Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2017
|
Της Βίκυς Βάββα*

Πού πήγαν τα Χριστούγεννα;

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες αναζητούμε τα Χριστούγεννα. Πίσω από τις βιτρίνες και τα χαμόγελα, κάτω από τις τσάντες και ανάμεσα στου στίχους από τα κάλαντα, ψάχνουμε το πνεύμα των Χριστουγέννων, αυτό το κάτι που θα μας κάνει να αισθανθούμε ότι νιώσαμε στην ψυχή μας την ουσία αυτής της περιόδου με τους πλούσιους συμβολισμούς. Και ξέρετε κάτι; Καμιά φορά το βρίσκουμε αυτό το αέρινο πνεύμα και για λίγο όλα αλλάζουν και φωτίζονται πιο δυνατά…





Ψάχνοντας και φέτος, μέσα στις τόσες εκδηλώσεις και δράσεις για παιδιά, στις γιορτές και τους περιπάτους, στάθηκα τυχερή και το συνάντησα ένα απόγευμα Κυριακής. Καλεσμένη του Συλλόγου Εργαζομένων του φορέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου & Δυτικής Μακεδονίας, τον οποίο ευχαριστώ θερμά για την εμπιστοσύνη, ως εμψυχώτρια μιας Χριστουγεννιάτικης Γιορτής, πήγα πρόθυμη να απολαύσω ακόμη μία συνύπαρξη με παιδιά. Δεν ήμουν προετοιμασμένη για αυτή τη συνάντηση βάθους – οι πιο σπουδαίες συναντήσεις στη ζωή μου έρχονται απρόσμενα – δεν είχα βάλει τα καλά μου, δεν είχα γυαλίσει τα παπούτσια μου. Στην αρχή, δεν το διέκρινα – τι πνεύμα θα ήταν άλλωστε αν άμα τη εμφανίσει του κραύγαζε την ιδιότητά του; Σιγά σιγά όμως, όταν τα 25 περίπου παιδιά που διαβιούν στη Μονή Δουραχάνης, βρήκανε τις θέσεις τους στην αίθουσα του ΚΕΠΑΒΙ που ευγενικά μας παραχωρήθηκε, άρχισα να αισθάνομαι ότι κάτι συμβαίνει.
Το παιχνίδι ξεκίνησε. Τα γέλια τράνταξαν την αίθουσα. Κι έπειτα ήρθαν οι σιωπές, μεστές, ζεστές, ανθρώπινες, δυνατές, συγκινητικές. Κι ύστερα τα βλέμματα, βαθειά, γεμάτα αλήθεια και ευγνωμοσύνη, λαχτάρα και σεβασμό. Μετά η βοήθεια, μέσα από μια ανθρώπινη σκάλα που με βοήθησε να φτάσω στο φεγγάρι…  Και οι ευχές, το μοίρασμα. «Να έχουμε υγεία», «να καταφέρεις αυτό που θέλεις», «να φτάσεις στο φεγγάρι», «να μπορούμε να ονειρευόμαστε», «να ξανασυναντηθούμε». Στο τέλος γεννήθηκε ο κύκλος… Χέρια πιασμένα, ισότιμα μέλη μιας κυκλικής περιφέρειας που εμπεριέχει, περιβάλλει, ενώνει. Να τραγουδήσουμε; Ναι, να τραγουδήσουμε, φυσικά. Και να χορέψουμε!
Καμιά φορά πηγαίνεις να προσφέρεις κάτι και φεύγεις πλουσιότερος. Πηγαίνεις ίσως να εμψυχώσεις ως επαγγελματίας και ανακαλύπτεις ότι κάποιοι, είναι εμψυχωτές της ζωής. Έχεις την πρόθεση να «διδάξεις» και μαθαίνεις κάτι αλησμόνητο που θα το κουβαλάς για μια ζωή. Μάλλον μέσα σε τέτοια παράδοξα, εξωσχολικά μαθήματα φωλιάζουν τα Χριστούγεννα. Κι αν επικεντρώθηκα συνειδητά στην ομάδα αυτών των παιδιών των οποίων η ευγένεια, η ψυχική δύναμη και η ικανότητά τους να εκφράζουν αυθόρμητα ευγνωμοσύνη με μάγεψαν, είμαι σίγουρη ότι οι υπόλοιποι φίλοι της γιορτής, εργαζόμενοι της Αποκεντρωμένης Διοίκησης με τα παιδιά τους και φυσικά οι αγαπημένες μου συνεργάτιδες θα με συγχωρήσουν. Είμαι σίγουρη γιατί έχω την πεποίθηση ότι όλοι οι συμμετέχοντες νιώσαμε την παρ- ουσία του Πνεύματος των Χριστουγέννων μέσα στην ομάδα και μέσα στην ψυχή μας.
Οι φίλοι που έκαναν πιο λαμπερή τη μικρή αυτή γιορτή, θελήσανε να κλείσουνε τραγουδώντας τη Φουρτούνα:

Πριν χρόνια σ’ ένα πλοίο ήταν ο Χριστός
και δώδεκα ψαράδες φοβισμένοι.
Το κύμα ήταν μεγάλο, το καράβι μικρό,
καμιά ελπίδα δεν τους μένει.

Τον είδαν να σηκώνεται, στο κύμα να μιλά,
κι η θάλασσα ευθύς να γαληνεύει.
Ήτανε ψαράδες κι είχαν δει πολλά,
μα τούτο δεν το είδανε ξανά.

Ποιος, πες μας, ποιος είσαι, ποιος,
Εσύ που τους ανέμους διατάζεις,
Εσύ που τη βροχή σταματάς
και τη φουρτούνα κοπάζεις.

Η πίστη και η ελπίδα ποτίσανε τα λόγια και το τραγούδισμά τους. Και τότε, έγιναν πολύ πιο ξεκάθαροι και κατανοητοί οι στίχοι από την Α’ Επιστολή Προς Κορινθίους του Αποστόλου Παύλου :
«Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.».
Ευχαριστούμε, παιδιά, φορείς της πίστης, της ελπίδας και της αγάπης, για το μάθημα ζωής, για την αυθεντική Χριστουγεννιάτικη μαγεία…

* Η Βίκυ Βάββα είναι MSc δραματοθεραπεύτριας-συντονίστριας σχολών γονέων-θεατροπαιδαγωγού (www.anoixto-parathiro.blogspot.gr)



Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

25.04.18 | Κάθε χρόνο και καλύτερα

Στην τελική ευθεία βρίσκονται οι προετοιμασίες για τον 3ο Νυχτερινό Ημιμαραθώνιο Ιωαννίνων, που θα...

24.04.18 | Μεγαλώνουν χρόνο με τον χρόνο

Στο προσκήνιο βρέθηκαν και φέτος τα χειροτεχνικά επαγγέλματα του τόπου μας και ο ρόλος τους, τόσο...

21.04.18 | Ημέρες χειροτεχνίας σε Ζαγόρι, Γιάννενα και...

Με ένα πλούσιο πρόγραμμα ολοκληρώνονται σήμερα και αύριο οι εκδηλώσεις, στο πλαίσιο των Ευρωπαϊκών...

20.04.18 | Επιλογή σπουδών και επαγγέλματος

Εκδήλωση επαγγελματικού προσανατολισμού με θέμα την επιλογή σπουδών και επαγγέλματος διοργανώνει ο...

19.04.18 | Σεμινάρια επιμόρφωσης με βιντεομαθήματα

Διαδικτυακά σεμινάρια επιμόρφωσης με βιντεομαθήματα οργανώνει το Κέντρο Επιμόρφωσης και Διά Βίου...

18.04.18 | «Όρθιος Αργαλειός: υφαίνουμε το μέλλον»

Στις «Ευρωπαϊκές Ημέρες Χειροτεχνίας» συμμετέχουν τη φετινή χρονιά η Αδελφότητα Σκλιβανιτών...

17.04.18 | Ένα δέντρο μια φορά – κάπου αλλού…

Trees are poems the earth writes upon the sky, K. Gibran

14.04.18 | Ο Κ. Λυκέτσος μιλά για το Αλτσχάιμερ και τις...

Ένας από τους κορυφαίους γιατρούς της Αμερικής, ο καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου...