Ήδη, από τη Δευτέρα το απόγευμα συζητήθηκαν διαδικαστικά κυρίως θέματα, όπως η συγκρότηση εκλογικών επιτροπών, οι άνθρωποι που επεξεργαστούν το πρόγραμμα της παράταξης, αλλά και η περαιτέρω διεύρυνση της γραμματείας. Εκεί θα συμμετάσχουν και άλλα στελέχη όπως ο Γιάννης Σκοπούλης της Δημοκρατικής Αριστεράς, ο γιατρός Χαράλαμπος Μπάτσης του οποίου το όνομα συζητήθηκε πολύ το προηγούμενο διάστημα ως πιθανός επικεφαλής του ψηφοδελτίου, ο Γιώργος Παπαδιώτης, ο οποίος ήταν στην πεντάδα ονομάτων της δημοσκόπησης που ανέδειξε τον Φίλιππα Φίλιο επικεφαλής.

Η διευρυμένη γραμματεία αναμένεται να είναι και η πρώτη «μαγιά» του ψηφοδελτίου με κάποιες δεδομένες απουσίες, σε σχέση με τις δύο υπάρχουσες παρατάξεις του δημοτικού συμβουλίου. Για παράδειγμα, ο Αλέκος Φαρμάκης ως προϊστάμενος της Β’ ΔΟΥ έχει πλέον ασυμβίβαστο για ενδεχόμενη υποψηφιότητα. Το ίδιο και ο Τριαντάφυλλος Αλμπάνης, ο οποίος έχει… δύο λόγους: αφενός το φόρτο εργασίας ως πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, από την 1^η Σεπτεμβρίου, αλλά και το γεγονός ότι το ίδρυμα πλέον βρίσκεται εντός του νεοσύστατου δήμου Ιωαννιτών (μέχρι τώρα, ήταν στην Πεδινή). Αντίθετα, στο ψηφοδέλτιο αναμένονται νέες παρουσίες όπως για παράδειγμα του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Δημήτρη Νάστου και μάλιστα με «υψηλές βλέψεις» στο νέο δημοτικό συμβούλιο. Οι διεργασίες για το ψηφοδέλτιο συνεχίζονται, ενώ γίνονται κρούσεις σε ανθρώπους που δραστηριοποιούνται σε διάφορους συντεχνιακούς και συνδικαλιστικούς χώρους. Πρόταση για συμμετοχή στο σχήμα, έχει γίνει και στον Θωμά Μπέγκα.

«Νέα εποχή συνεργασίας»

Στο μεταξύ, ο κ. Μίλτος Μπούκας, μέλος της γραμματείας της ενιαίας παράταξης και των Οικολόγων-Πράσινων, αναφέρει ότι η δημοσκόπηση της V-PRC αποδεικνύει ότι «η κοινωνία του λεκανοπεδίου των Ιωαννίνων αναζητά την ‘καθολική επαναφορά’ του κεντροαριστερού χώρου και την στροφή της τοπικής πολιτικής σε διακυβέρνηση που να εγγυάται ποιότητα ζωής, τoπική ευημερία, κοινωνική συνοχή και συμφιλίωση με το περιβάλλον». Ο κ. Μπούκας καταγγέλλει ως «συγκεντρωτικό παλαιοκομματικό» το «αξιακό σύστημα Γκόντα με την τοπική διαχείριση κατά κανόνα αδιαφανή και κοντόφθαλμη δημιούργησε μια αφιλόξενη υπερδιογκωμένη πόλη και περιαστική ύπαιθρο αποψιλωμένη βορά στις επεκτατικές ορέξεις και την εμπορία της γης. Καταλήγει τονίζοντας ότι «πρέπει να οδηγηθούμε σε μια νέα εποχή συνεργασίας των θεσμικών φορέων και της κοινωνίας της πόλης, των κινημάτων των πολιτών και της συλλογικής δράσης με επιστέγασμα μια ουσιαστική αυτοδιοίκηση σε επίπεδο λεκανοπεδίου».