Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017
|
Ηπειρωτικός Αγών

Χωρίς δίκυκλο

Καηµό το είχαµε, από πιτσιρίκια που ήµασταν, να το µάθουµε να το οδηγούµε το δίκυκλο, µα τα ‘φερε η ζωή έτσι και αποµείναµε µε το αυτοκίνητο και το ποδήλατο.

Κι ενώ είχαµε συµφιλιωθεί µε την ιδέα και µας πήρανε και τα χρόνια, εκείνος ο καηµός επανήλθε δριµύτερος, τώρα που ο υφυπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μπαλάφας κυκλοφορεί στον δρόµο και δεν έχουµε ένα µηχανάκι να σταµατήσουµε κι εµείς οι ευεργετηµένοι µπρος του να τον ευχαριστήσουµε που µείωσε τις ασφαλιστικές εισφορές. Βλέπετε, σ’ αυτή την ιστορία που αφηγήθηκε ο κ. Μπαλάφας δεν ταιριάζει να πρωταγωνιστεί όχηµα, παρά µόνο Ζastava, µα τα Ζastava έχουν αποσυρθεί από την κυκλοφορία…

Τ.Τ.

Μόνο ο Ντάνος

Και τι θα απογίνουµε τώρα που τελείωσε το Survivor, πώς θα γεµίσουµε τις ζεστές νύχτες των καθηµερινών µας, τι θα λέµε στις παρέες, µε ποιον θα τσακωνόµαστε για την ψηφοφορία ή την αποχώρηση παίκτη; Μην απελπίζεστε. Μπορεί το Survivor 2 να αργεί, παρόλο που ήδη έχει βγει στον αέρα η πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για συµµετοχή, µα οι υπεύθυνοι της παραγωγής έχουν µεριµνήσει για τον ενδιάµεσο χρόνο. Εµφανίσεις ξεκίνησε να κάνει ο νικητής του Survivor στην επαρχία (κυκλοφορεί ήδη σχετική αφίσα, που ανακοινώνει την υποδοχή του), µα δεν έχουµε κάποια πληροφόρηση αν θα περιοριστεί µόνο σε νησιά και αµιγώς τουριστικούς προορισµούς. Τι το παλεύουµε εµείς εδώ µε πτήσεις charter, εκδηλώσεις µουσικές, συναυλίες, παραστάσεις µε ονόµατα γνωστά και δρώµενα τη βραδιά της αυγουστιάτικης πανσελήνου; Η Επιτροπή Πολιτισµού, Νεολαίας & Αθλητισµού Δήµου Σκιάθου υποδέχεται µε δόξα και τιµή στο Ανοιχτό Θέατρο Μπούρτζι τον σύγχρονο ήρωα, το νέο πρότυπο ανθρώπου που κερδίζει στα αγωνίσµατα και κατατροπώνει αντιπάλους κι εµείς εδώ βολευόµαστε µε τη Μήδεια, τον Bregovic, τον Σαββόπουλο και τον Πετρολούκα. Και θέλαµε να γίνουµε και πολιτιστική πρωτεύουσα... 

Τ.Τ.

Ούτε στον ήλιο, ούτε στον ίσκιο

Και καθώς κοντεύουµε να κλείσουµε µια βδοµάδα µέσα σε διαρκή και ανελέητο καύσωνα, στις συζητήσεις µας αργά το βράδυ, λίγο πριν τα µεσάνυχτα, εκείνη την ώρα που παίρνει να δροσίζει µια στάλα, παλεύουµε να θυµηθούµε πότε έκανε ξανά τόση ζέστη. Όπως κάθε χρόνο, που ξεκινά µικρός ή µεγάλος καύσωνας. Φέτος πρώτη φορά έκανε τόσο κρύο, πρώτη φορά έκανε τόση ζέστη. Στα χιόνια, παρακαλούσαµε να βρέξει. Στην αφόρητη ζέστη, να πέσει η θερµοκρασία. Υποµονή. Το Σαββατοκύριακο, λέει, έρχονται βροχές και καταιγίδες και µαζί µ’ αυτές µιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να γκρινιάξουµε που µας τα χάλασε ο καιρός και δεν πήγαµε για µπάνιο.

Τ.Τ.

Η δικαίωση του Βαµβακούλα

Τελευταία, κάθε φορά που ακούµε τον πρωθυπουργό µας να κάνει άλλη µια απίθανη δήλωση, που γίνεται viral, σκεφτόµαστε τον Νίκο Βαµβακούλα και την τριµελή επιτροπή που θα έφτιαχνε µε πέντε – έξι άτοµα. Χρόνια µετά, έρχεται η δικαίωσή του, καθώς στο τιµόνι της χώρας βρίσκεται ένας άνθρωπος, που αποχαιρετά τη Γαλλία και πάει στο Στρασβούργο, από τη Μυτιλήνη ταξιδεύει για τη Λέσβο, κάνει στροφή 360 µοιρών και φτιάχνει λιµάνι ξηράς στην Καστοριά. Βέβαια, µε τόσους ανθρώπους που έχουµε δει από καιρού εις καιρόν να κάθονται στα βουλευτικά έδρανα, κανονικά µια θέση θα έπρεπε να είχαµε κρατήσει και για τον Νίκο Βαµβακούλα, που λείπει σήµερα από την πολιτική σκηνή του τόπου. Δεν πειράζει. Έχουµε τουλάχιστον άλλους να λένε επικές ατάκες, που θα αφήσουν εποχή και θα γραφτούν στην ιστορία των δηµοφιλών ανεκδότων.

Τ.Τ.

Τουλάχιστον ένα µωσαϊκό

Υπάρχει ένα βίντεο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και δείχνει µια γυναίκα, που τη χτυπά ο άντρας της στο Καλλιµάρµαρο, λίγο πριν ξεκινήσει η συναυλία «Όλοι µαζί µπορούµε». Άλλοι κατήγγειλαν το γεγονός και κοινοποίησαν το βίντεο, για να τον ξεφτιλίσουν. Άλλοι είπανε ότι ο κόσµος δεν επενέβη, για να την τραβήξει µακριά, κάποιοι πως τελικά τον γιουχάρισαν και τον ανάγκασαν να φύγει από τη συναυλία. Κανείς όµως απ’ όσους αναπαράγουν το βίντεο, δε σκέφτηκε αυτή τη γυναίκα, που έπεφτε -ποιος ξέρει για ποια φορά;- θύµα κακοποίησης και µάλιστα δηµόσια, να την προστατέψει κι εφόσον δεν έσπευσε να την αρπάξει από τα χέρια του, τουλάχιστον να βάλει ένα µωσαϊκό στο πρόσωπό της;

Τ.Τ.

Τα «υπόλοιπα»

Δεν ξέρουµε τι µηχανάκι οδηγούσε αυτός που σταµάτησε τον Μπαλάφα στο δρόµο, του ‘σφιξε το χέρι και του ‘δωσε δυο ρουφηχτά φιλιά στο µάγουλο και τον συνεχάρη για την εξαίσια πολιτική της κυβέρνησης στο ασφαλιστικό. Σίγουρα όµως ο άνθρωπος αυτός -µα δεν έχει όνοµα, δε βγαίνει να δείξει το πρόσωπό του έστω και για µιας ηµέρας δηµοσιότητα;- ανήκει στο 13% αυτών που συνεχίζουν να εµπιστεύονται την κυβέρνηση. Το ποσοστό αυτό είναι απολύτως αξιοπρεπές. Μη γελάτε. Θα µπορούσε να ‘ναι πολύ µικρότερο, εκεί γύρω στο πέντε, αλλά ας είναι καλά το «υπόλοιπο» ΠΑΣΟΚ και το «υπόλοιπο» της καραµανλικής ΝΔ.

Π.Ζ.

Δυνατές συνήθειες

Τα capital controls που κλείνουν αισίως δυο χρόνια εφαρμογής, τα συνηθίσαμε. Την υψηλή ανεργία και την απουσία προοπτικής των νέων, τη συνήθισαν πρωτίστως οι ίδιοι και έπειτα όλοι μας, μιας και μιλάμε για μια κατάσταση που ήρθε για να μείνει. Τους εξευτελιστικούς μισθούς στον ιδιωτικό τομέα τους θεωρούμε δεδομένους, όπως δεδομένο θεωρούμε το όραμα πολλών για διορισμό στο δημόσιο. Ελληνικό δημόσιο: η μόνη δια βίου εξασφάλιση. Κι αυτό μια συνήθεια είναι, μια νοοτροπία που δεν ξεριζώνεται, δεν υπάρχει και λόγος. Η οκταετής οικονομική κρίση έχει γίνει συνήθεια, μια διεστραμμένη «κανονικότητα». Κι έτσι πορευόμαστε, έχοντας συνηθίσει το μη φυσιολογικό, το άρρωστο.

Π.Ζ.

Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

21.11.17 | Το τέρας της γραφειοκρατίας

Καθώς οι πλημμύρες και οι θλιβερές απώλειες ανθρώπινων ζωών μονοπωλούν το ενδιαφέρον μας τις...

18.11.17 | Με τις ευλογίες της Αστυνομίας

Μεγάλη είναι η ευθύνη για το κυκλοφοριακό έμφραγμα σε κεντρικούς οδικούς άξονες της πόλης, λόγω της...

17.11.17 | Μια χώρα του υποανάπτυκτου κόσμου

Πριν από μερικά χρόνια, βλέπαμε εικόνες στην τηλεόραση από μακρινές –γεωγραφικά και βιοτικά- χώρες...

16.11.17 | Το πατροπαράδοτο ντου στο Πολυτεχνείο

Είναι εκείνη η εποχή του χρόνου, που άλλη μια συνήθεια ετών πολλών έρχεται να υπενθυμίσει την...

15.11.17 | Τον παλιό εκείνο τον καιρό

Υπάρχουν εκεί έξω όλα εκείνα τα κλισέ που καταλήγουν στο συμπέρασμα πως ό,τι κι αν ψηφίσεις,...

14.11.17 | Το αίμα νερό δε γίνεται

Γύρω στις δώδεκα το μεσημέρι την Κυριακή, ήταν όλοι τους εκεί στα Παλιά Σφαγεία για να ψηφίσουν τον...

11.11.17 | Μια φωτεινή εικόνα σε γκρίζο καιρό

Ίσως να φταίει που το μάτι μας έχει ασκηθεί να αναγνωρίζει το στραβό σε μια εικόνα ή που...

10.11.17 | Ένας ακούραστος άνθρωπος

Το πάθος και την έγνοια με τα οποία η Γωγώ Γιώτη μπαίνει μέσα σε όσα αναλαμβάνει και την επιμονή...