Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017
|
Ηπειρωτικός Αγών

Τα εύκολα και τα πιασάρικα

Ελλάδα. Η χώρα, όπου βγαίνεις έξω ένα βράδυ και επιστρέφεις σπίτι σου µε την αίσθηση ότι –χωρίς να έχεις ανάψει έστω µία φορά τσιγάρο- έχεις καπνίσει περίπου τα τσιγάρα και των δέκα ατόµων, που προηγούµενα είχες στην παρέα σου και διασκέδαζες. Η χώρα, όπου, αντί ο ιδιοκτήτης του µαγαζιού στο οποίο έπινες τα ποτάκια σου, να σου υπενθυµίσει ότι έχεις ξεπεράσει (ελαφρώς ή βαρέως) το επιτρεπόµενο όριο, για να οδηγήσεις και να προσφερθεί να σου καλέσει ένα ταξί, σε ενηµερώνει συνωµοτικά πού γίνονται µπλόκα από την αστυνοµία, για να τα αποφύγεις. Λεπτοµέρειες, θα πείτε, µπροστά στα µεγάλα και τα σπουδαία που µας ταλανίζουν (σπίτια που καταλήγουν στα ξένα χέρια –που είναι µαχαίρια- τραπεζίτη, αναιµική ανάπτυξη, που δε φτάνει ούτε για να ξεκινάµε να πληρώνουµε τα βερεσέδια, νέες περικοπές στις συντάξεις, η Μποφίλιου που οµολόγησε ότι είναι Τροτσκίστρια). Αλλά από κάτι τέτοιες λεπτοµέρειες φαίνεται η συλλογική µας νοοτροπία και το αθάνατο ελληνικό δαιµόνιο, που ποτέ δεν κοίταξε να διατεθεί για κάτι -έστω ελάχιστα- υπερβατικό, µα ξοδεύεται στα εύκολα και στα πρόσκαιρα ηδονικά (και τα πιασάρικα). Τ.Τ.

Όταν οι δήµαρχοι διπλοπαρκάρουν
Δηλωτικές αυτής της νοοτροπίας που περιγράφουµε παραπάνω είναι φωτογραφίες που διακινούνται ευρέως στα social media και απεικονίζουν τα υπηρεσιακά οχήµατα των δηµάρχων, που επισκέφτηκαν την πόλη την περασµένη εβδοµάδα, µε αφορµή το περιβόητο συνέδριο της ΚΕΔΕ. Η εικόνα είναι απογοητευτική, σχεδόν απελπιστική. Έχουν όλα ανεβεί στα πεζοδρόµια πέριξ του 7ου Λυκείου (δίπλα από το Grand Serai) –γιατί έτσι θέλανε οι οδηγοί τους και γιατί µπορούσανε να το κάνουνε ατιµώρητοι- µε την ανοχή των υπευθύνων (θέλουµε να πιστεύουµε όχι µε την προτροπή τους). Ασφαλώς κανείς δεν πήρε κλήση, ούτε και χρειάστηκε να αποµακρύνει το όχηµά του µε την απειλή να του επιβληθεί πρόστιµο. Δοκιµάστε τώρα εσείς να πάτε στη Δωδώνης, σε ώρα αιχµής, και –επειδή έτσι σας βολεύει- να παρκάρετε πάνω στα πεζοδρόµια  και µετρήστε σε πόση ώρα θα έχετε πάρει κλήση. Αλλά είµαστε χώρα µε πολίτες πολλών ταχυτήτων και ειδικών µεταχειρίσεων. Από τον πρώτο µέχρι τον τελευταίο.
Τ.Τ.

Στην Taiga
Όταν ήµασταν πιτσιρίκια και διαλέγαµε τις παρέες µας, ανάλογα µε τη µουσική που άκουγαν ή τα ρούχα που τους άρεσε να φοράνε, είχαµε αναλόγως χωρίσει και τα στέκια µας και σπάνια συναντιόµασταν σε χώρους, κοινούς για όλα τα γούστα. Υπήρχαν, ωστόσο, ένα-δυο µαγαζιά, που είχαν καταφέρει να προσπεράσουν στερεότυπα και συµβάσεις και υποδέχονταν θαµώνες όλων των ειδών και διαθέσεων, κυρίως ώρες προχωρηµένες, όταν όλες οι γωνίες στρογγυλεύουν και τους περισσότερους ανθρώπους τους χαλαρώνουν το ποτό και η καλή παρέα. Ένα απ’ αυτά τα στέκια ήταν η ντίσκο Taiga, κι ας πηγαίναµε κάποιοι από µας εκεί, µε την προσµονή να ακούσουµε ένα, το πολύ δυο, αγαπηµένα τραγούδια, που δε συµπεριλαµβάνονταν στα µουσικά charts µε τις µεγάλες και δηµοφιλείς επιτυχίες. Αλλά, τότε ήµασταν µικροί και είχαµε την πολυτέλεια να είµαστε αυστηροί µε εαυτούς και άλλους. Πολλά χρόνια µετά, η Taiga άνοιξε πάλι, µε τη γνωστή ντισκόµπαλα πάνω από τα κεφάλια των θαµώνων, τη µουσική των 80s και των 90s να παίζει στη διαπασών και ένα µεγάλο µπαρ να έχει πάρει τη θέση της πίστας. Είναι νοσταλγικό πολύ, σχεδόν συγκινητικό, να επιστρέφεις σε χώρους που κάποτε επισκεπτόσουν νέος µε την παρέα σου και να ακούς ξανά την ίδια µουσική, χωρίς να λαχταράς να ακούσεις ένα τραγούδι συγκεκριµένο, καθώς όλα τα τραγούδια τα αγαπάς πια και σου θυµίζουν κάτι. Είναι µια µικρή γιορτή, που επιβεβαιώνει ότι δεν είναι τίποτε σαν πρώτα –ούτε εσύ, ούτε ο χώρος, ούτε οι άνθρωποι που διασκεδάζουν µαζί σου-µα αυτό είναι η ζωή κι από τη νοµοτέλειά της δεν εξαιρεί κανέναν.
Τ.Τ.

Σπίρτζη δώσ’ τα όλα
Τη δόξα του αλήστου μνήμης υπουργού Οικονομικών Δημήτρη Τσοβόλα φαίνεται πως έχει ζηλέψει ο υπουργός Υποδομών Χρήστος Σπίρτζης, με την απόφασή του να αρχίσει τις απαλλαγές στα διόδια. Κι αφού εξαίρεσε τους Θεσπρωτούς και τους Μετσοβίτες, μην αμφιβάλλετε πως τις επόμενες ημέρες θα εξαιρέσει και άλλους τόσους και ακόμη περισσότερους. Άλλωστε, δεν του κοστίζει και τίποτα. Μέχρι να συγκροτηθεί ο κατάλογος όσων δικαιούνται απαλλαγή και να ισχύσει το μέτρο, θα έχουν περάσει μερικοί μήνες. Μέχρι τότε, ενδεχομένως να έχει περάσει η Εγνατία από το Δημόσιο στον ιδιώτη, ο οποίος προφανώς και δε θα δεχθεί να πληρώνουν μόνο όσοι χρησιμοποιούν τον αυτοκινητόδρομο στη χάση και στη φέξη. Αλλά, τότε θα φταίει ο κακός ιδιώτης, το ΤΑΙΠΕΔ, τα μνημόνια, οι Ευρωπαίοι, ενδεχομένως και ο… Χατζηπετρής, που τραγούδαγε ο Λουκιανός Κηλαηδόνης.
Α.Τ.

Το… σατανικό σχέδιο
Βέβαια, υπάρχει και το άλλο σενάριο, που θέλει τον υπουργό να κινήθηκε με γνώμονα να σπάσει το μέτωπο που είχε συγκροτηθεί στον νομό Ιωαννίνων μετά τις διαδοχικές προσφυγές στο ΣτΕ, ή πάλι να πρόκειται για ένα σατανικό σχέδιο, προκειμένου να πληγεί ο περιφερειάρχης Αλέκος Καχριμάνης. Γιατί μπορεί να ικανοποιήθηκαν οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες του Μετσόβου και της Θεσπρωτίας, αλλά ξεσηκώθηκαν όλοι οι υπόλοιποι κάτοικοι του νομού Ιωαννίνων και άλλων νομών. Στο μυαλό του Σπίρτζη δεν είμαστε. Ίσως οι τοπικοί βουλευτές βγάλουν τις επόμενες ημέρες κάποια κοινή δήλωση για να μας διαφωτίσουν.
Α.Τ.

Έργο είναι η αιτία
Τακτικά, το τελευταίο διάστημα, κάτοικοι και επαγγελματίες στην περιοχή του Αρχιμανδρειού βλέπουν τις βρύσες να… στερεύουν για δύο ώρες περίπου τα πρωινά. Αυτό συμβαίνει τις ημέρες που δε βρέχει, οπότε οι άνθρωποι που απευθύνθηκαν στον Η.Α. εκτίμησαν ότι οφείλεται σε εργασίες οδοποιίας που γίνονται στην περιοχή. Και απ’ ότι φαίνεται, έπεσαν διάνα.
Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι, όμως, τόσο η διακοπή του νερού, που σαφώς δημιουργεί προβλήματα, στις επιχειρήσεις κυρίως, αλλά αναγνωρίζουν πως είναι αναγκαία για να γίνει το έργο. Το πρόβλημα είναι αφενός ότι οι άνθρωποι καλούν στο τηλεφωνικό κέντρο της ΔΕΥΑΙ για να ενημερωθούν, αλλά δεν απαντά κανείς, αφετέρο, κανείς δεν τους ενημερώνει πριν τη διακοπή, για να φροντίσουν να κανονίσουν τις δουλειές τους. Φανταστείτε την εικόνα σε κομμωτήρια ή σε καφετέριες, που ξαφνικά κόβεται το νερό. Μπορεί η ευθύνη να μη βαρύνει εξ ολοκλήρου τη ΔΕΥΑΙ, αλλά θα πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον μια συνεργασία με τον ανάδοχο του έργου, προκειμένου να ξέρουν και οι δημότες τι να περιμένουν.
Γ.Χ.

Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

21.07.18 | Σε έναν παράδεισο

«Έλα μαζί μου κάπου να πάμε χέρι με χέρι μ’ ένα άσπρο σύννεφο σε έναν παράδεισο σε κάποιο αστέρι…»....

20.07.18 | Όταν συναντάμε ένα μέτριο έργο

Ένας φίλος σινεφίλ, που έβλεπε τουλάχιστον δυο ταινίες την εβδομάδα, έλεγε ότι αυτός που αγαπά τον...

19.07.18 | Η οροφή στο τσακίρ κέφι

Εμείς θα συμφωνήσουμε ότι υπάρχει κι αυτός ο τρόπος διασκέδασης και αυτός ο τύπος καλλιτέχνη, που...

18.07.18 | Η ύψιστη μορφή τέχνης

Να πούμε κι ένα το τελευταίο, με αφορμή τις Θεσμοφοριάζουσες, που δεν αφορά την παράσταση αυτή καθ’...

17.07.18 | Λες και ήταν χθες

Την περασμένη Παρασκευή το βράδυ πρεμιέρα για τις Θεσμοφοριάζουσες του Αριστοφάνη. Στη Δωδώνη σαν...

14.07.18 | Σινεμά με παπαδίτσες

Είναι να επιλέξεις ποια ταινία επιθυμείς να δεις και αυτή την Τετάρτη, αν θέλεις να πας σινεμά....

13.07.18 | Οι υπερχειλισμένοι υπόγειοι κάδοι

Θα μπορούσαμε να αφιερώσουμε πολλές από τις επόμενες φωτογραφίες ημέρας στην κατάσταση των υπόγειων...

12.07.18 | Στα σκουπίδια της Κέρκυρας η Ελλάδα...

Κλασική περίπτωση χυδαίου λαϊκισμού και των συνεπειών του αποτελεί η Κέρκυρα και το πρόβλημά της με...