Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2018
|
Ηπειρωτικός Αγών

Εξαιρούνται

Την περασμένη εβδομάδα, δόθηκε ένα e-mail από τον δήμο Ιωαννιτών στο οποίο κάθε πολίτης, που θέλει να σχολιάσει ή να παρατηρήσει κάτι για την κατά τ’ άλλα άριστη εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου, μπορεί να απευθύνεται.

Και αυτό είναι καλό, καθώς συχνά αναγνώστες καλούν στην εφημερίδα -με αφορμή μάλλον εξαιρέσεις στον κανόνα, που λέει ότι ο νόμος τηρείται καθολικά- και ζητούν να μάθουν πού μπορούν να απευθυνθούν για να επισημάνουν στις αρμόδιες αρχές παραβάσεις, που οι ίδιοι διαπίστωσαν. Εκείνο που μένει να δούμε είναι αν ο πολίτης θα κάνει χρήση αυτού, που ως τώρα αναζητούσε και δεν έβρισκε.

Ο νόμος δεν εφαρμόζεται καθολικά. Αυτό το γνωρίζουν ακόμη και όσοι διαβεβαιώνουν για το αντίθετο. Έχουμε στο πολύ πρόσφατο παρελθόν σχολιάσει σχετικά, δεν χρειάζεται να επαναλαμβανόμαστε. Εκείνο, που δεν έχει μάθει ο πολίτης είναι ότι μπορεί να καταγγείλει παραβάτες, που δεν εφαρμόζουν τον νόμο (οποιονδήποτε νόμο), χωρίς να γίνεται "χαφιές". Σ’ αυτόν τον τόπο, αντίθετα, μάθαμε να λύνουν τα προβλήματα οι άλλοι ή αυτά να λύνονται από μόνα τους. Κι όταν αυτό δεν συμβαίνει, ή να τα βάζουμε κάτω από το χαλάκι, για να μην τα βλέπουμε, ή να τα βάζουμε με την κακή μας μοίρα και το μαύρο το ριζικό μας. Δεν γίνεται δουλειά, όμως, έτσι. Δεν είναι μόνο ο καπνός του διπλανού, που ενοχλεί και πρέπει να σβήσει το τσιγάρο του. Ούτε που αυτό είναι σοβαρά επιβαρυντικό για ενεργούς και παθητικούς καπνιστές. Είναι που διαπραγματευόμαστε διαρκώς νόμους του κράτους, επειδή δεν μας αρέσουν και αποφασίζουμε -παρακάμπτοντας διαδικασίες και άλλους– επιλεκτικά (κι όπου μας παίρνει φυσικά) να τους τηρούμε. Ή να κάνουμε ότι τους τηρούμε. Και δεν είναι μόνο ο αντικαπνιστικός νόμος. Είναι ένα σωρό κανόνες, που φτιάξαμε για να συμβιώνουμε και να συνυπάρχουμε και κάνουμε ότι εμάς δεν μας αφορούν. Και την ίδια στιγμή, που θα εξαιρέσουμε αυθαίρετα τον εαυτό μας από την υποχρέωση να τηρούμε έναν νόμο, θα εγκαλέσουμε τον διπλανό μας, κουνώντας αυστηρά το δάχτυλο, επειδή δεν εφαρμόζει έναν άλλο...

Τ.Τ.

Πίνοντας καφέ στη λίμνη

Οι περισσότεροι Γιαννιώτες (να προσθέσουμε και μιας κάποιας ηλικίας), που απολέσαμε τις αντοχές μας στη φασαρία και την πολυκοσμία, αποφεύγουμε τα πρωινά των Κυριακών να κατηφορίζουμε στη λίμνη, για να πιούμε τον καφέ μας. Από τις 12 και μετά -καιρού επιτρέποντος, που βέβαια πια μας κάνει συχνά τη χάρη– επισκέπτες και Γιαννιώτες γεμίζουν όλα τα καφέ στην πλατεία Μαβίλη και στην περιοχή της Σκάλας και δύσκολα βρίσκει κανείς ένα τραπέζι άδειο ή μια γωνιά ελαφρώς ήσυχη. Κακό δεν είναι. Είναι σημαντικό να δουλεύουν τα μαγαζιά, είναι ακόμη σημαντικότερο ο κόσμος να βγαίνει έξω, έστω και αν πρέπει να υποστεί όλη τη βαβούρα και την κίνηση. Αντέχονται, όμως. Εκείνο, που δεν αντέχεται είναι να πίνεις τον καφέ σου και δίπλα σου να περνάει αυτοκίνητο ή λίγο παραπέρα να έχει μποτιλιάρισμα (και υφέρποντα εκνευρισμό). Αναρωτιόμαστε γιατί -έστω τις Κυριακές– δεν κλείνουν οι παραλίμνιοι δρόμοι. Γιατί δεν εφαρμόζουμε έναν μίνι δακτύλιο στην περιοχή και να μάθουμε έτσι στον δημότη ή τον επισκέπτη να περπατάει την πόλη, να παίρνει το ποδήλατό του για να κατέβει στη λίμνη, να αφήνει το αυτοκίνητό του πιο πέρα; Δεν είναι δύσκολο. Απλώς, δεν παίρνουμε την απόφαση, καθώς προτιμούμε να ταλαιπωρούμαστε επ’ αόριστον με τις ξεπερασμένες πεπατημένες μας, παρά να ξεβολευτούμε για λίγο για να μάθουμε κάτι καινούριο.

Τ.Τ.

Αναγκαίοι, αλλά καθυστερούν

 

Με… ζούγκλα αρχίζουν να μοιάζουν αρκετά σημεία της πόλης των Ιωαννίνων, λόγω των χόρτων, που δεν έχουν ακόμη κοπεί, αναδεικνύοντας τις ελλείψεις στον τομέα πρασίνου, όπως και σε άλλες υπηρεσίες βέβαια του δήμου Ιωαννιτών και των υπολοίπων δήμων.

Οι καιρικές συνθήκες στην πόλη σίγουρα δεν ευνοούν, αφού οι αυξημένες θερμοκρασίες και οι καθημερινές βροχές κάνουν τους υπαλλήλους να τρέχουν και να μη φτάνουν για να ικανοποιήσουν τα αιτήματα των πολιτών σε διάφορες περιοχές.

Ωστόσο, για μια ακόμη χρονιά, αναδεικνύεται η καθυστέρηση στην υλοποίηση των προγραμμάτων κοινωφελούς εργασίας, που σίγουρα δεν αποτελούν λύση για την ανεργία ούτε αποκατάσταση για τους εργαζόμενους, αλλά σίγουρα είναι «ανάσα» για τους δήμους. Σύμφωνα με χθεσινά δημοσιεύματα, η σχετική προκήρυξη για 25.000 θέσεις εργασίες στους δήμους «μεταφέρθηκε» για τέλη Ιουνίου, οπότε μάλλον θα «χαθούμε» στα χορτάρια.

Γ.Χ.

 

Περί άλλων τυρβάζει ο Κλεισθένης

 

Και μιας και είμαστε στο θέμα των ελλείψεων σε προσωπικό, δεν είναι μόνο ο δήμος Ιωαννιτών και συγκεκριμένα η Πολεοδομία του, που «στενάζει» από τις αποχωρήσεις υπαλλήλων, οι οποίοι επιλέγουν να μετακινηθούν σε υπηρεσίες της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και της περιφέρειας Ηπείρου.

Ο δήμος Μεγανησίου Λευκάδας έβαλε «λουκέτο» πριν λίγες ημέρες, γιατί, σύμφωνα με τον δήμαρχο, ακόμη ένας υπάλληλος μετακινήθηκε σε άλλη κρατική υπηρεσία, χωρίς προηγουμένως να έχει συναινέσει ή έστω ενημερωθεί η δημοτική αρχή.

Οι δήμαρχοι, εδώ και καιρό, σε όλες τις συναντήσεις με στελέχη του υπουργείου Εσωτερικών ζητούν την αλλαγή του νόμου, με τον οποίο επιτρέπεται η μετακίνηση δημοτικών υπαλλήλων σε άλλες υπηρεσίες, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του δήμου, στον οποίο ανήκουν οργανικά και πληρώνονται από αυτόν. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει καμιά αλλαγή, ούτε είδαμε στον «Κλεισθένη Ι», σχετική μέριμνα.

Γ.Χ.

 

«Όχι» στις ταμπέλες

 

Στο σημερινό συλλαλητήριο θα παρευρεθώ μόνο για τις ανάγκες του ρεπορτάζ και για κανέναν άλλο λόγο. Ωστόσο, αν αποφάσιζα να διαδηλώσω, όπως θα κάνουν –εκτιμώ- κάποιες εκατοντάδες συμπολιτών, θα ήθελα να το κάνω για τους δικούς μου λόγους και δε θα μου άρεσε να μου κολλήσουν καμία ταμπέλα: ούτε του εθνικιστή, ούτε πολύ περισσότερο του χρυσαυγίτη. Όπως, όλοι όσοι κατεβαίνουν στις πορείες για τον Γρηγορόπουλο δεν είναι αντιεξουσιαστές, όσοι διαδηλώνουν ενάντια στα μνημόνια δεν είναι αντικυβερνητικοί, έτσι και σήμερα όσοι επιλέξουν να βρεθούν στην κεντρική πλατεία, δε θα είναι οπαδοί του Μιχαλολιάκου και της παρέας του.

Α.Τ.

Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

19.06.18 | Στο δάσος Φρόντζου

Χθες, παρά τη δροσερή βροχή που είχε νοτίσει τη γη, αρκετοί ήταν εκείνοι οι συμπολίτες μας που...

16.06.18 | Και δεν συμμαζεύεται

Η σκέψη μας αυτές τις τελευταίες μέρες βρίσκεται -για ακόμη μια φορά– κοντά σε όλους εκείνους τους...

15.06.18 | Ηθοποιός σημαίνει φως

Πώς θα καταφέρουμε να αγαπήσουν οι μαθητές μας το θέατρο; Ήταν μια ερώτηση που συχνά απευθύναμε...

14.06.18 | Μια βράβευση χωρίς τους… βραβευθέντες

Θυμόμαστε, όταν ήμασταν πιτσιρίκια, μια συμμαθήτριά μας, που σε μια λαχειοφόρο αγορά είχε κερδίσει...

13.06.18 | Η εικόνα μας

Θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει τη συμπεριφορά διπρόσωπη, τη στιγμή που διαρρηγνύουμε τα ιμάτιά...

12.06.18 | Ο Παύλος στην κερκίδα

Σε νοσοκομείο τον γνώρισα τον Παύλο Γιαννακόπουλο, στο Ασκληπιείο της Βούλας το 1975. Σε μια...

08.06.18 | Κυρία Διευθύντρια,

Παρακολουθώντας τις τελευταίες μέρες το επίπεδο (!) της αντιπαράθεσης αρκετών (δυστυχώς) πολιτικών...

07.06.18 | Μία αργία τον Ιούνιο

Χθες Τετάρτη, όλα τα δημοτικά σχολεία του νομού ήταν κλειστά. Πάντα τέτοια εποχή περίπου δεν...