Συγκεκριμένα ο κ. Παπακωνσταντίνου απέκλεισε για φέτος το ενδεχόμενο πρόσθετης χρηματοδότησης των Ταμείων, καθώς, όπως είπε, η τήρηση των στόχων του Προγράμματος Σταθερότητας είναι θέμα «εθνικής επιβίωσης». Την ίδια ώρα, τα συνδικάτα τονίζουν ότι απαιτούνται ετησίως 4 δισ. ευρώ ώστε το σύστημα να είναι βιώσιμο. Σημειώνεται ότι για το 2009 έχουν κατατεθεί 580 εκατ. ευρώ στο «κεφάλαιο αλληλεγγύης των γενεών», ενώ φέτος θα κατατεθούν άλλα 630 εκατ. ευρώ. Επιπλέον, ο υπουργός διατύπωσε την αντίθεση του στην ιδέα ενός νέου φόρου, έως ότου ολοκληρωθεί η μεταρρύθμιση στο Ασφαλιστικό και το φορολογικό. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά «ήδη, υπάρχει τριμερής χρηματοδότηση του Ασφαλιστικού και σε περίπτωση που προχωρούσαμε στο νέο φόρο, οι φορολογούμενοι θα επωμίζονταν το βάρος αυτών που εισφοροδιαφεύγουν». Παράλληλα, χαρακτήρισε «ενδιαφέρουσα» την πρόταση αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας των Ταμείων, κάνοντας λόγο για διαχείριση ή εκποίηση τμημάτων της, ώστε να καλυφθούν τα κενά μέχρι να αποδώσουν τα μέτρα δομικών αλλαγών του συστήματος, ενώ έκανε λόγο για κοινή διαχείριση των αποθεματικών του Ταμείων. Ακόμη ο υπουργός Οικονομικών άφησε και ανοιχτό το ενδεχόμενο ενίσχυσης με νέους πόρους από λαχεία, τυχερά παιχνίδια και άλλα. Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου στην περίοδο μεταξύ 2001-2009, παρουσιάζεται αύξηση εσόδων του κράτους από φόρους κατά 38%, ενώ η αύξηση της χρηματοδότησης προς τα Ταμεία φτάνει στο 288%.
Κίνδυνος να χαθεί ο έλεγχος
Από την άλλη πλευρά εκπρόσωπος των συνδικάτων κ. Ρομανιάς, ζήτησε να μην καταμετρούνται οι δαπάνες προνιακού χαρακτήρα στον προϋπολογισμό μέσα στους λογαριασμούς του συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων, επανέλαβε την αντίθεση των συνδικάτων για το ζήτημα ενός νέου φόρου και χαρακτήρισε την ακίνητη περιουσία ως μία χρυσή ευκαιρία που αν αξιοποιηθεί μέσω της κτηματικής εταιρίας του δημοσίου θα μπορούσε να αποφέρει στο σύστημα μέχρι και 3 δισ. ετησίως για τα επόμενα 15 χρόνια. Στο ίδιο μήκος κύματος ο καθηγητής Σαβας Ρομπόλης υπογράμμισε ότι με τα σημερινά επίπεδα ανεργίας το σύστημα θέλει μια πολύ σημαντική χρηματοδότηση ετησίως, αλλιώς υπάρχει ο κίνδυνος σε ελάχιστα χρόνια να χαθεί πλήρως ο έλεγχος.