπουν οι κατάλληλες δοσολογίες περιβάλλοντος, επιχειρηματικότητας, οδικών έργων κλπ για να πετύχει η συνταγή. Ελπίζουμε μόνο να ξέρουν τη συνταγή, γιατί τα περί «αναπτυξιακών οραμάτων» είναι πολύ γενικά. Διαφορετικά, θα έχει χαθεί κι άλλος χρόνος για το ΕΣΠΑ.

Ας έλειπε ο χοροδιδάσκαλος
Γυναίκες όλων των ηλικιών και όλων των κοινωνικών στρωμάτων γλέντησαν με την καρδιά τους στο αποκριάτικο πάρτι που ετοίμασαν οι Οδηγοί την Τετάρτη το βράδυ στη Στοά Λούλη. Ο χώρος με την ιστορική του σημασία, με την ποιοτική του ορχήστρα προσφέρονταν για ένα καλό γλέντι. Κι αν το χοροδιδασκαλείο που λειτούργησε στη Στοά κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας δεν ήταν εκεί, χωρίς δασκάλους οι γυναίκες τα κατάφεραν. Κι αν ο Τούρκος δεν στέκονταν στην είσοδο να δίνει την ευχή του σε όποιον ήθελε να πάρει το καλύτερο νερό της πόλης από το πηγάδι που λειτουργούσε στο κέντρο της, μας έφτανε και το… εμφιαλωμένο, όπως και το παλιό καλό κρασί. Όλα κύλησαν όμορφα αυτό το αποκριάτικο βράδυ, όπως αρμόζει άλλωστε σε εκείνες που τάχθηκαν να υπηρετούν το Σώμα. Και του χρόνου.