Πολλοί οι αγρότες που έδωσαν το παρών, πόσοι όμως πραγματικά θα κυνηγήσουν… τα φωτοβολταϊκά; Η γραφειοκρατία, το κόστος της επένδυσης, το υψηλό επιτόκιο του τραπεζικού δανεισμού και άλλες σημαντικές, τεχνικές λεπτομέρειες δεν βοηθούν στην άμεση και αποτελεσματική επίτευξη του στόχου.
Όπως αναφέρθηκε στη συνάντηση από ειδικούς, το κόστος επένδυσης σε έναν φωτοβολταϊκό σταθμό ισχύος μέχρι 100 kW εκτιμάται κατά μέσο όρο στα 300.000 ευρώ. Ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό. Το ποσό αυτό θα βρεθεί κυρίως μέσω της ΑΤΕ Leasing. «H ATE Leasing θα καλύψει το ποσό της επένδυσης και θα αξιοποιεί τον σταθμό για κάποια χρόνια για να κάνει την εξόφληση. Όλα αυτά τα χρόνια όμως, μέχρι ο φωτοβολταϊκός σταθμός να περάσει εξ ολοκλήρου στα χέρια του αγρότη, θα υπάρχει ένα ετήσιο εισόδημα για τον αγρότη της τάξης των 15.000 ευρώ, όπως εκτιμάται» τονίζει στον «Η.Α.» ο γενικός διευθυντής της ΕΑΣΙ Βασίλης Μήτσιος. Για την όλη επένδυση θα πρέπει να βάλει χρήματα από την τσέπη του και ο αγρότης. Όπως τονίστηκε στην εκδήλωση, υπολογίζεται ότι απαιτούνται 20.000 ευρώ κατά μέσο όρο για τη σύνταξη του φακέλου, για την αδειοδότηση και για τη σύνδεση με τη ΔΕΗ. Παρά την οικονομική κρίση, η ιδέα των φωτοβολταϊκών «τραβάει» το ενδιαφέρον πολλών. Εξάλλου, δεν είναι και μικρή υπόθεση η εξασφάλιση ενός ακόμη εισοδήματος, χωρίς κόπο, το οποίο δεν θα συνυπολογίζεται στο αγροτικό εισόδημα. Ήδη στην ΕΑΣΙ, από χτες, ξεκίνησαν να χτυπούν την πόρτα αρκετοί αγρότες προκειμένου να μάθουν περισσότερα για τα «αγροτικά φωτοβολταϊκά». Όσοι ενδιαφέρονται, θα πρέπει να τηρούν δύο σημαντικές προϋποθέσεις: να είναι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες και να τους ανήκει το αγροτεμάχιο στο οποίο θα επενδύσουν.
Τα προβλήματα όμως που υπάρχουν, δεν είναι και λίγα. Μάλιστα, έχουν την ικανότητα να εξαντλήσουν την υπομονή του όποιου ενδιαφερόμενου αγρότη για την υλοποίηση της επένδυσης σε φωτοβολταϊκά συστήματα.
Ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα είναι η χρονοβόρα διαδικασία. Χρειάζονται, στην καλύτερη των περιπτώσεων, έξι μήνες για να πάρουν οι αγρότες όλες τις εγκρίσεις. Αυτό εκ των πραγμάτων σημαίνει ότι δεν προλαβαίνουν να υπογράψουν τη σύμβαση αγοραπωλησίας με τον ΔΕΣΜΗΕ (Διαχειριστής Ελληνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας) μέχρι τον Ιανουάριο οπότε και θα επέλθει μείωση της τιμής της κιλοβατώρας (από 45 λεπτά που είναι σήμερα στα 41,9 λεπτά). Η γραφειοκρατική διαδικασία και η πολυπλοκότητα της επένδυσης δεν συνιστούν εχέγγυα για την αποτελεσματικότητα της επένδυσης. Σημαντική παράμετρος στα περί «αγροτικών φωτοβολταϊκών» είναι πόσος ελεύθερος ηλεκτρικός χώρος υπάρχει για φωτοβολταϊκά ανά περιφέρεια. Μέχρι σήμερα, η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας δεν έχει αποσαφηνίσει πόσα μεγαβάτ φωτοβολταϊκών μπορεί να αντέξει το δίκτυο σε κάθε νομό, κι κατά πόσο η κατανομή ισχύος ανά γεωγραφικό διαμέρισμα που είχε επί θητείας του υπουργού Ανάπτυξης Δημήτρη Σιούφα έχει καλυφθεί. Το σίγουρο είναι ότι σε επίπεδο αιτήσεων, τα φωτοβολταϊκά βρίσκονται στο φουλ. Η Ήπειρος έχει καλύψει την ισχύ που προβλέπεται. Θεωρητικά όμως, γιατί στην πράξη οι αιτήσεις απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. Πολύ λίγες έχουν προχωρήσει. Χώρος για τους αγρότες, στα επενδυτικά σχέδια των οποίων έχει δοθεί προτεραιότητα (ακόμα κι αν υπάρχουν πρότερες αιτήσεις), υπάρχει. Αρκεί ο χώρος αυτός να είναι πραγματικά ελεύθερος από γραφειοκρατία, ασαφείς εγκυκλίους, περίπλοκη νομοθεσία και κυκεώνα συν-αρμοδιοτήτων.