Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017
|

Το αίμα νερό δε γίνεται

Γύρω στις δώδεκα το μεσημέρι την Κυριακή, ήταν όλοι τους εκεί στα Παλιά Σφαγεία για να ψηφίσουν τον αρχηγό του νέου φορέα της Κεντροαριστεράς. Νέοι και γέροι. Ανάμεικτες οι ηλικίες. Και ποιον δε συναντήσαμε από τους παλιούς πασόκους. Μάλιστα, ανθρώπους που είχαμε να δούμε χρόνια, τους είδαμε μπροστά μας σχεδόν αγνώριστους . Κι αν τα μαλλιά τους ασπρίσανε κι αν η μία πήγαινε κούτσα-κούτσα, κι ο άλλος κρατούσε βακτηρίαν, το αίμα νερό δε γίνεται, που λέει κι ο λαός, αυτό εξακολουθεί να κυλάει στις φλέβες τους έστω και νερωμένο. Αγκαλιές, φιλιά, και με φράσεις ανάλογες του «καιρό έχω να σε δω», γινόταν το αδιαχώρητο στην αίθουσα. Ο καλός φίλος Σωτήρης, ως μοναδικός εθελοντής ταμίας, ίδρωνε και ξαναΐδρωνε για να κόβει το τριάρι ευρώ στις αποδείξεις, χωρίς ως εκείνη την ώρα να βρίσκεται αντικαταστάτης του. Γενικά επικρατούσε ανοργανωσιά. Ο φορέας δεν τα πρόβλεψε σωστά.

Αυτή είναι γιορτή
Το απόγευμα, κατά τις επτά, το πλήθος το αποτελούσαν νέοι. Οι παλιοί φαίνεται πως δεν κυκλοφορούν μόλις πέφτει το σκοτάδι. Τώρα τα πράματα άλλαξαν. Λίγο καλύτερα λειτουργούσαν όλα κι ο Σωτήρης αντικαταστάθηκε από τον Πέτρο, για να πάρει και πάλι τη σκυτάλη λίγο αργότερα. Ένα κορίτσι έτριβε τα χέρια του από τη χαρά του και μονολογούσε, σαν να το έκανε εσκεμμένα για να την ακούσουν όλοι: «Αυτό είναι μια γιορτή, μεγάλη μέρα η σημερινή, που άφησαν οι μεγάλοι την πολυθρόνα και την θαλπωρή του σπιτιού τους, κι οι συνομήλικοί μου τις καφετέριες κι ήρθαν να ψηφίσουν. Κι αλήθεια ήταν γιορτινή αυτή η μέρα. Σαν τις παλιές καλές εποχές. Ο γνωστός πράσινος ήλιος, βέβαια, ούτε που καν ξεμύτισε. Κρύφτηκε στον καινούριο φορέα. Και καλά έκανε.

Όντως μπαλώθηκαν
Καθώς η ημέρα ήταν ωραία, πολλοί έπιαναν την κουβέντα και δεν έλεγαν να αποχωρήσουν από τον περίβολο, αναλύοντας την πολιτική κατάσταση και στηρίζοντας την άποψή τους για το τι μέλλει γενέσθαι σχετικά με τον νέο φορέα της περίφημης Κεντροαριστεράς. Κάποια στιγμή με πλησίασε γνωστός δημοτικός σύμβουλος και είπε μεταξύ αστείου και σοβαρού: «Τι κάνετε εσείς όλη μέρα γυρίζετε στους δρόμους και καταγράφετε πόσες λακκούβες υπάρχουν σε δρόμους και πεζοδρόμια; Για να δω τώρα τι θα γράψετε για την οδό Μετσόβου και το πόσο τσιμέντο έπεσε, ώστε να μην υπάρχει ούτε μια μικρή τρύπα. Έχετε αντίρρηση»; Όντως μπαλώθηκαν οι τρύπες στον δρόμο αυτό, αφού πήραν κανά δυο τούμπες πολλοί από μας. Όπως και το κράσπεδο στο πεζοδρόμιο στην οδό Αβέρωφ, που έγινε καινούριο. Άλλωστε αυτός είναι και ο σκοπός των σχολίων, κύριε δημοτικέ σύμβουλε…

Νυχτερίδες κι αράχνες
Με την ευκαιρία, να πούμε να μπει σήμερα κάποια καθαρίστρια στον χώρο δίπλα από την αίθουσα αυτή, στην οποία γινόταν η ψηφοφορία, ώστε να καθαρίσει τουλάχιστον τις αμέτρητες αράχνες που κατακλύζουν τα τζάμια. Δεν είναι και η καλύτερη εικόνα γι’ αυτό οίκημα που στεγάζει τέχνες και γράμματα. Αναφερόμαστε στα πίσω παράθυρα, τα θεοσκότεινα.

Έργα στην Περίβλεπτο
Κι αφού γυρίζουμε στην πόλη και καταγράφουμε τα αρνητικά, όπως μας «χρέωσε» κατά κάποιο τρόπο ο συμπολίτης μας σύμβουλος, να σημειώσουμε και τα θετικά. Ένα σημαντικό έργο αυτό της διάνοιξης του δρόμου, που ήταν αναγκαία για την εκκλησία της Περιβλέπτου, είναι πλέον πραγματικότητα. Από το πίσω μέρος οι εργασίες συνεχίζονται και όταν αυτό το έργο τελειώσει, θα γίνει πολύ πιο εύκολα προσβάσιμος ο χώρος και από τους πεζούς, αλλά και από τα οχήματα. Να πούμε ακόμη ότι πρώτη φορά είδαμε τις παρειές του δάσους τόσο καθαρές, αφού δεν περνούν πλέον πεζοί και οχήματα παρά ελάχιστα, από το κομμάτι αυτό του δρόμου. Έτσι αντιλαμβάνεται κανείς ποιος είναι υπεύθυνος για την κατάσταση που επικρατούσε εκεί λίγο πριν αρχίσουν οι εργασίες.

Ανάσα για τα πλατάνια
Κοσμοπλημμύρα στον παραλίμνιο την Κυριακή. Ο χώρος πλέον έχει αναδειχθεί ως ένας από τους ομορφότερους της πόλης και πήρε αυτόν τον χαρακτηρισμό που δικαιωματικά του ανήκει. Ένα σωρό αυτοκίνητα με ξένες πινακίδες, ήταν ο προχθεσινός απολογισμός. Παρατηρούσαμε ότι οι περισσότεροι επισκέπτες κρατούσαν στα χέρια τους σακούλες με τα γιαννιώτικα εδέσματα, κυρίως γλυκίσματα, μπακλαβάδες και καταΐφια. Μετά το ξήλωμα των απαίσιων κουβουκλίων μπροστά από τις καφετέριες, ανάσανε ο χώρος. Ως και τα πλατάνια πήραν την ανάσα τους και φαίνεται πως θέριεψαν κι εκείνα.

Ο Αλκίνοος από τη Λευκίμη
Χθες που πληροφορηθήκαμε για τη φοβερή θύελλα και νεροποντή στη Λευκίμη της Κέρκυρας, που στοίχισε τη ζωή ενός ανθρώπου, μπροστά μου ήρθε ο αξέχαστος καλοκάγαθος Λευκιμιώτης Αλκίνοος Χρυσικόπουλος, ο οποίος τελικά, μαζί με την οικογένειά του, είχε μεταναστεύσει, όπως έλεγε ο ίδιος, στα Σύβοτα. Τα αδέλφια του Αιμίλιος και Βαλέριος ζουν ακόμη στο χωριό και τον θυμούνται με αγάπη. Εμείς νοσταλγήσαμε τις περιγραφές του πολλές φορές, με την ιδιαίτερη ντοπιολαλιά που έχουν οι κάτοικοι της Λευκίμης ,για τις ομορφιές του τόπου του. Ακόμη και τη λίμνη των Κοριτσιών θυμηθήκαμε (Κορισσίων είναι η πραγματική της ονομασία), που είναι άλλο αυτή, άλλο η θάλασσα, όπως έλεγε ο ίδιος. Και τη μάνα του θυμόταν ο Αλκίνοος, με την παραδοσιακή ενδυμασία , τη λευκή μαντίλα και την ισορροπία της στάμνας στο κεφάλι.

Προβάλλοντας το έργο τους
Ήταν, όπως μας ανέφεραν παλιά μέλη του Λυκείου Ελληνίδων Ιωαννίνων, μία από τις καλύτερες παρουσίες στην τηλεόραση η εμφάνιση του Λυκείου Ελληνίδων Βόλου στην εκπομπή του κρατικού καναλιού
Το «Αλάτι της γης». Δεν είδαμε την εκπομπή, όμως αυτή η πληροφορία μας έδωσε το έναυσμα ώστε να αναφερθούμε για μια ακόμη φορά στο Λύκειο Ελληνίδων Ιωαννίνων, που μας ενδιαφέρει πάρα πολύ. Δε θα μπορούσαν άραγε να σκεφθούν οι κυρίες του διοικητικού συμβουλίου και μια ακόμη εμφάνιση στην τηλεόραση, προβάλλοντας κι εκείνες το δικό τους έργο;



Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

18.11.17 | Με τις ευλογίες της Αστυνομίας

Μεγάλη είναι η ευθύνη για το κυκλοφοριακό έμφραγμα σε κεντρικούς οδικούς άξονες της πόλης, λόγω της...

17.11.17 | Μια χώρα του υποανάπτυκτου κόσμου

Πριν από μερικά χρόνια, βλέπαμε εικόνες στην τηλεόραση από μακρινές –γεωγραφικά και βιοτικά- χώρες...

16.11.17 | Το πατροπαράδοτο ντου στο Πολυτεχνείο

Είναι εκείνη η εποχή του χρόνου, που άλλη μια συνήθεια ετών πολλών έρχεται να υπενθυμίσει την...

15.11.17 | Τον παλιό εκείνο τον καιρό

Υπάρχουν εκεί έξω όλα εκείνα τα κλισέ που καταλήγουν στο συμπέρασμα πως ό,τι κι αν ψηφίσεις,...

11.11.17 | Μια φωτεινή εικόνα σε γκρίζο καιρό

Ίσως να φταίει που το μάτι μας έχει ασκηθεί να αναγνωρίζει το στραβό σε μια εικόνα ή που...

10.11.17 | Ένας ακούραστος άνθρωπος

Το πάθος και την έγνοια με τα οποία η Γωγώ Γιώτη μπαίνει μέσα σε όσα αναλαμβάνει και την επιμονή...

09.11.17 | Ούτε στα χειρότερα όνειρα

Βάλτε με τον νου σας. Να είστε παιδί σε ξένο τόπο, μακριά από τον τόπο σας (όχι από επιλογή), να...

08.11.17 | Σε υγεία της γραφειοκρατίας

Στην ηλεκτρονική εποχή μας κάποιες δημόσιες υπηρεσίες λειτουργούν με τον αραμπά. Γνωστό το...