Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017
|
Ηπειρωτικός Αγών

Ένας ακούραστος άνθρωπος

Το πάθος και την έγνοια με τα οποία η Γωγώ Γιώτη μπαίνει μέσα σε όσα αναλαμβάνει και την επιμονή της να λύνει προβλήματα εκεί που οι άλλοι έχουν εγκαταλείψει -γιατί «αυτά τα πράγματα δε γίνονται»- τα διαπιστώνει κανείς από την πρώτη στιγμή που θα τη γνωρίσει. Άοκνη και πάντα διαθέσιμη να τρέξει, θα τη δείτε να κάθεται ως αργά το βράδυ στο γραφείο της, βουτηγμένη μέσα σε χαρτιά και φακέλους να μετρά και να διασταυρώνει ή να μπαίνει σε παρατημένα από τον χρόνο και τους ανθρώπους κτίρια και, ενίοτε χωρίς συνεργεία να τη βοηθήσουν (όχι από απροθυμία, μα γιατί η Γωγώ όταν μπαίνει σε ένα παλιό αρχοντικό, του παραδίνεται και χάνει την αίσθηση του χρόνου), να καταγράφει αντικείμενα, να ψάχνει τις λεπτομέρειες που διέφυγαν, να ακουμπά ευλαβικά κειμήλια μιας ζωής, που άλλοτε είχε φως και αίγλη. Και γι’ αυτό, εμείς οι Γιαννιώτες που πονάμε τούτο τον πόνο και κοντοστεκόμαστε απογοητευμένοι κάθε φορά μπροστά από άλλοτε θαυμαστά κτίριά του, που σήμερα καταρρέουν, της χρωστάμε μεγάλη ευγνωμοσύνη. Και της ευχόμαστε από καρδιάς να έχει πάντα την ίδια δύναμη, λαχτάρα και ευρηματικότητα να ξεπερνά εμπόδια και να επιστρέφει στους κατοίκους αυτής της πόλης την ιστορία της, όπως της αξίζει… Τούτα όλα τα γράφουμε, παρόλο που εκείνη δε θέλει, με αφορμή χθεσινό δημοσίευμα του Η.Α. σχετικά με την αξιοποίηση των κληροδοτημάτων του δήμου και μια πρόσφατη -off the record- κουβέντα που είχαμε και μοιράστηκε μαζί μας -χειμαρρώδης, όπως πάντα- τις αγωνίες της και το όραμά της. Και ελπίζουμε σύντομα να μας επιτρέψει να τα μοιραστούμε και μαζί σας… Τ.Τ.

Να βγει (κανείς) ή να μη βγει;
Έχουμε φτιάξει -δυστυχώς- τέτοια αντανακλαστικά, που κάθε φορά που σκάει μύτη μια είδηση, επί της ουσίας ήσσονος σημασίας για την καθημερινότητα και τη ζωή μας, πολύ πιασάρικης, ωστόσο, για να ξεσηκώσει θύελλα διαδικτυακών -και όχι μόνο- αντιδράσεων, αναζητάμε το δάσος που κρύβεται πίσω από το δέντρο και συνήθως κάτι βρίσκουμε. Από προχθές τη δημόσια συζήτηση (σε καφενέδες και σόσιαλ μίντια) μονοπωλεί η διήμερη άδεια, που ζήτησε και πήρε ο Κουφοντίνας. Λύσαμε τα ζωνάρια μας εμείς, ως υποψιασμένοι και ψαγμένοι πολίτες, και αρχίσαμε να τσακωνόμαστε γιατί άλλοι λέμε ότι δεν έχει καμιά δουλειά να κάνει χρήση νόμων μιας αστικής δημοκρατίας που πολύ πολέμησε (και καθάρισε και μερικούς εκπρόσωπούς της), άλλοι πως τη δικαιούται την άδεια, όπως κάθε (πολλάκις) ισοβίτης, που έχει εκτίσει μέρος της ποινής του. Και αρπάζουμε από το πορτ μαντώ του αστικού σαλονιού μας τα καλογυαλισμένα και ετοιμοπόλεμα ξίφη μας για να τα διασταυρώσουμε ή αφήνουμε κάτω από αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σχόλια αγωνιστικά και επαναστατικά, σταλμένα από το σοσιαλιστικό iphone μας.
Την ίδια ώρα, μας φαίνεται (ο «αθεράπευτα αισιόδοξος» πρωθυπουργός μας να μας βγάλει ψεύτες) ότι δε φτάνουν τα χρήματα στις τράπεζες και μάλλον θα χρειαστούν καινούρια χρηματοδότηση, η νέα αξιολόγηση πλησιάζει και εκείνη η ανάπτυξη, που όπου να’ναι έρχεται, θυμίζει σκηνή από αγχωτικούς εφιάλτες, που όλο σηκωνόμαστε για να αποφύγουμε ένα αυτοκίνητο, που έρχεται κατά πάνω μας, κι όλο πάνω στην άσφαλτο μένουμε ακινητοποιημένοι. Αλλά τι τα σκαλίζουμε τώρα όλα αυτά; Σημασία έχει αν ο Κουφοντίνας θα βγει με άδεια και τι λέει ο γιος του επ’ αυτού του φλέγοντος θέματος.
Τ.Τ.


Κακές υπηρεσίες
Μάλλον κακές υπηρεσίες πρόσφεραν στον Γιώργο Καμίνη όσοι είχαν την ιδέα να διαρρεύσουν σε sites και blogs ένα κείμενο με υπογραφές στήριξης στην υποψηφιότητά του για τον νέο φορέα της Κεντροαριστεράς, καθώς και πληροφορίες για άλλα πρόσωπα που είναι υποστηρικτές του στα Γιάννενα. Και αυτό γιατί ακολούθησε μια βροχή διαψεύσεων, με τη γιατρό Σοφία Μαρκούλα να ανοίγει τον χορό και να την ακολουθούν ο αντιπρόεδρος του Επιμελητηρίου Δημήτρης Δημητρίου και ο δημοτικός σύμβουλος Ηλίας Αρλέτος. Με αυτά τα δεδομένα, κανείς δεν μπορεί τελικά να είναι σίγουρος ποιοι στηρίζουν ανοιχτά Γιώργο Καμίνη στην περιοχή μας και ποιοι όχι.
Α.Τ.


Το παράκαναν
Αντιλαμβανόμαστε ότι οι χαιρετισμοί είναι αναπόσπαστο στοιχείο μιας εκδήλωσης, αλλά, όταν καταλήγουν να καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της, κάτι έχει γίνει λάθος. Αυτό, δυστυχώς, έγινε και στη χθεσινή εκδήλωση, όπου αντί οι μαθητές των σχολείων να έχουν τη δυνατότητα να ακούσουν και να μιλήσουν με κορυφαίους αθλητές, όπως οι Ν. Φιλίππου και Δ. Διαμαντίδης, κατέληξαν να παρακολουθούν ανούσιους χαιρετισμούς, οι οποίοι περιελάμβαναν από ευχαριστίες και συγχαρητήρια μέχρι διατύπωση αιτημάτων και ανάλυση των κυβερνητικών παρεμβάσεων στην περιοχή. Οι χαιρετισμοί από την Περιφερειακή Διευθύντρια Εκπαίδευσης Ηπείρου Αγγ. Φωτεινού, τον βουλευτή Ι. Στέφο, τον αντιπεριφερειάρχη Β. Παπαχρήστου, τον δήμαρχο Θ. Μπέγκα, τον πρόεδρο του Πνευματικού κέντρου Κ. Γκόγκο, τον πρύτανη Γ. Καψάλη, τον πρόεδρο των διαιτητών μπάσκετ Κ. Μητσόπουλο, μαζί με τις απονομές πλακετών και αναμνηστικών, ξεπέρασαν τη μία ώρα σε διάρκεια, με αποτέλεσμα τα παιδιά στο τέλος να μείνουν με τον καημό ότι δεν μπόρεσαν να υποβάλουν τα ερωτήματα που ήθελαν, ή να πάρουν ένα αυτόγραφο. Κρίμα.
Α.Τ.

Μέρες του ‘87
Ένα γεγονός που λίγοι ίσως γνωρίζουν, θύμισε στους συμμετέχοντες στη χθεσινή εκδήλωση ο Β. Σκουντής, δείχνοντας πως η συμμετοχή του Νίκου Φιλίππου στην Εθνική Ελλάδος που κατέκτησε το Ευρωμπάσκετ του 1987 δεν ήταν η μοναδική σύνδεση που έχουν τα Γιάννενα με εκείνη την κορυφαία στιγμή για τον ελληνικό αθλητισμό. Λίγες ημέρες πριν ξεκινήσει η διοργάνωση, στα Γιάννενα είχε βρεθεί για να εγκλιματιστεί και να κάνει προπονήσεις η Εθνική ομάδα της Ρωσίας, την οποία αντιμετώπισε η εθνική μας στο τελικό, αξιοποιώντας τις σχέσεις με την τότε ΕΣΣΔ του δημάρχου Φίλιππα Φίλιου. Μάλιστα, η αναφορά του συνοδευόταν και από προβολή φωτογραφικού υλικού, με τους Βολκόφ και Μαρτσουλιόνις –μεταξύ άλλων- να προπονούνται στο κλειστό γυμναστήριο της Λιμνοπούλας, το οποίο τότε δεν είχε ακόμη παρκέ, αλλά πλαστικό τάπητα.
Α.Τ.

Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

18.11.17 | Με τις ευλογίες της Αστυνομίας

Μεγάλη είναι η ευθύνη για το κυκλοφοριακό έμφραγμα σε κεντρικούς οδικούς άξονες της πόλης, λόγω της...

17.11.17 | Μια χώρα του υποανάπτυκτου κόσμου

Πριν από μερικά χρόνια, βλέπαμε εικόνες στην τηλεόραση από μακρινές –γεωγραφικά και βιοτικά- χώρες...

16.11.17 | Το πατροπαράδοτο ντου στο Πολυτεχνείο

Είναι εκείνη η εποχή του χρόνου, που άλλη μια συνήθεια ετών πολλών έρχεται να υπενθυμίσει την...

15.11.17 | Τον παλιό εκείνο τον καιρό

Υπάρχουν εκεί έξω όλα εκείνα τα κλισέ που καταλήγουν στο συμπέρασμα πως ό,τι κι αν ψηφίσεις,...

14.11.17 | Το αίμα νερό δε γίνεται

Γύρω στις δώδεκα το μεσημέρι την Κυριακή, ήταν όλοι τους εκεί στα Παλιά Σφαγεία για να ψηφίσουν τον...

11.11.17 | Μια φωτεινή εικόνα σε γκρίζο καιρό

Ίσως να φταίει που το μάτι μας έχει ασκηθεί να αναγνωρίζει το στραβό σε μια εικόνα ή που...

09.11.17 | Ούτε στα χειρότερα όνειρα

Βάλτε με τον νου σας. Να είστε παιδί σε ξένο τόπο, μακριά από τον τόπο σας (όχι από επιλογή), να...

08.11.17 | Σε υγεία της γραφειοκρατίας

Στην ηλεκτρονική εποχή μας κάποιες δημόσιες υπηρεσίες λειτουργούν με τον αραμπά. Γνωστό το...