Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018
|
Ηπειρωτικός Αγών

Έργα πολλά και διάφορα

Εδώ και μέρες πολλές -μπορεί και λίγους μήνες- διαβάζουμε ξανά και ξανά ευχάριστες ειδήσεις σχετικά με τα οικονομικά του δήμου και πόσο αυτά νοικορεύτηκαν, για το πλεόνασμα που υπάρχει στα ταμεία του και θα επιστρέψει με έργα ή με μείωση τελών στους δημότες, για γειτονιές που θα αλλάξουν και δρόμους που θα φτιαχτούν. Και, παρόλο που η εμπειρία μας δίδαξε ουκ ολίγες φορές να κρατάμε καλάθι μικρό, οι φωτορεαλιστικές απεικονίσεις πάρκων και πλατειών, ενίοτε ακόμη και οι ίδιες οι φωτογραφίες κάποιων χώρων πριν και μετά, μας κάνουν να αναθαρρεύουμε. Κάποιοι λένε ότι άρχισε η προεκλογική περίοδος και οι αιρετοί μοιράζουν παροχές, άλλοι ότι οι προθέσεις είναι καλές κι ας άργησε η πραγμάτωσή τους, καθώς πρώτα έπρεπε να συμμαζευτεί το χάος που προηγούμενη δημοτική αρχή (νυν διαμαρτυρόμενη αντιπολίτευση) είχε αφήσει. Όπως και να’ χει τα νέα είναι καλά και αρκετοί θα διαβεβαιώσουν ότι ήδη έχουν δει αλλαγές στην πόλη τους ή τη γειτονιά τους. Μαζί τους κι εμείς. Δυστυχώς, όμως, τούτο σχόλιο το συνοδεύει -προβλεπόμενα, μα αναγκαστικά- ένα μεγάλο «αλλά». Τ.Τ.

Το μεγάλο «αλλά»
Η εμπειρία, που θα μεταφέρουμε, είναι προσωπική. Δε μας την αφηγήθηκε κανένας πολίτης, δεν την ανέδειξε κάποια επιστολή διαμαρτυρίας αναγνώστη. Είναι η καθημερινότητα 271 παιδιών και των δασκάλων τους -έμμεσα και των γονιών των μαθητών του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ιωαννίνων (το παλιό Ελισαβέτειο και Καπλάνειο). Η ιστορία αυτού του σχολείου είναι γνωστή. Το ιδιότυπο ιδιοκτησιακό καθεστώς του (ανήκει στη Μητρόπολη, αναλαμβάνει τα έξοδα συντήρησής του ο δήμος) έχει αποτελέσει μιας πρώτης τάξεως δικαιολογία για να αφεθεί στην τύχη του και να εγκαταλειφθεί από θεούς κι ανθρώπους. Η κατάσταση στο εσωτερικό του κτιρίου κάνει τη διαρκώς μουτζουρωμένη πρόσοψή του να φαντάζει έργο τέχνης. Σπασμένα παράθυρα, τζάμια που έχουν αποκολληθεί, πόρτες ξεχαρβαλωμένες που ποτέ δεν κλείνουν, σώματα θέρμανσης της δεκαετίας του ’60 που ανάθεμα κι αν καταφέρουν -όταν ανάβουν- να ζεστάνουν το κολλημένο πάνω τους θρανίο. Είναι γνωστά. Τα έχουμε ξαναγράψει. Το δυστύχημα είναι ότι τα έχουμε ξαναπεί και στους υπεύθυνους και για την ελεεινή κατάσταση στην οποία έχουν αφήσει τα παιδιά να μαθαίνουν να γράφουν και να διαβάζουν έχουν ενημερωθεί όλοι και επίσημα -από τον δήμαρχο μέχρι τον κλητήρα. Κι εδώ και δυο χρόνια, οι γονείς, που ανακίνησαν το θέμα και μπαινοβγαίνουν σε γραφεία υπευθύνων, κάνουν υπομονή, γιατί στην έξοδο καθενός απ’ αυτά λαμβάνουν τη διαβεβαίωση ότι στον επόμενο προϋπολογισμό ή προγραμματισμό του δήμου θα είναι μέσα και το σχολείο τους. Και περιμένουν, παρόλο που κάθε φορά διαψεύδονται. Δε ζητούν ανάπλαση του προαύλιου, ούτε ανακαίνιση των αιθουσών του. Δε ζητούν ενεργειακή αναβάθμιση του χώρου. Ζητούν παράθυρα και πόρτες, γιατί, όσα για κάποιους είναι αυτονόητα, για τους μαθητές του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ιωαννίνων είναι πολυτέλεια.
Τ.Τ.

Άλλη μια ματαίωση
Πρόσφατα, οι μαθητές του σχολείου βίωσαν άλλη μία ματαίωση. Στο πρόγραμμα του δήμου, που αφορούσε επισκευή σχολικών κτιρίων και στο οποίο οι γονείς τους είχαν λάβει ρητή διαβεβαίωση ότι θα ενταχθούν οι πόρτες και τα παράθυρα, έχει προβλεφθεί κονδύλι για το σχολείο τους, μα για να φτιαχτεί ένας πέτρινος τοίχος στην αυλή. Παράθυρα θα μπουν σε άλλη σχολική δομή, που ανήκει εξ ολοκλήρου στον δήμο και πιθανά έχει μεγαλύτερη ανάγκη. Δυστυχώς, όμως, δεν είναι η μόνη.
Τα λόγια τα μεγάλα και τα ωραία ποτέ κανείς δεν τα αρνήθηκε. Ούτε να τα πει, ούτε να τα ακούσει. Είναι παρηγορητικά, αισιόδοξα και πειστικά πολύ. Βγάζουν από τη δύσκολη θέση και φτιάχνουν έργα μεγαλόπνοα και σημαντικά για τον τόπο, αλλά δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά ενός πόμολου που λείπει από την πόρτα ή ενός τζαμιού που έχει αποκολληθεί. Και σίγουρα δεν μπορούν πια να πείσουν όσους τα έχουν ακούσει πολλές φορές κι από πολλά στόματα. Ούτε καν τους εύπιστους μικρούς μαθητές του 1ου Δημοτικού Σχολείου. Θα επανέλθουμε στο θέμα, γιατί οι γονείς και οι δάσκαλοί τους -που δεν είναι πολιτικοί- έχουν υποσχεθεί στα παιδιά ότι το σχολείο τους θα αποκτήσει παράθυρα και πόρτες, ακόμη κι αν αυτά δεν είναι πια εκεί για να τα ανοίξουν ή να τα κλείσουν. Θα είναι, όμως, τα επόμενα παιδιά, που θα καθίσουν στα θρανία, στα οποία κάποτε κάθισαν εκείνα. Και αυτό είναι το σπουδαιότερο μάθημα που μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας: να αγωνίζονται για το καλό όλων και άλλων, ακόμα κι αν εκείνα δεν έχουν τίποτε πια να λαμβάνουν απ’ αυτό…
Τ.Τ.

Οι Μωμόγεροι επεκτείνονται
Μπορεί το έθιμο των Μωμόγερων να αναβιώνει με επιτυχία τα τελευταία χρόνια στην Ανατολή από την Αδελφότητα Ποντίων και Μικρασιατών Ηπείρου, ωστόσο μάλλον κάθε χρόνο το παρακολουθούν οι ίδιοι και οι ίδιοι. Και επειδή είναι κρίμα τόσος κόπος να μην έχει το προσδοκώμενο αντίκτυπο, ενδεχομένως από του χρόνου να μετακομίσει και στα Γιάννενα. Φυσικά και επίκεντρο θα συνεχίσει να είναι η Ανατολή, με τους διοργανωτές να έχουν δύο σκέψεις: είτε να οργανώνεται νωρίτερα στην πόλη και να εντάσσεται στο πλαίσιο των χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων, είτε την ημέρα των Θεοφανείων να ξεκινά από τα Γιάννενα και να καταλήγει στην Ανατολή.
Α.Τ.

Και αναμμένα κάρβουνα
Πολλά είναι τα παράπονα των πολιτών για τα σκουπίδια που στοιβάζονται έξω από τους υπογειοποιημένους κάδους, ωστόσο, πέρα από τα προβλήματα λειτουργίας που παρουσιάζουν, το βασικότερο ζήτημα έχει να κάνει με τις κακές συνήθειες των πολιτών, που το μόνο που κοιτούν, είναι η ευκολία τους. Η απερισκεψία κάποιων, όμως, δεν έχει προηγούμενο. Όπως αποκάλυψε ο αντιδήμαρχος Δημήτρης Κατηρτσίδης, μιλώντας σε τοπικό τηλεοπτικό σταθμό (TV1), πριν λίγες μέρες εκδηλώθηκε φωτιά σε υπογειοποιημένο κάδο, καθώς κάποιοι πέταξαν αναμμένα κάρβουνα. Και μη χειρότερα…
Α.Τ.


Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

19.07.18 | Η οροφή στο τσακίρ κέφι

Εμείς θα συμφωνήσουμε ότι υπάρχει κι αυτός ο τρόπος διασκέδασης και αυτός ο τύπος καλλιτέχνη, που...

18.07.18 | Η ύψιστη μορφή τέχνης

Να πούμε κι ένα το τελευταίο, με αφορμή τις Θεσμοφοριάζουσες, που δεν αφορά την παράσταση αυτή καθ’...

17.07.18 | Λες και ήταν χθες

Την περασμένη Παρασκευή το βράδυ πρεμιέρα για τις Θεσμοφοριάζουσες του Αριστοφάνη. Στη Δωδώνη σαν...

14.07.18 | Σινεμά με παπαδίτσες

Είναι να επιλέξεις ποια ταινία επιθυμείς να δεις και αυτή την Τετάρτη, αν θέλεις να πας σινεμά....

13.07.18 | Οι υπερχειλισμένοι υπόγειοι κάδοι

Θα μπορούσαμε να αφιερώσουμε πολλές από τις επόμενες φωτογραφίες ημέρας στην κατάσταση των υπόγειων...

12.07.18 | Στα σκουπίδια της Κέρκυρας η Ελλάδα...

Κλασική περίπτωση χυδαίου λαϊκισμού και των συνεπειών του αποτελεί η Κέρκυρα και το πρόβλημά της με...

11.07.18 | Οι άνθρωποι που αγαπούν το θέατρο

Έχουμε την τύχη στα Γιάννενα να ζούνε άνθρωποι, που πονάνε το θέατρο. Που το αγαπήσανε από μικρά...

10.07.18 | Ποδηλατόδρομοι και πεζοί

Την Κυριακή το βράδυ πολλοί ήταν οι περιπατητές στον παραλίμνιο. Άλλοι πήγαιναν τη βόλτα τους κι...