Οι δύο πρώτοι είναι αυτουργοί του πιτσιρικά και της διαβολικής παρέας του, οι δύο δεύτεροι υπήρξαν κατά καιρούς συνεργάτες των πρώτων και όλοι μαζί έχουν βγάλει αριστουργηματικές σειρές: Αστερίξ, Λούκι Λουκ και όλα τα στριπάκια που δημιουργήθηκαν από το 1950 μέχρι σήμερα.
Τα τελευταία χρόνια, ο Μικρός Νικόλας επέστρεψε, είτε με τη μορφή αδημοσίευτων ιστοριών, είτε με την πρώτη του ταινία: Ο Σεμπέ, ο οποίος μαζί με τον Ουντερζό ζουν ακόμη και δραστηριοποιούνται στο χώρο του κόμικ, έδωσε το «ΟΚ», συναίνεσαν και οι διαχειριστές της κληρονομιάς και του έργου του πρόωρα χαμένου Γκοσινί και έτσι, ο Νικόλας, μαζί με τους Ανιάν, Κλοτέρ, Μεξάν, Αλσέστ, Ρουφούς, Εντ, Ζοφρουά, έναν πρεμιέρα παραμονή Χριστουγέννων στη μεγάλη οθόνη.
Όπως όμως και κάθε άλλη μεταφορά έργου του Γκοσινί, υπεύθυνου για το σεναριακό ντύσιμο γέλιου για γενιές και γενιές, η ταινία «χάνει». Όχι ότι δεν βλέπεται, κάθε άλλο. Εκτός από γλυκύτατη και από αυτή την άποψη, προοριζόμενη κυρίως για τις μικρότερες ηλικίες, έχει και κάποια πλάκα καθώς η παρέα του Νικόλα είναι κυριολεκτικά… δαιμονική. Απλώς, τα αστεία δεν έχουν το ίδιο χρώμα και την ίδια παραστατικότητα όπως στο αθάνατο και οξυδερκές κείμενο του Ρενέ Γκοσινί, του ανθρώπου που έδειρε περισσότερους Ρωμαίους από ό,τι ο Αννίβας και ο Αλάριχος μαζί.
Στη σκηνοθεσία, η οποία είναι διεκπεραιωτική, είναι ο Αλαίν Σαμπά, ο «Ιούλιος Καίσαρας» του «Αστερίξ και Κλεοπάτρα». Στα υπέρ συγκαταλέγεται μια ιδιαίτερη ικανότητα που έχουν οι Γάλλοι να γυρνούν καλές ταινίες με πρωταγωνιστές πιτσιρικάδες, από τα «400 χτυπήματα», μέχρι τα «Παιδιά της χορωδίας».
Αν όμως θέλετε πραγματικά να «ανακαλύψετε» τον Μικρό Νικόλα, ανατρέξτε στα πέντε πρώτα βιβλία που κυκλοφόρησαν ποτέ στα ελληνικά, για να δείτε τι μπορεί να γράψει ένας πραγματικά χαρισματικός άνθρωπος, όπως ήταν ο Γκοσινί και να εικονογραφήσει με το αντίστοιχο σκέρτσο ο Σεμπέ.