Κάθε φορά που τον συναντούσαμε, στη σκέψη ερχόταν οι δικοί μας άνθρωποι με τους οποίους τον συνέδεε βαθιά φιλία και σχέση ζωής.Ακόμη θυμούμαστε το όνομα που σημάδεψε τη ζωή του παιδαγωγού και καλλιτέχνη. Σοφία Παραμυθιώτη η δασκάλα, η θεία του, όμως συγχρόνως και η μάνα του. Ήταν η Σοφία η στενή φίλη της οικογένειας του Ηπειρωτικού Αγώνα. Ακούγαμε από τους δικούς μας ανθρώπους αυτό το όνομα και όλα τα καλά που το ακολουθούσαν σε σχέση με τον ορφανό Παύλο Βρέλλη και τα αδελφια του. Η θεία που τα είχε σα να ήταν δικά της παιδιά. Τον μεγάλωσε τον Παύλο, τον ανάθρεψε, τον έστειλε να γίνει σαν εκείνη: Δάσκαλος.

Και έγινε δάσκαλος ο Παύλος, μόνο που οι καλλιεχνικές του ανησυχίες τον οδηγούσαν σε άλλα μονοπάτια. Αυτά της Τέχνης, που μαζί με την παιδαγωγική και την έφεση για διδασκαλία θα τον κάνουν να γίνει ο πολυβραβευμένος καλλιτέχνης-δημιουργός, ο δάσκαλος που άφησε την ανεξίτηλη σφραγίδα του στον τόπο.

Άλλοι θα μιλήσουν για το βιογραφικό του, που είναι πλουσιότατο.

Εμάς ας μας επιτρέψει το πνεύμα του που ακόμη τριγυρίζει πάνω από το Μπιζάνι κι από τα αγαπημένα του λημέρια, να μιλήσουμε συναισθηματικά.

Τον συναντούσαμε στο σπίτι της ευεργέτιδας της πόλης Νίκης Καλούδη και απολαμβάναμε καφέ και κουβέντα. Είχε ήδη φιλοτεχνήσει από τον πρώτο καιρό της δημιουργίας του την προτομή του πατέρα της του γυμνασιάρχη Γεωργίου Καλούδη.

Ήταν και ποιητής. Μας απήγγειλε. Μιλούσε για ποίηση που πίστευε όπως ο Λειβαδίτης, ότι είναι η ποίηση η αρχή του μεγάλου ονείρουμας και το τέλος του μικρού μας ταξιδιού.

Το τέλος του «μικρού του ταξιδιού» τον βρήκε τον Παύλο να αγναντεύει το όνειρό του, αυτό που είχε από μικρό παιδί. Να σμιλεύει πέτρες από τα βουνά της Ηπείρου, να σκαλίζει ξύλο από τα δέντρα της, μορφές από ανθρώπους του μόχθου. Ακόμη να αποτυπώνει μορφές συγκρατουμένων του στη φυλακή, όταν τον συνέλαβαν οι γερμανοί στην κατοχή.

Το όνειρό του να δημιουργήσει ένα μουσείο κέρινων ομοιωμάτων, που το τίμησαν με τις κριτικές τους χιλιάδες άνθρωποι. Που ήρθαν από όλο τον κόσμο σε κείνη τη γωνιά της γης, που λέγεται Γιάννενα, Ήπειρος, Άπειρος χώρα.

Καλό σου ταξίδι Παύλο Βρέλλη κι η νύχτα σου ας είναι μια φωτισμένη πολιτεία σαν το έργο σου.

Λουκία Τζάλλα