Σάββατο, 2 Ιουνίου 2018
|
Ηπειρωτικός Αγών

Πάρτη… ομπρίελε

Για πότε εμφανίζονται οι πωλητές ομπρελών, όταν πιάσει η μπόρα εδώ στα Γιάννενα, είναι απορίας άξιον.

Λίγο πιο κάτω από την είσοδο της λέσχης αξιωματικών είχε ξεφυτρώσει προχθές με την απογευματινή βροχή ένα ψιλόλιγνο, μελαψό παλικάρι και καλούσε τους περαστικούς με την φράση- τσατ-πατ- στα μισοελληνικά, μισογιαννιώτικα: «Πάρτη ομπρίελε». Αυτό δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία να αναφερθεί, γιατί είναι φαινόμενο που απαντιέται γενικά σε όλες τις πόλεις. Σημασία έχει η ειρωνική, χλευαστική, σχεδόν υβριστική, συμπεριφορά συμπολίτη μας και μάλιστα γνωστού μας,  που τον έστειλε να πάει στη χώρα του να πουλήσει ομπρίελε… Το παλικάρι απόμεινε να τον κοιτάζει απορημένα, προφανώς  μη αντιλαμβανόμενος ακριβώς τα λόγια του, αλλά εισπράττοντας πολύ καλά την απαξίωση της φυλής και του χρώματός  του. Υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι…

Λ.Τ.


Εμείς ή οι ξένοι;

Αμέσως μετά τη σκηνή, που προκάλεσε την έντονη συζήτηση με τον συμπολίτη, κατεβαίνω την οδό Μπιζανίου, ενώ εκείνος συνεχίζει να  απευθύνεται στο συνομιλητή του λέγοντας, ότι κάποιοι σαν αυτόν τον πωλητή ομπρελών,  βρώμισαν τα Γιάννενα. Ακριβώς πίσω από την στάση των αστικών λεωφορείων,  στο τοίχο που ορθώνεται το υπόγειο πάρκιγκ, στέκεται όρθιος ένας άνδρας φορώντας  τραγιάσκα με οικεία επίσης φυσιογνωμία, τέτοια που μας παραπέμπει σε κάποια συνοικία ή ίσως και σε προάστιο των Ιωαννίνων . Αίφνης αλλάζει στάση κοιτάζοντας προς το μέρος του τοίχου και μπροστά στα μάτια όλων, κάνει την ανάγκη του. Δυο  μικρά κορίτσια γυρίζουν αλλού το βλέμμα τους από ντροπή κι ένας  οδηγός μέσα από το σταθμευμένο όχημά του, τον μουντζώνει.  Ακόμη αναρωτιέμαι, ποιοι είναι εκείνοι που βρώμισαν τα Γιάννενα.  Εμείς οι ντόπιοι  ή εκείνοι οι… ξένοι;

Λ.Τ.

 

Μας υποτιμά

Αν μη τι άλλο, εμπνευσμένος ο τίτλος της ομιλίας του Σπύρου Ριζόπουλου στην Πρέβεζα, την ερχόμενη Τετάρτη στις 8 το βράδυ. «Από το “Ντου γιου λάικ Μαντμαζέλ δε... Πρέβεζα;” στην πραγματική Τουριστική Ανάπτυξη» (κατά λέξη) είναι ο τίτλος της ομιλίας και μας γυρίζει στην καλτ δεκαετία του ’80.

Προφανώς, θεωρεί ότι ο τουρισμός στην Ήπειρο δεν έχει αλλάξει από τότε και τα επίδοξα «καμάκια» περιμένουν τις τουρίστριες στο λιμάνι της Πρέβεζας, μαζί με τον Στ. Γαρδέλη.

Μπορεί σε πολλά να διαφωνεί ή να συμφωνεί κανείς με τον τρόπο, που επιλέγει να πρωταγωνιστήσει στα αυτοδιοικητικά και τοπικά δρώμενα ο κ. Ριζόπουλος, αλλά το πιο ενοχλητικό (για την υπογράφουσα) είναι η υποτίμηση του τοπικού πληθυσμού, που περιμένει είτε να «απελευθερωθεί» από κάποιον, είτε να τον μάθει κάποιος πώς ν’ «αναπτυχθεί».

Γ.Χ.

 

Νέα για τα ποδήλατα

Σύντομα αναμένεται να επανέλθουν στη θέση τους τα κοινόχρηστα ποδήλατα, που έχει στη διάθεσή του ο δήμος Ιωαννιτών. Αυτό έκανε γνωστό η αντιδήμαρχος Ελένη Βασιλείου, ερωτηθείσα σχετικά, ενημερώνοντας πως η καθυστέρηση οφείλεται σε ένα πρόβλημα, που αντιμετώπισε η εταιρεία με το λογισμικό. Πάλι καλά, που βρέθηκε κάποιος να μας ενημερώσει, καθώς οι υπεύθυνοι του τομέα Τουρισμού, που έχει στην ευθύνη του τα ποδήλατα, δεν έδειξε να ιδρώνει το αυτί τους μετά από τόσα σχόλια, που γράφονται εδώ και μήνες στον τοπικό τύπο και σε ενημερωτικές ιστοσελίδες.

Α.Τ.


Κυρία Διευθύντρια,

 

Κάποτε, πριν χρόνια, ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε πει τη φράση: «Η Ελλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο». Σήμερα, αν ζούσε, και έβλεπε όσα γίνονται και όσα λέγονται, ποιος ξέρει τι θα έλεγε! Γιατί, πράγματι, είναι, με όσα συμβαίνουν, να τρελαίνεται κανείς. Έχουμε ξεφύγει τελείως. Ο παραπάνω πληθυντικός πιστεύω ότι δεν αφορά την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Αφορά, όμως, την ηγεσία του.

Ο πρωθυπουργός μας μάς έχει εκπλήξει με τα φραστικά του πυροτεχνήματα, κατά το κοινώς λεγόμενο: «κοτρόνες» (π.χ. επισκεφτήκαμε τη Μυτιλήνη και τη Λέσβο) και απτόητος συνεχίζει τους χαρακτηρισμούς, που σε κάνουν να αισθάνεσαι άσχημα, που είσαι Έλληνας. Εκεί που δεν ξέρει, δεν σιωπά, κάτι που φυσικά δεν είναι κακό. Έτσι, λοιπόν, χαρακτήρισε τις προάλλες τον αποβιώσαντα Χάρρυ Κλυνν ως «σύγχρονο Αριστοφάνη»! Ο Χάρρυ Κλυνν ήταν πράγματι στα πρώτα χρόνια του ένας πολύ καλό σατιρικός, που επιδέξια επένδυε στα άριστα κείμενα του Κακουλίδη. Μετά, όμως, χωρίς τη στήριξή του, οι παρουσίες του περιλάμβαναν αποκλειστικά σχεδόν βωμολοχίες, που δεν είχαν ουδεμία σχέση με την αριστοτεχνική αθυροστομία του Αριστοφάνη. Είναι, λοιπόν, ποτέ δυνατό -και μάλιστα από στόμα πρωθυπουργού- να χαρακτηρίζεται ως «σύγχρονος Αριστοφάνης»; Τι άλλο μπορεί να πει κανείς, εκτός από το να αναρωτηθεί: «Τοιούτος γαρ ημίν, έπρεπεν αρχιερεύς»;

Γ.Γ.



Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

19.06.18 | Στο δάσος Φρόντζου

Χθες, παρά τη δροσερή βροχή που είχε νοτίσει τη γη, αρκετοί ήταν εκείνοι οι συμπολίτες μας που...

16.06.18 | Και δεν συμμαζεύεται

Η σκέψη μας αυτές τις τελευταίες μέρες βρίσκεται -για ακόμη μια φορά– κοντά σε όλους εκείνους τους...

15.06.18 | Ηθοποιός σημαίνει φως

Πώς θα καταφέρουμε να αγαπήσουν οι μαθητές μας το θέατρο; Ήταν μια ερώτηση που συχνά απευθύναμε...

14.06.18 | Μια βράβευση χωρίς τους… βραβευθέντες

Θυμόμαστε, όταν ήμασταν πιτσιρίκια, μια συμμαθήτριά μας, που σε μια λαχειοφόρο αγορά είχε κερδίσει...

13.06.18 | Η εικόνα μας

Θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει τη συμπεριφορά διπρόσωπη, τη στιγμή που διαρρηγνύουμε τα ιμάτιά...

12.06.18 | Ο Παύλος στην κερκίδα

Σε νοσοκομείο τον γνώρισα τον Παύλο Γιαννακόπουλο, στο Ασκληπιείο της Βούλας το 1975. Σε μια...

08.06.18 | Κυρία Διευθύντρια,

Παρακολουθώντας τις τελευταίες μέρες το επίπεδο (!) της αντιπαράθεσης αρκετών (δυστυχώς) πολιτικών...

07.06.18 | Μία αργία τον Ιούνιο

Χθες Τετάρτη, όλα τα δημοτικά σχολεία του νομού ήταν κλειστά. Πάντα τέτοια εποχή περίπου δεν...