Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018
|
Ηπειρωτικός Αγών

Οι άνθρωποι που αγαπούν το θέατρο

Έχουμε την τύχη στα Γιάννενα να ζούνε άνθρωποι, που πονάνε το θέατρο. Που το αγαπήσανε από μικρά παιδιά ή το συναντήσανε μεγαλύτεροι και αφιέρωσαν τη ζωή τους σ’ αυτό. Κι εκείνο τους το ανταπέδωσε. Κι εμείς οι υπόλοιποι, που μόνο από την καρέκλα του θεατή μπορέσαμε να δεθούμε μαζί του, γινόμαστε κοινωνοί αυτής της αγάπης, παίρνουμε λίγη από τη γλύκα της και –αν είμαστε τυχεροί- μια σταλιά από την ορμή της.

Εδώ και τέσσερα χρόνια μια πολύ ευχάριστη ανατροπή συνέβη στην καθημερινότητά μας: μετά από καιρό πολύ, που παρέμενε ερμητικά κλειστό, περνάμε το κατώφλι του Καμπέρειου περισσότερες φορές απ’ όσες το προσπερνάμε. Και μπορεί ο καιρός τη Δευτέρα το βράδυ να μας τα χάλασε και να χάσαμε μια μαγική βραδιά στο Αρχοντικό Πυρσινέλλα, μα πάντα είναι ευπρόσδεκτη και μετριάζει τη ματαίωση μια επίσκεψη στην πολύ οικεία θεατρική σκηνή της πόλης.
Η αφορμή ήταν η παράσταση, που ετοίμασε το Εργαστήρι Αφηγηματικού Θεάτρου του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων. Ο λόγος ήταν οι ίδιοι οι σπουδαστές και η δασκάλα τους, η Γιάννα Κούλα, που λίγο πολύ είναι... συνήθεις ύποπτοι και ό,τι παρουσιάζουν το θυμόμαστε για καιρό ή το ανακαλούμε συχνά στις κουβέντες μας για τον πολιτισμό, που παράγει η πόλη.
Τ.Τ.

Μαζί
Δια-λέξεις ονόμασαν τη δουλειά, που παρουσίασαν σε μια σχεδόν γεμάτη αίθουσα και για παραπάνω από μια ώρα ακούγαμε τους σπουδαστές του εργαστηρίου να αφηγούνται κείμενα συγγραφέων, που εκείνοι διάλεξαν. Τιμ Ρόμπινς, Διδώ Σωτηρίου, Κώστας Αλεξάκης, Μιχάλης Γκανάς, Αλκυόνη Παπαδάκη, Λέο Μπουσκάλια ανακατεύονταν ο ένας στα λόγια του άλλου, τόσο αρμονικά και φυσικά, που συχνά ο θεατής είχε την αίσθηση ότι αλλάζανε χέρια, καθώς οι άνθρωποι επί σκηνής ακουμπούσαν ο ένας τον άλλον, φευγαλέα ή επίμονα.
Καμιά φορά αυτό που βλέπουμε στο θέατρο φαντάζει οικείο και εύκολο πολύ. Θαρρούμε πως τίποτε δύσκολο δεν υπάρχει στο να συντονίσεις και να συνδέσεις λόγια φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους, ειπωμένα σε διαφορετικές συγκυρίες με συναισθηματικό φορτίο, που γέννησαν άγνωστες στιγμές, σε άλλον χρόνο. Κι όμως. Τούτο απαιτεί κόπο μεγάλο και βίωμα βαθύ. Αυτό που είδαμε τη Δευτέρα το βράδυ -αφηγηματικό και σωματικό θέατρο, ουσιαστικά– ήταν άλλη μια ανάμνηση, που συχνά θα φέρνουμε στον νου μας, όταν μιλάμε για το θέατρο της πόλης και για τον πολιτισμό της. Μικρό – μεγάλο λιθαράκι δεν έχει σημασία. Αυτό που κάνει κάθε φορά το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων με τους επαγγελματίες και τους ερασιτέχνες του, τους δασκάλους και τους μαθητές του τιμά τη μεγάλη ιστορία του. Τιμά το θέατρο. Κι εμείς μόνο περήφανοι μπορούμε να είμαστε.
Τ.Τ.

Army store
Μετά το χθεσινό σχόλιο για τις ξένες επιγραφές στα καταστήματα, ο αναγνώστης παραθέτει και άλλες επιγραφές, που κατακλύζουν τα μαγαζιά της πόλης. Ξεχωρίσαμε μερικές από αυτές, που υπάρχουν σε καταστήματα στις οδούς Ανεξαρτησίας, Χαριλάου Τρικούπη και Σταδίου: «Army store» «Monik nails», «Ηair style» και σωρεία άλλων για τις οποίες θα χρειαστούμε ολόκληρη σελίδα για να τις καταγράψουμε. Αναφέρει χαρακτηριστικά πως μπορεί να συμφωνήσει κάποιος για τα… νύχια- nails και για κόμμωση, όπως hair μαλλιά. Ίσως οι δυο αγγλικές λέξεις να πιάσουν τόπο σε καμιά ξένη τουρίστρια, που θα έρθει στα Γιάννενα, για να φτιάξει την κόμμωσή της ή σε κάποιον ξένο άρρενα για να πάει να κουρευτεί, αλλά το στρατιωτικό κατάστημα ως army store τι νόημα έχει; Αν δεν βρίσκουν λέξεις ή φράσεις από την πλούσια ελληνική γλώσσα ή αν θέλουν να εντυπωσιάσουν οι μαγαζάτορες και να διαφημίσουν με αυτό τον τρόπο τα προϊόντα τους, ας τοποθετήσουν πλάι στις αγγλικές επιγραφές και τις αντίστοιχες ελληνικές.
Λ.Τ.

Για λόγους συμβολισμού
Για την Παρασκευή, στην Αθήνα, είναι προγραμματισμένη μία ακόμη συνεδρίαση της Επιτροπής Παρακολούθησης για το έργο της αναστήλωσης της Γέφυρας Πλάκας. Μία ημέρα νωρίτερα, όμως, η υπουργός Πολιτισμού Λ. Κονιόρδου, που προεδρεύει, θα είναι στα Γιάννενα. Τι καλύτερο, λοιπόν, να πήγαινε μέχρι την Πλάκα, μαζί με όλα τα υπόλοιπα μέλη της Επιτροπής, για να συνεδριάσουν εκεί για λόγους συμβολισμού, αλλά και για να δουν την ολοκλήρωση των εργασιών για τον κεφαλόδεσμο, πάνω στον οποίο θα πατήσουν τα βάθρα της γέφυρας;
Α.Τ.

Απαιτείται αναθεώρηση
Άκρως ενδιαφέρουσα και διασαφηνιστική η απάντηση του Πνευματικού Κέντρο (δείτε στην 4η σελίδα) για τις επιλογές της ως προς τη διοργάνωση συναυλιών και άλλων θεαμάτων. Από τη στιγμή, όμως, που ο δήμος επιλέγει να μην μπει σε βαθιά νερά και να ξοδέψει τα χρήματα των δημοτών για να «αγοράζει» ο ίδιος εκδηλώσεις, θα πρέπει να αναθεωρήσει και τον τρόπο διοργάνωσης των φεστιβάλ. Ιδίως του Artwave, που είναι ενιαίο χρονικά, γιατί έτσι κι αλλιώς το Its kale Festival είχε διασκορπισμένες εκδηλώσεις μέσα στο καλοκαίρι, με συνδετικό κρίκο τον χώρο του Ιτς Καλέ. Γιατί, δε γίνεται να καλείς τον κόσμο σε ένα πενθήμερο φεστιβάλ με τέσσερις μουσικές βραδιές και να εξαρτάσαι από τα γούστα της παραγωγής και το αν θα της φανεί ικανοποιητική η προπώληση ή θα επιλέξει να εμφανιστεί ο καλλιτέχνης, που εκπροσωπεί, κάπου αλλού. Πώς θα σας φαινόταν αν πηγαίνατε στο Νεστόριο, για παράδειγμα, και καταλήγατε αντί για μουσικές να ακούτε τη βουή του ποταμού κάτω από τον παχύ ίσκιο των πλατάνων; Θα ξαναπηγαίνατε την επόμενη χρονιά;
Α.Τ.

Ποιος ο λόγος;
Θέμα έγινε στην προχθεσινή απολογιστική συνεδρίαση του δήμου η μη παρουσία πολιτών και φορέων. Δεν ξέρουμε τι προσδοκίες είχαν ορισμένοι, αλλά ειλικρινά δε βλέπουμε και τον λόγο να πήγαινε κάποιος. Ο κόσμος ενημερώνεται ανελλιπώς από τα ΜΜΕ, έχει βαρεθεί να βλέπει στην τηλεόραση τους δημοτικούς μας άρχοντες κάθε τρις και λίγο, αν έχει κάποιο προσωπικό θέμα, μπορεί να τους βρει στα γραφεία τους, οπότε γιατί να φτάσει μέχρι το Πέραμα και να υποστεί τη βάσανο ατέρμονων μονολόγων; Εδώ δεν μπήκαν στη διαδικασία να παραστούν οι δημοτικοί σύμβουλοι και τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων δημοτικών επιχειρήσεων και οργανισμών, τους πολίτες περίμεναν να γεμίσουν τις άδειες καρέκλες;
Α.Τ.
Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

13.11.18 | Ύμνος στους γονείς

Είναι κάποιοι άνθρωποι, που διοικούν συλλόγους, σωματεία, που τα καταφέρνουν μια χαρά κι άλλοι που,...

10.11.18 | Άβυσσος η ψυχή

Αν και ο Παντελής Κολόκας ήταν αυτός που επανέφερε το θέμα του κόμβου Δρίσκου στην επικαιρότητα,...

09.11.18 | Σιγή ιχθύος

Στην τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, πριν από δέκα ημέρες περίπου, επικυρώθηκε το...

08.11.18 | Θα ήταν κίνητρο

Εποχή των δημοτικών τελών είναι αυτή, που διανύουμε, με τις κατά τόπους δημοτικές αρχές να είναι...

07.11.18 | Έλλειμμα ενημέρωσης

Δεν είχε άδικο σε κάποια σημεία της κριτικής του ο υποψήφιος περιφερειάρχης Δημήτρης Δημητρίου,...

06.11.18 | Η λιτανεία του Πρωτοκύριακου

Αυτό που βίωσαν όσοι Γιαννιώτες, Κονιτσιώτες, και άλλοι Ηπειρώτες βρέθηκαν την Κυριακή στην...

03.11.18 | Το θέατρο στη ζωή μας…

Μια από τις πιο μαγικές στιγμές της καθημερινότητάς μας, από εκείνες που κάνουν τα αδύνατα μπορετά...

02.11.18 | Προσβάλλει τη νοημοσύνη μας

«Τα μεγαλύτερα ψέματα λέγονται ύστερα από το κυνήγι, κατά τη διάρκεια του πολέμου και πριν από τις...