Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017
|
Ηπειρωτικός Αγών

Τάξη στα Ταξί

Τάξη στις πιάτσες των ΤΑΞΙ προσπαθεί να βάλει ο δήμος με επανακαθορισμό χώρων στάθμευσης. Η τάξη είναι απαραίτητη, γιατί η σημερινή αταξία ούτε τους ταξιτζήδες εξυπηρετεί, ούτε τους πολίτες. Κυρίως, όμως, σε αρκετές περιπτώσεις δημιουργεί και κυκλοφοριακά προβλήματα, όπως π.χ. η πιάτσα έξω από την πύλη του Κάστρου και σε άλλα σημεία της πόλης. Ελπίζουμε να εξετασθεί το πρόβλημα σφαιρικά και προς όφελος με πρώτη προτεραιότητα του κοινού, αλλά και της κυκλοφοριακής τάξης. Η πρόταση για συζήτηση της σαφούς οριοθέτησης των χώρων στάθμευσης στα υπέρ της πρωτοβουλίας της Δημοτικής Αρχής. Σ.Κ.

Περί περιπτέρων
Τα περίπτερα αποτελούν μια ελληνική «εφεύρεση» που, πέραν της βοήθειας στους ανάπηρους και συγγενείς θυμάτων πολέμου, λόγος ο οποίος εξέλιπε προ πολλού, εξυπηρετούσαν το κοινό. Ήταν μια λύση, άσχετα αν η λύση αυτή σήμερα ήδη ξεπεράστηκε ως έναn βαθμό λόγω τέλους εποχής. Σε κάποιες περιπτώσεις, μερικά περίπτερα μετατράπηκαν σε μίνι μάρκετ καταλαμβάνοντας κυρίως πεζοδρόμια, πλατείες αλλά και…. δρόμους. Χρειάζεται και εδώ ένας νέος σχεδιασμός και επανακαθορισμός χώρων. Πρέπει, όμως, να σημειωθεί ότι ήδη και στην πόλη μας αρκετά περίπτερα είναι κλειστά. Το επάγγελμα έπαψε να είναι ιδιαίτερα προσοδοφόρο, όπως παλιά. Η κρίση χτύπησε και τα περίπτερα, ανάλογα με τη θέση του καθένα. Υπάρχουν αρκετά κλειστά από χρόνια, που, όμως, παραμένουν στη θέση τους -άλλα σε πλήρη εγκατάλειψη, σχεδόν ερείπια και άλλα κατάντησαν σκουπιδότοποι- γι’ αυτό και είναι επιτακτική ανάγκη η απομάκρυνσή τους.        
Σ.Κ.

Το πρόσωπο του τέρατος
Λένε πως τα ζευγάρια, όταν ζούνε πολύ καιρό μαζί, αρχίζουν ο ένας να παίρνει τα χούγια του άλλου, ενώ, μετά από πολλά χρόνια συμβίωσης, καταλήγουν ακόμη και να μοιάζουν φυσιογνωμικά. Αλλά όλα αυτά -λένε πάντα- συμβαίνουν, αφού μετρήσουν πολλά χιλιόμετρα κοινής πορείας στη ζωή.
Με τη συνύπαρξη των κυβερνητικών εταίρων μας συμβαίνει, ωστόσο, κάτι μαγικό. Ενώ θεωρητικά είναι ετερώνυμα που ελκύσθηκαν, μέσα σε τρία χρόνια συγκυβέρνησης άρχισαν να παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες στις συνήθειες και συμπεριφορές τους. Οι ομοιότητές τους μάλιστα είναι τέτοιες που μαρτυρούν ότι τελικά ή δεν ήταν εξ αρχής τόσο διαφορετικοί όσο θέλανε να πιστεύουν ή ότι η ανέλπιστα καλή χημεία μεταξύ τους επίσπευσε διαδικασίες χρόνων.
Προχθές, λοιπόν, στη Βουλή, που τη συζήτηση μονοπώλησε η ιστορία με την πώληση βλημάτων στη Σαουδική Αραβία, εμείς δε σταθήκαμε στη σφοδρότητα των επιθέσεων που εξαπέλυαν ένθεν κακείθεν κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Εμείς σαστίσαμε με την ομοιότητα των κ.κ. Τσίπρα και Καμμένου -όχι τη φυσιογνωμική, μα των επιχειρημάτων, του ύφους και της έντασης, ακόμη και των λέξεων. Κάποιοι είπανε ότι ο πρωθυπουργός σύρθηκε απρόθυμα να υποστηρίξει τον κυβερνητικό του εταίρο, μην έχοντας άλλη επιλογή και παρασύρθηκε σε μια συνωμοσιολογία και αναπόδεικτη στοχοποίηση, στις οποίες αρέσκεται να επιδίδεται ο υπουργός Άμυνας. Εμείς πάλι θα αρκεστούμε στα σπουδαία λόγια ενός μοναδικού πλάσματος, που μας τίμησε με την παρουσία του και τη μουσική του, του Μάνου Χατζηδάκι, και ο νοών νοείτω: «Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει».
Τ.Τ.

Καμιά ελπίδα στον ορίζοντα
Το φλέγον θέμα ασφαλώς αυτής της αντιπαράθεσης κανονικά θα έπρεπε να είναι -πολλώ δε μάλλον για μια αριστερή κυβέρνηση με πολλά αντιπολεμικά συνθήματα στο βιογραφικό της και στις πορείες της (όταν δεν ήταν εξουσία)- ότι πουλάμε όπλα, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βομβαρδίσουν νοσοκομεία και σχολεία. Ότι πουλώντας πολεμικό εξοπλισμό στη Σαουδική Αραβία, τη βοηθάμε να παραβιάσει -άθελά μας, θα σας πω εγώ- το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και να συνεχίζει να επιτίθεται στην Υεμένη. Ότι η Διεθνής Αμνηστία μας εγκαλεί και ζητά να σταματήσουμε να μεταβιβάζουμε πολεμικό υλικό, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη σύγκρουση με την Υεμένη. Αυτά θα έπρεπε να συζητάμε στη Βουλή και να μας βγάζουν από τα ρούχα μας (όλων των αποχρώσεων). Αντ’ αυτού, εμείς τσακωθήκαμε για έναν μεσάζοντα, που μπορεί να ήταν γνωστός ενός εκ των αρχηγών της αντιπολίτευσης, για τον πρέσβη μας στο Ριάντ, που μας «πούλησε», για έναν Τζον Σφακιανάκη εκ Κρήτης ορμώμενο. Εν ολίγοις, πάνω από πτώματα παιδιών και ανθρώπων, εμείς καθόμασταν και συζητούσαμε αν αυτό έγινε με νόμιμο και συμφέροντα για τη χώρα μας τρόπο.
Αν λοιπόν απελπίζεστε συχνά πυκνά τα τελευταία χρόνια, αν δε σας φτάνει ο αέρας που αναπνέετε ή αυτό που αναπνέετε τέλος πάντων δεν το αντέχουν τα πνευμόνια σας, αν απογοητεύεστε και καταλήγετε ότι δεν υπάρχει ελπίδα καμιά, μην τα βάζετε μόνο με όσους μας κυβερνάνε. Ρίξτε μια ματιά και στην αντιπολίτευση, που ακόμη δεν μπορεί να σταθεί στα δυο της πόδια, να τα στηλώσει και να αρχίσει να αρθρώνει λόγο πολιτικό και ουσιαστικό. Δικαίως απελπίζεστε. Προς το παρόν, καμία ελπίδα δεν υπάρχει στον σκοτεινό ορίζοντα.  
Τ.Τ.

Μπορούν περισσότερα

Θετική σε επίπεδο, όμως, κυρίως συμβολισμού, είναι η κίνηση της ΚΕΔΕ να μην πραγματοποιηθεί το δείπνο κατά τη λήξη των εργασιών της πρώτης ημέρας του συνεδρίου στα Γιάννενα και, αντί αυτού, το αντίστοιχο ποσό να διατεθεί στον δήμο Μάνδρας για την ανακούφιση των πλημμυροπαθών. Θεωρούμε, ωστόσο, ότι οι δήμοι μπορούν από κοινού να συμβάλουν ακόμη περισσότερο, είτε χρηματικά, είτε κινητοποιώντας τις δομές τους για τη συγκέντρωση απαραίτητων ειδών, κάτι που δεν το βλέπουμε να συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό μέχρι σήμερα.
Γ.Χ.



Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

14.12.17 | Δέντρο δε θα μπει

Δεν έχει ολοκληρωθεί ο στολισμός στην κεντρική πλατεία, τόνισε για μια ακόμη φορά ο αντιδήμαρχος...

13.12.17 | Οι Λογοτεχνικές Γέφυρες

Στην πρώτη από μια σειρά εκδηλώσεων με τίτλο Λογοτεχνικές Γέφυρες, που διοργανώνει το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ....

12.12.17 | Ξεφτισμένα και ταπεινωμένα

« Ένα παλιάτσο με χτισμένη πόρτα στην οδό Δεληγιώργη», γράφει ο Νίκος Βατόπουλος στην εφημερίδα...

09.12.17 | «Προσφορά υπεράνω εαυτού»

Ούτε κι οι ίδιοι κατάλαβαν πώς πέρασαν σαράντα πέντε χρόνια από την ημέρα που ιδρύθηκε ο όμιλός...

08.12.17 | Μουντζαχεντίν

Η πατροπαράδοτη μούντζα ποινικά κολάσιμη κατά τον νέο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Κ.Ο.Κ), επισύρει...

07.12.17 | Οι στρατηγικοί κακοπληρωτές της χώρας

Θυμηθήκαμε αυτές τις μέρες εκείνη τη συνταξιούχο, για την οποία είχαμε ξαναγράψει σχετικά πρόσφατα,...

06.12.17 | Τα εύκολα και τα πιασάρικα

Ελλάδα. Η χώρα, όπου βγαίνεις έξω ένα βράδυ και επιστρέφεις σπίτι σου µε την αίσθηση ότι –χωρίς να...

05.12.17 | Για τα δικά μας μέτρα

«Σε έναν κόσμο αρπαχτικών και σαλταδόρων, ο Ευτύχιος Αλεξανδράκης, που άφησε πίσω του μια...