Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018
|
Ηπειρωτικός Αγών

Είναι σίγουρο;

Κατά πολύ έχει αυξήσει το τελευταίο διάστημα τη συχνότητα των δημόσιων παρεμβάσεών του ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Γιάννης Μήτσης.

Παρεμβάσεις που έχουν να κάνουν με τον σχολιασμό των εξαγγελιών των Τσίπρα και Μητσοτάκη από το βήμα της ΔΕΘ μέχρι τη σιδηροδρομική σύνδεση και το φυσικό αέριο. Μάλιστα, από τα αναγραφόμενα προκύπτει πως δεν πρόκειται για προσωπικές του θέσεις, αλλά εκφράζουν τη διοίκηση του Επιμελητηρίου. Δεν έχουμε λόγο να το αμφισβητήσουμε, αλλά μας προκαλούνται κάποια ερωτηματικά. Πόσο συχνά, δηλαδή, συνεδριάζει η διοικούσα του Επιμελητηρίου και προλαβαίνει να αξιολογεί τα ζητήματα που προκύπτουν στην επικαιρότητα; Μέρα παρά μέρα; Εκτός κι αν του έχουν δώσει το ελεύθερο.

Α.Τ.


Πέτυχε τον σκοπό του

Μπορεί πολλοί να αμφισβητούν τις ικανότητες του Σπύρου Ριζόπουλου στον τομέα της επικοινωνίας, αλλά μάλλον έχουν άδικο. Χωρίς να έχει ακόμη παράταξη, έχει καταφέρει να γίνεται πρωτοσέλιδο και να αφιερώνουν τα ΜΜΕ αρκετό χώρο και χρόνο για το πρόσωπό του. Το ζήτημα, άλλωστε, δεν είναι τι λένε για σένα, αλλά να μιλάνε για σένα. Κι αυτό το έχει πετύχει και με το παραπάνω. Με τις κινήσεις του κι ενώ μαζί του δεν ασχολούνταν μέχρι πρότινος παρά δυο-τρία ΜΜΕ, κατάφερε να κάνει τη ΝΔ, τον περιφερειάρχη και αρκετούς άλλους να «τσιμπήσουν», να αντιδράσουν και να τον βγάλουν έτσι στον αφρό.

Πρώτη μούρη τον έκαναν, χωρίς να προσπαθήσει και ιδιαίτερα.

Α.Τ.

 

Στο πόδι

Όταν κάποιος καλεί σε μία συνέντευξη τύπου και θέλει να είναι σοβαρός, το λιγότερο που έχει να κάνει, είναι να τηρήσει την προβλεπόμενη ώρα της συνέντευξης και να φροντίσει να έχει ένα κατάλληλο υλικό για να βοηθήσει το έργο των δημοσιογράφων. Δυστυχώς, η Μπιενάλε Δυτικών Βαλκανίων δεν ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο στο επικοινωνιακό κομμάτι, καθώς η συνέντευξη τύπου της Τετάρτης ήταν μάλλον παράδειγμα προς αποφυγή. Αυτοί που υποτίθεται ότι θα μιλούσαν, έφταναν με καθυστέρηση ακόμη και 40 λεπτών, το υλικό για τους δημοσιογράφους ήταν αυτό που είχε σταλεί δυο μέρες πριν και κάποιες σκόρπιες επιπλέον πληροφορίες, ενώ και ο χώρος δεν είχε προετοιμαστεί για συνέντευξη, αλλά για παρουσίαση με κοινό. Και η κατάληξη ήταν να γίνουν δυο δηλώσεις στο πόδι, χωρίς σε καμιά περίπτωση να μπορέσει να αποδοθεί η σημασία του γεγονότος και να φτάσουν στον κόσμο οι πληροφορίες για το τι θα γίνει. Ας ελπίσουμε σε καλύτερη συνέχεια.

Α.Τ.


Τα καλά νέα των ημερών

Το πάρκο στα Λακκώματα είναι εδώ και χρόνια πολλά ένα παρατημένο πάρκο. Εκείνοι, που φαίνεται να το αγαπούν περισσότερο –πέρα από τους γείτονές του, που το πονάνε- είναι οι ιδιοκτήτες σκύλων, γιατί έχει χώρο μεγάλο, ιδανικό για την άσκηση των τετράποδων, περίφραξη, που οριοθετεί τους… φυγάδες και σκιά πολλή, ευχάριστη και ευπρόσδεκτη για τους συνοδούς τους. Αλλά κι εκεί ακόμη, συχνά πυκνά οι τελευταίοι δέχονται τις διαμαρτυρίες άλλων επισκεπτών ή περαστικών, που καθόλου δεν αντέχουν τα ζώα, μεγαλόσωμα ή μικρόσωμα, ήσυχα ή φωνακλάδες.

Για τους ιδιοκτήτες σκύλων, λοιπόν, τους συχνά εξοβελισμένους από πάρκα και παιδικές χαρές της πόλης όταν συνοδεύουν το τετράποδό τους (γιατί μπορεί να λερώσει τους κατά τ’ άλλα πεντακάθαρους από τους δίποδους επισκέπτες παραπάνω χώρους) το να προσφέρεται το πάρκο στα Λακκώματα και για τα σκυλιά τους, είναι σχεδόν χαρμόσυνα νέα. Μένει να συμβεί και να γίνει συνήθεια της πόλης. Κυρίως απ’ όσους στη θέα σκύλων στην είσοδο κοινόχρηστων εξωτερικών χώρων, ξεκινάνε τον… εξάψαλμο (από μακριά).

Τ.Τ.


Ο άστεγος της παιδικής χαράς

Και μιας που είπαμε για παιδικές χαρές, επανερχόμαστε για πολλοστή φορά σε ένα θέμα, που συχνά έχει απασχολήσει τη στήλη, μα τίποτε δεν έχει γίνει για να αλλάξει η κατάσταση. Μεταφέρουμε την έντονη διαμαρτυρία γονιών και παππούδων, που πολύ συχνά τελευταία (ελέω καλοκαιρίας) βρίσκονται με παιδιά και εγγόνια στην παιδική χαρά της Πουτέτση και λίγο παραπέρα είναι ξαπλωμένος σε παγκάκι ένας άστεγος, προφανώς με έντονα ψυχολογικά προβλήματα, που συχνά βρίζει τα παιδιά και τους δικούς τους. Κι επειδή έχουμε υπάρξει αυτήκοοι μάρτυρες, δεν μιλάμε για απλή φραστική επίθεση, όταν τον αποπαίρνουν ή τον πλησιάζουν, μα για πολύ χυδαίες λέξεις, που ξεστομίζονται ξαφνικά και που αντέχονται οριακά από έναν ενήλικα, μα σαστίζουν και τρομάζουν ένα παιδί.

Αντιλαμβανόμαστε ότι είναι δύσκολο να παραμείνει για πολύ σε μια στέγη, που θα του εξασφαλίσουν οι κοινωνικές υπηρεσίες του δήμου και ότι είναι πεπερασμένη η αρμοδιότητά τους σε περιπτώσεις αστέγων όπως είναι εκείνος, ωστόσο κάτι πρέπει να γίνει και για τον ίδιο, μα και για τους άλλους.

Τ.Τ.


Με πίστη κι αγάπη

Η εικόνα που έβλεπαν όσοι περνούσαν την Τετάρτη κατά τις επτά το απόγευμα έξω από την Συναγωγή της Ισραηλιτικής Κοινότητας Ιωαννίνων στο Κάστρο (από όπου και η φωτογραφία της ημέρας) ήταν πραγματικά μεγαλειώδης. Κόσμος πολύς συνέρρεε σε όλη την περιοχή για να παραβρεθεί στη γιορτή του Γιομ Κιπούρ. Αυτό που προκαλούσε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν το γεγονός ότι δεν παρευρίσκονταν μόνο τα μέλη της κοινότητας ή ομόθρησκοί τους από όλη της Ελλάδα και το εξωτερικό, αλλά και πλήθος συμπατριωτών τους Γιαννιωτών, που δεν ανήκουν στη θρησκεία τους.  Νιώσαμε σαν να βρισκόμασταν στην Ανάσταση, για παράδειγμα, κι όχι απλά έξω από το ναό, όπως συνήθως συμβαίνει σε μας για να πάμε να φάμε μετά τη μαγειρίτσα. Εδώ ο κόσμος μέσα στη Συναγωγή συμμετείχε κατανυκτικά ψάλλοντας, κι ας μην γνώριζαν πολλοί τους ύμνους. Κρατώντας βιβλία  και με μετάφραση έψαλλαν όλοι μαζί. Κι όταν ο ανεπανάληπτος Χαϊμ Ισχακή έδινε το σύνθημα του ύμνου και σήμανε με το σοφάρ (είδος σάλπιγκας) το τέλος της λειτουργίας, κάποιοι δίπλα μας σκούπιζαν τα δάκρυά τους. Αυτό θα πει πίστη κι αγάπη.

Λ.Τ.     


Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

16.10.18 | Στ’ Αμπάρια

Η χθεσινή Κυριακή, θα λέγαμε, πως σφραγίστηκε από τα Αμπάρια και τον Βοτανικό. Τον Βοτανικό τον...

13.10.18 | Συμβαίνει και αλλού

Σε μια τόσο δα μικρή παραλία, ουσιαστικά σε ένα βράχο στην Πέρδικα Θεσπρωτίας, καθημερινά...

12.10.18 | Μια περιουσία… στον αέρα

Μπορεί στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου να μονοπώλησαν τη συζήτηση τα Αγαθοεργά Καταστήματα...

11.10.18 | Τον παλιό εκείνον τον καιρό...

Τα παλιά τα χρόνια οι εκτός δουλειάς και αντικειμένου πολίτες αντιλαμβάνονταν την απαρχή της...

10.10.18 | Μια εκδρομή στα Τρίκαλα

Μια κυριακάτικη επίσκεψη στην πόλη των Τρικάλων με αφορμή μια σχολική εκδρομή, μας έπεισε γι αυτό...

09.10.18 | Ευτυχία, Ιουδήθ

Σκοτάδι στην αίθουσα. Ακούμε τη φωνή της Ευτυχίας… και ανατριχιάζουμε. Την Παρασκευή το βράδυ...

06.10.18 | Οι κυνηγοί… όλη νύχτα

Για το ότι μου πήρε σχεδόν όλη νύχτα να μην κλείσω μάτι την Πέμπτη, ευθύνεται ο καλός, ο αγαπημένος...

05.10.18 | Ρουμπαγιάτ και Πολιτσές

Η συμμετοχή των αναγνωστών σε σχόλια της στήλης «Τσιμπίδα» είναι κάτι το μοναδικό που ζούμε στην...