Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017
|
Της Γεωργίας Σκοπούλη

Το μόνο που ζητάει είναι να το παρακολουθήσεις…

Ήταν η παράσταση, παραγωγή, του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Ιωαννίνων που ξεχώρισε αυτό το καλοκαίρι. Τόσο η σκηνοθεσία, όσο και η απόδοση των δυο ηθοποιών Θανάση Μιχαηλίδη και Στέλλας Κατσαρού.Η συνάντηση μαζί τους ήταν μια εξίσου απολαυστική «παράσταση». Φανέρωσε τον τρόπο της συνεργασίας τους και το δέσιμό τους για να βγει αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα.

Τραγωδία και συνάμα κωμωδία. Πικρή κωμωδία, χαρακτηρίζουν το έργο του Παναγιώτη Μακρυγιάννη. Και έτσι το απέδωσαν. Τόσο ο Θανάσης Μιχαηλίδης ως ο Παντελής, απόστρατος αξιωματικός, όσο και η Στέλλα Κατσαρού ως η σύζυγός του. «Μήπως είστε και ζευγάρι στην πραγματικότητα;» τους ρωτούν στο τέλος της παράστασης… «Μπα... είσαι τόσο νέα! Πώς και καταφέρνεις να ταυτίζεσαι με το ρόλο τόσο πολύ;» ρωτούν τη Στέλλα οι θεατές.

Έχει τσαγανό η Στέλλα. Το απόδειξε και σε παλαιότερες παραστάσεις, μα πιο πολύ σε τούτη.
Και ο Θανάσης Μιχαηλίδης, ο «Βέγγος» της παράστασης, να παίζει, να σκηνοθετεί, και να τα καταφέρνει εξίσου καλά και τα δυο.


Σαν πικρή Κωμωδία


- Κύριε Μιχαηλίδη, να ξεκινήσουμε πρώτα από σας και από πού μας έρχεστε…

Έχω γεννηθεί στη Λαμία. Και η τελευταία μου συνεργασία είναι με το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης.
Έχω ξανάρθει στα Γιάννενα το 2001 με τον «Έμπορα της Βενετίας». Είναι η πρώτη συνεργασία με το Δημοτικό Θέατρο Ιωαννίνων, και εύχομαι να μην είναι και η τελευταία.
Δεν είναι εύκολα σήμερα τα πράγματα για τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα, δεν υπάρχει χρήμα, πρέπει οι προτάσεις μας να είναι λίγο πιο μαζεμένες• δυστυχώς. Απλά ελπίζουμε πάντα για το καλύτερο.
Το πιο σημαντικό είναι ότι υπάρχει ένα ζωντανό θέατρο στην πόλη σας και στην περιφέρεια, που δίνει δουλειά στους ηθοποιούς, παράγει πολιτισμό, και προσπαθεί για το καλύτερο. Ας μην ξεχνάμε ότι τα ΔΗΠΕΘΕ ήταν δεκαέξι, τώρα είναι πολύ λίγα, και με δικές τους παραγωγές, το τονίζω αυτό…


- Γιατί η επιλογή αυτού του έργου;

Εγώ, κ Σκοπούλη πρώτα είμαι άνθρωπος της κωμωδίας. Μου αρέσει ο κόσμος που θα έρθει στο θέατρο να γελάσει, που και λόγω εποχής το έχει ανάγκη. Θυμίζει λίγο Ελληνικό κινηματογράφο ο τρόπος που γράφει ο Παναγιώτης Μακρυγιάννης.
Μέσα από αυτό το έργο παρουσιάζεται η ζωή δυο ανθρώπων του τελευταίου μισού του περασμένου αιώνα. Από την πρώτη κιόλας ανάγνωση έβγαλα το συμπέρασμα ότι το έργο, όσον αφορά τα πολιτικά αυτής της εποχής, προσπαθεί να είναι δίκαιο όσο μπορεί να είναι. Δεν μπαίνει στη ζυγαριά με τίποτα! Υπάρχουν άνθρωποι που κυνηγήθηκαν “μέχρι να πατήσουν χιόνι”, που λένε και στην πατρίδα μου την Λαμία, τόσο πολύ και τόσο μακριά κυνηγήθηκαν! (Επειδή εμείς δεν έχουμε βουνά, πού να το βρεις το χιόνι!) Ο συγγραφέας, πιστεύω, προσπαθεί να είναι απέναντι, να είναι ουδέτερος στα γεγονότα. Όσο γίνεται. Από ό,τι φαίνεται και στο έργο, ιδεολογικά ανήκει σε έναν συγκεκριμένο χώρο, αλλά αυτό δεν μας ενδιαφέρει. «Οι Έλληνες» είναι ένα έργο τίμιο με τα πράγματα, κρατάει μια συγκεκριμένη θέση και αυτοί που έχουν ανοιχτό μυαλό αντιλαμβάνονται πολύ καλά το έργο και τι ήθελε να πει ο Μακρυγιάννης.


- Είναι έτσι πραγματικά οι Έλληνες;

Σαν πικρή κωμωδία, έτσι πραγματικά, πιστεύω, είναι οι Έλληνες. Φωνακλάδες, πιστεύουν ότι είναι και αδικημένοι και ευνοημένοι.
Νομίζουν οι πολιτικοί μας ότι οι Έλληνες δεν έχουν μνήμη και προσπαθούν να πατήσουν σε αυτό. Και γνώμη οι Έλληνες έχουν και μνήμη έχουν. Και μεγάλη καρδιά, ξέρουν να συγχωρούν και προσπαθούν να συνεχίσουν τη ζωή τους, έστω και δύσκολη.


- Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να σκηνοθετείς και να είσαι και πρωταγωνιστής σε μια παράσταση;

Είναι πολύ δύσκολο. Δεν είσαι απέναντι να παρακολουθείς τον ηθοποιό και να τον δεις και σκηνικά. Πρέπει πρώτα να ολοκληρώσεις αυτό που θέλεις να δεις σαν σκηνοθέτης και μετά να αλλάξεις ρόλο, και σαν ηθοποιός να βάλεις το σώμα σου απέναντι.
Και σαν πρωταγωνιστής, ακόμα πιο δύσκολο. Ανά πάσα στιγμή πρέπει να είμαι και στη σκηνή και απέναντι. Πρέπει να με παρακολουθώ, γιατί κάθε άνθρωπος έχει άλλη έννοια για τον εαυτό του, άλλο πιστεύει και άλλο βλέπουν οι άλλοι.


- Κυρία Κατσαρού Στέλλα, Γιαννιώτισσα…

Ναι, γεννήθηκα στα Γιάννενα, σπούδασα στην Αθήνα, και εργάζομαι επαγγελματικά με το θέατρο από το 2002, στην Αθήνα κυρίως και στα Γιάννενα, όπου και ζω τα τελευταία χρόνια.


- Πότε αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το θέατρο;

Από πάντα!
Δεκατεσσάρων χρονών βρέθηκα στο Θυμωμένο Πορτραίτο με τη Μαρία Λάζου. Στη συνέχεια στο Θεατρικό Εργαστήρι με τον Γιώργο Νάκο. Με βοήθησε πολύ και η οικογένειά μου, με στήριξε και με στηρίζει…


Ο ένας ρόλος χτίζει τον άλλον


- Πώς είναι η συνεργασία σας με τον κ. Μιχαηλίδη;
- Πώς είδατε το έργο;

Να σας πω ότι κι εγώ πρώτη φορά συνεργάζομαι με το ΔΗΠΕΘΙ. Πολύ θετική η συνεργασία μου με τον κ. Μιχαηλίδη, χαίρομαι που τον γνώρισα!
Όσον αφορά το έργο, η αλήθεια είναι, μου φάνηκε πολύ δύσκολο. Πολύ δύσκολο να τη βρω αυτή τη γυναίκα, η οποία είναι και μεγαλύτερη από μένα πολλά χρόνια, ζει με έναν άνθρωπο τριάντα εφτά χρόνια με δύσκολη ζωή. Συνταγματάρχης, απαιτητικός άνθρωπος.
Ο Θανάσης με βοήθησε πάρα πολύ για να την βρω, δεν μπορούσα να φανταστώ πώς είναι να ζεις με έναν τέτοιον άνθρωπο. Ο Θανάσης ήταν πολύ κατασταλαγμένος στο ρόλο του αυτό, καθότι και αριστερός. Ό,τι μου έδινε επί σκηνής μπορούσα πολύ καλά να ανταποκριθώ, δεν μπορούσα να ξεφύγω…
Έχω πάρει πάρα πολλά από το Θανάση, έπεσε πολύ μάθημα ιστορίας, και δεν θα γινόταν διαφορετικά, γιατί έπρεπε να μπω στην εποχή, στο χώρο και στην ψυχοσύνθεση αυτής της γυναίκας. Η δική μου δυσκολία ήταν να την προσεγγίσω και σωματικά εκτός από την ψυχοσύνθεσή της. Επίσης επί μιάμιση ώρα, όπως και ο Θανάσης, να είμαι στη σκηνή χωρίς καθόλου να φύγω από τον χαρακτήρα που ενσαρκώνω, και δεύτερον πρέπει να προσέξω πάρα πολύ και να κρατάω μια συγκεκριμένη στάση χωρίς να ξεφύγω καθόλου, ώστε να διευκολύνω τον ρόλο του Θανάση που είναι εξίσου δύσκολος.

Θ. Μιχαηλίδης: Ο ένας ρόλος χτίζει τον άλλον. Πρέπει να καταβάλεις μεγάλη προσπάθεια για να σταθείς στη σκηνή. Είναι οι ισορροπίες αυτού του έργου πολύ λεπτές. Παραμικρή απόκλιση και των δυο μας μπορεί να αλλάξει η εικόνα των χαρακτήρων.


- Πόσο σας βοήθησε ο τρόπος σκηνοθεσίας, τα σκηνικά κλπ.

Σ. Κατσαρού: Πάρα πολύ. Δημιουργήθηκε ένα χώρος πολύ οικείος για μένα, όπου γρήγορα μπόρεσα να ενταχθώ και να ανταποκριθώ στις δυσκολίες.

Θ. Μιχαηλίδης: Αυτό είναι και θέμα του συγγραφέα, που σου προτείνει ένα συγκεκριμένο χώρο, που ο σκηνοθέτης θα τον χτίσει, και θα τον υποστηρίξει η σκηνοθεσία, το παίξιμο, οι χαρακτήρες...


Είστε πραγματικό ζευγάρι;


- Μετά το τέλος της παράστασης πώς νοιώθετε;

Σ. Κατσαρού: Είμαι πολύ καλά, πολύ ευχαριστημένη. Μας ρωτάνε πολλές φορές οι θεατές, «είστε πραγματικό ζευγάρι;»
Και το κοινό περνάει καλά, γελάει πολύ, φεύγουν ενθουσιασμένοι από την παράσταση. Πολλές φορές μας λένε, στο τέλος που συζητάμε μαζί τους, ότι, βλέποντας στο πρόγραμμα ότι παίζουν μόνο δυο άτομα, θα είναι βαρετό, αλλά στο τέλος αλλάζουν γνώμη, ενθουσιάζονται. Όταν δε, μας βλέπουν στην παράσταση και αξιωματικοί, έρχονται και μας επιβεβαιώνουν ότι πράγματι έτσι ήταν οι γυναίκες τους, και ότι εγώ δεν ξεχωρίζω καθόλου σε αυτόν το ρόλο.

Θ. Μιχαηλίδης: Εμένα με ενδιαφέρει ότι ο κόσμος γελάει πολύ, περνάει καλά. Μας λένε ότι είναι η καλύτερη παράσταση που έχουν δει τελευταία. Και δεν το βάζω σε καμία καλλιτεχνική βάση, ότι η δική μας παράσταση είναι καλύτερη από άλλες. Αλλά το βάζω στη βάση ότι ο κόσμος γελάει με την ψυχή του και περνάει καλά


- Το έργο προβληματίζει τον θεατή ή απλά τον ψυχαγωγεί;

Θ. Μιχαηλίδης: Βεβαίως! Προβληματίζεται. Δεν είναι μια φαρσοκωμωδία, είναι ένα έργο με αβίαστο λόγο και προβληματισμό. Ένα έργο που το μόνο που ζητάει είναι να το παρακολουθήσεις. Και όπως λέει και ο πρωταγωνιστής, ο Μιλτιάδης, «κι εγώ ως λιτός και απέριττος χαρακτήρ δεν θα ήθελα πομπώδεις λόγους και στομφώδη νοήματα».


- Κάνετε πολλές περιοδείες και στα χωριά. Υπάρχει διαφορά στη συμπεριφορά του κοινού;

Θ. Μιχαηλίδης: Μεγάλες διαφορές όχι. Ίσως κάπου στα χωριά ο κόσμος σε κάποια συγκινησιακά μέρη αρνείται λίγο να μπει στην στεναχώρια της στιγμής και προσπαθεί και από κει να βγάλει γέλιο.
Εμείς ήμαστε ευχαριστημένοι και από τις παραστάσεις μας και από τους θεατές, δεν τους ξεχωρίζουμε είτε είναι στην πόλη είτε στο χωριό. Εμείς κάνουμε το ίδιο πράγμα όπως πάντα. Και τους ευχαριστούμε που μας τιμούν με την παρουσία τους.
Βέβαια εσείς, κ. Σκοπούλη, τύχατε σε μια παράσταση που τα παιδιά παίζανε, τρώγανε, μιλάγανε. Αλλά τα παιδιά είναι παιδιά, το χειρότερο είναι όταν κάνουν το ίδιο οι μεγάλοι…


- Η συνεργασία σας με το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων;

Θ. Μιχαηλίδης: Συνεργαστήκαμε πολύ καλά. Εγώ σαν ηθοποιός θέλω απλά να πω στον κόσμο ότι πρέπει να στηρίζει το θέατρο και τους ανθρώπους του, και πιο πολύ τους ηθοποιούς και τους σκηνοθέτες του τόπου του. Ας μην ξεχνάμε ότι κάποια στιγμή φύγανε από την Αθήνα όχι για βιοποριστικούς λόγους, αλλά για να στηρίξουν το θέατρο εδώ στον τόπο τους.

Στέλλα Κατσαρού: Πρέπει να στηρίζουμε το Δημοτικό μας Θέατρο, γιατί είναι βασικός παράγοντας για την πόλη, τόσο για τον πολιτισμό της όσο και για την παιδεία της.


- Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν είδαν την παράσταση. Θα συνεχίστε και τον χειμώνα;

Θ. Μιχαηλίδης: Εμείς έχουμε όλη την καλή διάθεση. Είναι θέμα του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων. Πάντως υπάρχουν σκέψεις για το μέλλον του έργου…




Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

21.10.17 | Για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Έναν από τους σημαντικότερους συνθέτες και μουσικούς του κόσμου, τον Lubomyr Melnyk, θα φιλοξενήσει...

20.10.17 | «Nύχτα!» της Rebecca Prichard

Το βραβευμένο βρετανικό έργο Νύχτα! (Yard Gal) της Rebecca Prichard παρουσιάζει, για τρεις μόνο...

20.10.17 | «Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα»

Με το έργο «Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» του Φ. Γκ. Λόρκα συνεχίζεται το θεατρικό φεστιβάλ, που...

19.10.17 | Ήχος και εικόνα «κατακλύζουν» την πόλη

Με 23 εκδηλώσεις σε 48 ημέρες, στις οποίες συμμετέχουν 54 καλλιτέχνες, πραγματοποιείται για τρίτη...

18.10.17 | «Ο Κρητικός» σε διπλή παράσταση

Το αριστουργηματικό ποίημα «Ο Κρητικός» του εθνικού ποιητή της Ελλάδας και της Κύπρου Διονύσιου...

18.10.17 | Τέσσερις ώρες με τραγούδια του Ronnie James...

Τους Rock n’ roll Children, μία ελληνική tribute μπάντα στον Dio, υποδέχεται το Stage Ioannina το...

17.10.17 | Έρχονται οι «Άντρες Έτοιμοι για Όλα»

Νέα περιοδεία σε όλη την Ελλάδα ξεκινά η απολαυστική παράσταση «Άντρες Έτοιμοι για Όλα», με την...

14.10.17 | Αναδεικνύοντας την προσφορά των ευεργετών

Μία απόδοση τιμής στους ευεργέτες και στην προσφορά τους στην πατρίδα αποτελεί η παράσταση...