Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017
|
Ηπειρωτικός Αγών

Ο νέος φορέας της Κεντροαριστεράς…

Καθώς πλησιάζουν οι μέρες, για να εκλεγεί ο αρχηγός του φορέα της Κεντροαριστεράς, πυκνώνουν οι συζητήσεις και οι επικρίσεις σχετικά με το εγχείρημα. Μας φαίνονται λίγοι οι χειρισμοί της επιτροπής Αλιβιζάτου, μας απογοητεύει το debateμε τους υποψήφιους. Κάποιοι εξ αυτών είναι δοκιμασμένοι και αποτυχημένοι, άλλοι είναι νεόκοποι και άπειροι, ένας – δυο «δεν τα λένε». Μερικοί πιστεύουν ότι ήδη έχουμε Κεντροαριστερά, που μας κυβερνάει (τους διαφεύγει η τέρμα δεξιά ουρά της, βέβαια, μα ποιος νοιάζεται για ουρές, αν δεν είναι καμήλας;). Οι οραματιστές θεωρούν ότι πρέπει να ξεκινήσουμε από το πρόγραμμα και τις προτάσεις και μετά να αναδειχθεί ηγέτης. Οι απαισιόδοξοι ζούνε τη μέρα της πασοκικής μαρμότας, όπου τίποτε δεν έχει αλλάξει και τίποτε δεν είναι όπως παλιά, όλα είναι μάταια και όλα πρέπει να γίνουν πάλι ΠΑΣΟΚ. Οι θυμωμένοι τους θεωρούν όλους ίδιους και (αόριστα) φταίχτες, ενώ οι δεξιοί βλέπουν μόνο Μητσοτάκη (κι άγιος ο Θεός) και αυτοδυναμίες και 151 έδρες όλες δικές τους και άλλα συναφή, που τελευταία δε φαίνεται να φτουράνε και πολύ, αλλά ποιοι είμαστε εμείς να τους χαλάσουμε το όνειρο; Τ.Τ.


Και η πραγματικότητα…
Επί της ουσίας, το εγχείρημα μπορεί να έχει στραβά πολλά, μπορεί να είναι και ελαφρώς ανορθόδοξο, μα μόνο αυτό έχει τούτη τη στιγμή ο αφόρητα κατακερματισμένος χώρος της Κεντροαριστεράς. Όσοι λοιπόν από μας (του χώρου και μη) βαριόμαστε να σηκωθούμε από την καρέκλα μας την ερχόμενη Κυριακή, για να πάμε να συμμετάσχουμε στη διαδικασία, ας αναλογιστούμε ότι υπάρχει μια πολύ μικρή πιθανότητα στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση να μη βγει ο ΣΥΡΙΖΑ, ενδέχεται να κερδίσει τις εκλογές η ΝΔ και –ποιος ξέρει;- μπορεί να μην τις μαζέψει τόσο εύκολα εκείνες τις έδρες που της είναι απαραίτητες και να χρειαστεί να συγκυβερνήσει. Με ποιον θέλουμε να το κάνει; Δεν πρέπει –αφού τόσο μας πονάει τούτος ο τόπος και τόσο μας έχει απογοητεύσει η ιδιότυπη Αριστερά, που μας κυβερνά- κάπως να έχουμε εμπλακεί στη διαδικασία που θα καθορίσει το μέλλον του; (έστω και για λίγο, έστω κι αν η επάνοδος της Κεντροαριστεράς στην πολιτική σκηνή της χώρας δεν είναι όπως την ονειρευόμασταν ή όπως πραγματικά της αξίζει).
Τ.Τ.



«Μπερδεμένος» ο χάρτης
Η διαμόρφωση του θεσμικού ή νομικού πλαισίου, που είναι κάτι που μπορεί να γίνει από την πολιτική ηγεσία, άρα και να λυθεί το «τυπικό» ζήτημα για τις κοινωνικές δομές, αποτελεί τη μια παράμετρο τους ζητήματος. Από την άλλη, αυτό που είναι περισσότερο δύσκολο να διευθετηθεί, είναι οι διάσπαρτες κοινωνικές υπηρεσίες και δομές, σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο, κάποιες εκ των οποίων δίνουν σημαντική βοήθεια σε χιλιάδες συμπολίτες, κάποιες άλλες χρησιμεύουν μόνο στο να ανεβάζουν τα ποσοστά απορρόφησης των προγραμμάτων ΕΣΠΑ και να μειώνουν προσωρινά τα ποσοστά ανεργίας.
Βασικό πρόβλημα σε αυτό είναι ότι δεν υπάρχει ενιαία αντιμετώπιση και κοινά κριτήρια σχετικά με τους δικαιούχους, αλλά και η έλλειψη συνεννόησης των κοινωνικών υπηρεσιών, δομών κ.λπ που υπάγονται σε διαφορετικές αρχές.
Σε μια εποχή, ωστόσο, που η επιδοματική πολιτική είναι, δυστυχώς, η κυρίαρχη, μια τέτοια «άναρχη» κατάσταση δεν εξασφαλίζει τη δίκαιη αντιμετώπιση των πολιτών. Χρειάζεται πλέον εξατομικευμένη, και όχι «οριζόντια» και χωρίς έλεγχο προσέγγιση και αυτό το βλέπουμε όχι μόνο στο θέμα της κοινωνικής πολιτικής, αλλά και στο θέμα της ανεργίας και της λειτουργίας του ΟΑΕΔ.
Γ.Χ.

Χωρίς χρησιμότητα
Και για να εξηγούμαστε, όταν με διαφορετικά κριτήρια εντάσσεται κάποιος στο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, με διαφορετικά κριτήρια λαμβάνει την «κάρτα δημότη», με διαφορετικά είναι δικαιούχος άλλων επιδομάτων και υπηρεσιών, χώρια των διάφορων εθελοντικών κοινωνικών δομών ή αυτών της εκκλησίας, καταλαβαίνει κανείς ότι υπάρχει χώρος και για εκμετάλλευση.
Η «ενοποίηση» όλων αυτών ήταν ο στόχος των Κέντρων Κοινότητας που δημιουργήθηκαν στους δήμους, στόχος, πάντως, που δεν έχει επιτευχθεί. Από τη στιγμή που δεν υπάρχουν κοινά ηλεκτρονικά συστήματα, άρα και στοιχεία, ποιος είναι ο ρόλος τους δεν έχουμε καταλάβει. Και γι’ αυτό δεν έχουν και καμία χρησιμότητα στον πολίτη, ο οποίος είναι αναγκασμένος να πηγαίνει από υπηρεσία σε υπηρεσία και από φορέα σε φορέα για να δει αν και σε τι είναι δικαιούχος.
Μαθαίνουμε ότι ο ΟΚΠΑΠΑ προχωρά στην ηλεκτρονική ενοποίηση και διασταύρωση των στοιχείων που αφορούν τους πολίτες, οι οποίοι λαμβάνουν τις δικές του υπηρεσίες, ενδεχομένως και μέχρι το τέλος του έτους. Είναι η αρχή, αλλά σίγουρα δεν αρκεί, αν δεν υπάρξει συνεργασία και με την κοινωνική υπηρεσία και τα δικά της στοιχεία.
Γ.Χ.

Ούτε οι μισοί
Ερίζουν οι κυβερνήσεις –πρώην, νυν και επόμενες- για το ποιος θεσμοθέτησε το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα ή κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης. Εμείς πάλι στην Ήπειρο είμαστε… υπεράνω. Σύμφωνα με το υπουργείο Εργασίας, 7.482 άτομα το λαμβάνουν, όταν οι δικαιούχοι είναι 16.859, δηλ. ούτε το 50%. Προφανώς κάτι συμβαίνει, πέρα από την έλλειψη ενημέρωσης που μπορεί κάποιος εύκολα να επικαλεστεί, γιατί αμφιβάλλουμε ότι απαξιούν να το πάρουν ή δεν το χρειάζονται οι δικαιούχοι…
Γ.Χ.

62 σχέδια του Κυριάκου Ρόκου
Το Ίδρυμα Ιωσήφ και Εσθήρ Γκανή οργάνωσε έκθεση με 62 σχέδια του γνωστού γιαννιώτη γλύπτη Κυριάκου Ρόκου, έργα τα οποία ανήκουν στη συλλογή του ιδρύματος, μετά από δωρεά του καλλιτέχνη. Τα εγκαίνια της έκθεσης έγιναν την περασμένη Τετάρτη στον εκθεσιακό χώρο του λαογραφικού μουσείου «Κ. Φρόντζου». Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα έκθεση όχι μόνο γιατί παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό της πόλης σχέδια ενός μεγάλου γλύπτη, αλλά κυρίως γιατί τα σχέδια αυτά λειτουργούν ως αυθύπαρκτα καλλιτεχνικά δημιουργήματα και δεν αποτελούν απλά προσχέδια των γλυπτών του καλλιτέχνη. Τα 62 σχέδια αποκαλύπτουν στην ουσία τον δημιουργό, τη φαντασία του, τα συναισθήματα, την έμπνευση του καλλιτέχνη, παρά τη σχετική άποψη του Κυριάκου Ρόκου: «Έμπνευση δεν υπάρχει. Υπάρχει μονάχα ανάγκη να πεις κάτι με τον τρόπο σου…». Πηγαίνετε να δείτε την έκθεση. Σίγουρα έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον το τι «λέει» με τον τρόπο του ο γιαννιώτης καλλιτέχνης.
Σ.Κ.

Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

18.11.17 | Με τις ευλογίες της Αστυνομίας

Μεγάλη είναι η ευθύνη για το κυκλοφοριακό έμφραγμα σε κεντρικούς οδικούς άξονες της πόλης, λόγω της...

17.11.17 | Μια χώρα του υποανάπτυκτου κόσμου

Πριν από μερικά χρόνια, βλέπαμε εικόνες στην τηλεόραση από μακρινές –γεωγραφικά και βιοτικά- χώρες...

16.11.17 | Το πατροπαράδοτο ντου στο Πολυτεχνείο

Είναι εκείνη η εποχή του χρόνου, που άλλη μια συνήθεια ετών πολλών έρχεται να υπενθυμίσει την...

15.11.17 | Τον παλιό εκείνο τον καιρό

Υπάρχουν εκεί έξω όλα εκείνα τα κλισέ που καταλήγουν στο συμπέρασμα πως ό,τι κι αν ψηφίσεις,...

14.11.17 | Το αίμα νερό δε γίνεται

Γύρω στις δώδεκα το μεσημέρι την Κυριακή, ήταν όλοι τους εκεί στα Παλιά Σφαγεία για να ψηφίσουν τον...

11.11.17 | Μια φωτεινή εικόνα σε γκρίζο καιρό

Ίσως να φταίει που το μάτι μας έχει ασκηθεί να αναγνωρίζει το στραβό σε μια εικόνα ή που...

10.11.17 | Ένας ακούραστος άνθρωπος

Το πάθος και την έγνοια με τα οποία η Γωγώ Γιώτη μπαίνει μέσα σε όσα αναλαμβάνει και την επιμονή...

09.11.17 | Ούτε στα χειρότερα όνειρα

Βάλτε με τον νου σας. Να είστε παιδί σε ξένο τόπο, μακριά από τον τόπο σας (όχι από επιλογή), να...