Πέμπτη, 2 Νοεμβρίου 2017
|
Ηπειρωτικός Αγών

Για όλους τους λάθος λόγους

Κάποιοι από μας, θυμόμαστε τις σχολικές παρελάσεις, στις οποίες συμμετείχαμε, με μεγάλη νοσταλγία. Όχι για τους λόγους που θα θέλανε τότε οι γονείς μας κι οι παππούδες μας ή οι σημερινοί πατριώτες που τις κρίνουν πολύ αναγκαίες, μην και χαθεί το περήφανο έθνος σε κανά σταυροδρόμι και λοξοδρομήσει. Δυστυχώς, το μήνυμα, που έπρεπε να περαστεί για την πατρίδα και τον αγώνα των προγόνων μας, είχε χαθεί από νωρίς: όταν ξεροσταλιάζαμε στις ατελείωτες, βαρετές σχολικές γιορτές ή όταν -περισσότερο από την παρέλαση- λαχταρούσαμε το μετά: μια βόλτα στην κεντρική πλατεία, για να πάρουμε μαλλί της γριάς, όταν ήμασταν πιτσιρίκια ή για να μαζευτούμε όλες οι συμμαθήτριες μετά και να πάμε στο Drug Store ή σε πρωινό σχολικό χορό στην Taiga, όταν φτάσαμε στο Λύκειο. Τις θυμόμαστε, για όλους τους λάθος λόγους (της κοπάνας από τα μαθήματα συμπεριλαμβανομένης, για να κάνουμε πρόβα στο βήμα). Αλλά τις νοσταλγούμε, καθώς ήταν κι αυτές κομμάτι από τη συχνά μονότονη σχολική ζωή, που, όσο ξεμακραίνει, τόσο πιο όμορφη και πολύχρωμη τη θυμόμαστε. Τ.Τ.

Μέχρι πού θα φτάσει η φούστα;
Μας είναι από καιρό ξεκάθαρο ότι οι παρελάσεις και όλη αυτή η ψυχαναγκαστική φιέστα που τις συνοδεύει είναι ξεπερασμένες. Είμαστε από εκείνους που πιστεύουν ότι θα ήταν καλύτερο να καταργηθούν ή -έστω- να συρρικνωθούν σε κάτι συντομότερο, πιο ευχάριστο και περισσότερο σύγχρονο, μα τούτο δεν είναι της παρούσης (και με τα μυαλά που κουβαλάμε, ούτε καμιάς σύντομα μελλούσης προβλέπεται να γίνει). Ωστόσο, ένα από τα καινούρια, καυτά θέματα που φαίνεται να συζητάμε μετά από κάθε παρέλαση είναι το μήκος της φούστας των μαθητριών και των συνοδών δασκάλων τους. Και κάθε χρόνο δίνεται η εντύπωση στους σχολιαστές ότι μαζί με τη μνήμη, κονταίνει και η φούστα και τούτο -σύμφωνα πάντα με τους θιασώτες του δρώμενου- είναι κάτι πολύ προσβλητικό για την περίσταση και για τους ήρωες που μνημονεύουμε και τιμούμε.
τ.τ.

Ανάποδα
Η αλήθεια είναι ότι κάθε περίσταση -στην οποία επιλέγουμε να είμαστε παρόντες- έχει τον ενδυματολογικό της κώδικα, που όσο κι αν τον τραβήξουμε ή τον ξεχειλώσουμε, κάποια πρότυπα είναι δεδομένα (dos and don'ts, που λέμε και στο χωριό μου) και πρέπει να τηρούνται. Δε λέμε να πάμε πίσω στην εποχή, που φορούσαμε κάτι βαριές κι ασήκωτες μάλλινες φούστες κλος ως τον αστράγαλο ή που επιστρέφαμε σπίτι μας να αλλάξουμε παπούτσια, γιατί το δικό μας ζευγάρι γυάλιζε πιο πολύ από της διπλανής μας και δε μας επέτρεπε η γυμνάστρια να παρελάσουμε με τόση απόκλιση από τα ορισθέντα.  Αλλά, όπως λένε σε ένα άλλο χωριό του τόπου μας: όπως τα βρήκαμε, όχι όπως τα ξέραμε.
Όπως και να’χει, όταν επιθυμούμε να διατηρήσουμε κάτι στην ξεπερασμένη και παλιά του μορφή, οφείλουμε να σεβαστούμε όλες τις πτυχές του, που το καθιστούν τέτοιο. Αν κάποια στιγμή θελήσουμε να το αλλάξουμε, το τελευταίο από το οποίο πρέπει να ξεκινήσουμε είναι η φούστα και το μήκος της. Αλλά, πότε τα κάναμε τα πράγματα με τη σωστή σειρά, για να τα κάνουμε τώρα;
Τ.Τ.

Ανομίας συνέχεια
Περίπου 35 Χρυσαυγίτες επιτέθηκαν χθες στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, στο ύψος του Εφετείου, σε δυο γυναίκες, που κατέβαιναν από το τρόλεϊ, μπροστά στα μάτια των αστυνομικών. Η μία εξ αυτών είναι συνήγορος πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χ.Α. Κι όταν λέμε επίθεση, δεν εννοούμε φραστική, εννοούμε από την άλλη, την «αντρίκια»: μπουνιές στη μύτη και στο στόμα. Συνελήφθησαν μεν, τους επετράπη δε (που δεν επιτρέπεται, ούτε προβλέπεται σε προσαγωγές) να μιλήσουν με δικηγόρο και να επικοινωνήσουν με βουλευτή της ΧΑ.  Το συμβάν το αφιερώνουμε σε όλους εκείνους, που κάνανε λόγο για «καλή Χρυσή Αυγή», που την επικαλούνταν για να ψηφίζουν μαζί νομοσχέδια στη Βουλή, που ωρύονταν για τη νομιμότητά της και που, όταν μέλος της χαστούκιζε άλλη γυναίκα σε πρωινή εκπομπή, κοιτούσανε τα νταβάνια ή λέγανε ότι καλά της έκανε.
Τ.Τ.

Ακόμη περιμένουμε
Τη μείωση 15% στους λογαριασμούς της ΔΕΥΑΙ από τον Σεπτέμβριο είχε προαναγγείλει ο αντιπρόεδρος της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης Αποχέτευσης Ιωαννίνων Μάκης Χρυσοστόμου τον Ιούλιο που μας πέρασε. Τη δέσμευση επανέλαβε σε συνέντευξή του στις 20 Σεπτεμβρίου, λέγοντας πως το θέμα θα έρθει στο επόμενο διοικητικό συμβούλιο της επιχείρησης. Ο Σεπτέμβριος πέρασε, ο Οκτώβριος επίσης, πολλά διοικητικά συμβούλια έγιναν, αλλά η μείωση ακόμη να αποφασιστεί. Και απ’ ότι φαίνεται θα περιμένουμε πολύ ακόμη, καθώς ούτε στην ημερήσια διάταξη της αυριανής συνεδρίασης είναι εγγεγραμμένο το θέμα. Δεν ξέρουμε τι πρόβλημα υπάρχει και η αλήθεια είναι πως ποσώς μας ενδιαφέρει. Το ζήτημα είναι πως υπήρξε μια δέσμευση που δεν τηρήθηκε και ουδείς αισθάνεται την ανάγκη να βγει και να δώσει μια εξήγηση. Αλλά και κανείς δε βρέθηκε να ρωτήσει σχετικά στο δημοτικό συμβούλιο. Έχουν αναλωθεί άπαντες στα μεγάλα οράματα της καθαρής λίμνης, των υδατοδρομίων, των κόμβων και δε χαραμίζουν το σάλιο τους για τέτοια ασήμαντα πράγματα.
Α.Τ.


Το απόλυτο μπάχαλο
Βέβαια, με το μπάχαλο που επικρατεί στη ΔΕΥΑΙ, δε μας κάνει και εντύπωση που δεν μπορούν να υλοποιήσουν τη δέσμευση. Τις τελευταίες ημέρες, μας καταγγέλλεται ότι εμφανίζονται σε σπίτια και καταστήματα υπάλληλοι της επιχείρησης, προκειμένου να προχωρήσουν σε διακοπές υδροδότησης για ανεξόφλητες οφειλές. Όμως, σε αρκετές περιπτώσεις οι πολίτες έχουν πληρώσει κανονικά, μέσω e-banking, και «τρίβουν» τα αποδεικτικά στη μούρη των υπαλλήλων της ΔΕΥΑΙ, οι οποίοι σκύβουν το κεφάλι, ζητούν συγγνώμη, ψελίζουν μια δικαιολογία για την κατάσταση που επικρατεί στη ΔΕΥΑΙ και φεύγουν με την ουρά στα σκέλια.
Α.Τ.


Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

18.11.17 | Με τις ευλογίες της Αστυνομίας

Μεγάλη είναι η ευθύνη για το κυκλοφοριακό έμφραγμα σε κεντρικούς οδικούς άξονες της πόλης, λόγω της...

17.11.17 | Μια χώρα του υποανάπτυκτου κόσμου

Πριν από μερικά χρόνια, βλέπαμε εικόνες στην τηλεόραση από μακρινές –γεωγραφικά και βιοτικά- χώρες...

16.11.17 | Το πατροπαράδοτο ντου στο Πολυτεχνείο

Είναι εκείνη η εποχή του χρόνου, που άλλη μια συνήθεια ετών πολλών έρχεται να υπενθυμίσει την...

15.11.17 | Τον παλιό εκείνο τον καιρό

Υπάρχουν εκεί έξω όλα εκείνα τα κλισέ που καταλήγουν στο συμπέρασμα πως ό,τι κι αν ψηφίσεις,...

14.11.17 | Το αίμα νερό δε γίνεται

Γύρω στις δώδεκα το μεσημέρι την Κυριακή, ήταν όλοι τους εκεί στα Παλιά Σφαγεία για να ψηφίσουν τον...

11.11.17 | Μια φωτεινή εικόνα σε γκρίζο καιρό

Ίσως να φταίει που το μάτι μας έχει ασκηθεί να αναγνωρίζει το στραβό σε μια εικόνα ή που...

10.11.17 | Ένας ακούραστος άνθρωπος

Το πάθος και την έγνοια με τα οποία η Γωγώ Γιώτη μπαίνει μέσα σε όσα αναλαμβάνει και την επιμονή...

09.11.17 | Ούτε στα χειρότερα όνειρα

Βάλτε με τον νου σας. Να είστε παιδί σε ξένο τόπο, μακριά από τον τόπο σας (όχι από επιλογή), να...